روز بيست و ششم : به قول ابن عباس ، وفات سيّد بطحا ، حضرت ابو طالب عليه السّلام واقع شده است
و جلالت شأن ابو طالب و نصرت او از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و خدماتش نسبت به آن جناب ، مشهورتر از آن است كه ذكر شود . ابن ابى الحديد گفته :
و لو لا ابو طالب و ابنه * لما مثل الدّين شخص فقاما
فذاك بمكة آوى و حامى * و ذاك بيثرب جسّ الحماما « 1 »
ابن ابى الحديد مىگويد : كه اگر ابو طالب و پسرش ، امير المؤمنين عليه السّلام نبودند دين پيغمبر به پيروزى نمىرسيد . قيام دين به واسطهء حمايت ابو طالب از پيغمبر و شمشير على عليه السّلام [ واقع ] شد .
فقير گويد كه : حضرت عباس بن على بن ابى طالب به دو پدر خود اقتدا كرد در مقام نصرت از دين خدا و حمايت از پسر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در كربلا و شاهد بر اين مطلب ، اين عبارت زيارت آن حضرت است : فالحقك اللّه بدرجة آبائك . خوب ملاحظه كن در اشعار ابو طالب در مقام حمايت خويش از حضرت پيغمبر كه مىفرمايد :
فلا تحسبونا خاذلين محمّدا * لدى غربة منا و لا متقرب
ستمنعه منّا يد هاشميّة * و مركبها فى النّاس اخشن مركب « 2 »
ابو الفضل عليه السّلام نيز در روز عاشوراء در مقام حمايت خود از پسر پيغمبر [ امام
هامش
( 1 ) . يعنى : اگر ابو طالب و پسرش امير المؤمنين عليه السّلام نبودند كسى به خدمت دين اسلام نمىايستاد ، پس ابو طالب در مكّه از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حمايت كرد و او را پناه داد و امير المؤمنين عليه السّلام در مدينه دست از جان بشست . يعنى در كمك به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و يارى اسلام شمشير زد و جهاد كرد به طورى كه دين اسلام با تلاش ابو طالب و على بن ابي طالب عليه السّلام پيشرفت كرد .
( 2 ) . در بعضى نسخهها احسن مركب ، دارد و معنى به اين مضمون است كه : گمان مبريد كه ما محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را وا مىگذاريم ، نه تنها بستگان نزديكش بلكه بستگان دورش نيز او را رها نمىكنند . به زودى دست هاشمى ( على عليه السّلام ) داراى مقام بسيار ارجمند و والايى است او را حمايت خواهد كرد .