تعالى به تو فرزندى كرامت فرمايد . فرمود كه : حق تعالى به من يك پسرى كرامت خواهد كرد و او وارث امامت من خواهد بود . چون امام محمد تقى متوّلد شد ، حضرت فرمود كه : حق تعالى به من فرزندى عطا كرده كه شبيه است به موسى ابن عمران كه درياها را مىشكافت و نظير عيسى بن مريم است كه حق تعالى مقدس گردانيده بود مادر او را و طاهر و مطهّر آفريده شده بود . پس فرمود كه ، اين فرزند من به جور و ستم كشته خواهد شد و بر او خواهند گريست اهل آسمانها و حق تعالى غضب خواهد كرد بر دشمن او و كشنده او و ستمكننده بر او و بعد از قتل او از زندگانى بهرهاى نخواهند ديد و به زودى به عذاب الهى و اصل خواهند گرديد و در شب ولادت آن حضرت تا به صبح در گهواره با او سخن مىگفت و اسرار الهى را به او مىفرمود . علّامهء مجلسى فرموده كه بعضى از روايات در خصوص فضيلت روز دهم وارد شده است . بدان كه : مستحب است در هريك از ماه رجب و شعبان و رمضان ، آنكه در شب سيزدهم هريك ؛ دو ركعت نماز بگذارند در هر ركعت حمد و يس و تبارك الملك و توحيد بخوانند و در شب چهاردهم چهار ركعت به دو سلام به همين كيفيت و در شب پانزدهم شش ركعت به سه سلام به همين كيفيت .
از حضرت صادق عليه السّلام مرويست هركه چنين كند جميع فضيلت اين سه ماه را بيابد و جميع گناهانش آمرزيده شود به غير از شرك .
سيزدهم رجب ( ولادت امير المؤمنين على عليه السّلام )
روز سيزدهم اوّل « ايّام البيض » است و ثواب بسيار براى روزهء اين روز و دو روز بعد وارد شده و اگر كسى خواهد عمل امّ داود به جا آورد بايد امروز روزه بگيرد و در اين روز بنابر مشهور بعد از سى سال از عام الفيل ولادت با سعادت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در ميان كعبهء معظّمه واقع شده است و كيفيت آن چنان است كه روزى عباس بن عبد المطلب با يزيد بن قعنب با گروهى از بنى هاشم و جماعتى از قبيلهء بنى عبد الغرّى در برابر خانهء كعبه نشسته بودند كه ناگاه فاطمه بنت اسد به