« طاوله » يعنى مقابله كرد طول « 1 » خود را به طول او . و طاول عليه يعنى غالب آمد بر او . و در قاموس منقول است كه مىگويند : « طاولني فطلته » ؛ « 2 » يعنى زيادتى كردم بر او ، هم در طول - به ضم طاء - و هم در طول - به فتح طاء - به معنى قدرت و توانگرى . پس مراد در اين مقام ، اين باشد كه با آنكه كوهها بر اقسام فلزات و جواهر قيمتى مشتمل است ، اين ملاعين بنى اميه ، در ثروت و توانگرى دنيا بر ايشان زيادتى مىكردند . بلكه ممكن است كه اشاره به اين باشد كه قساوت دلهاى ايشان زياده بوده بر قساوت كوهها ؛ چنانچه در آيهء كريمه واقع شده است :
فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً
. « 3 »
و « استشعار » به معنى پنهان داشتن است و ملاقى بدن خود ساختن .
( معنى كلام شريف )
يعنى گفت امام جعفر عليه السّلام كه « پس مطلع ساخت خداى تعالى پيغمبر عليه السّلام را بر آنكه بنى اميه مالك مىشوند پادشاهت اين امت را و ملك ايشان را در آن « 4 » مدت هزار ماه . پس اگر كوهها خواهند كه با ايشان برابرى كنند ، هرآينه ايشان بر آن كوهها غالب مىآيند - به آن معنى كه مذكور شد - تا آنكه خداى تعالى اذن دهد به زوال ملك ايشان . و بنى اميه در اين پادشاهت ، پنهان مىدارند و مانند جامهء شعار ، ملاقى بدن خود مىسازند عداوت و بغض ما را ، كه اهل بيت پيغمبريم . خبر داده است خداى تعالى پيغمبرش را به آنچه در مىيابند اهل بيت محمد صلّى اللّه عليه و آله
هامش
( 1 ) . نسخهء ج : اين طول .
( 2 ) . القاموس المحيط ، ج 4 ، ص 14 .
( 3 ) . البقرة ، آيهء 74 .
( 4 ) . نسخهء ج : اين .