( خلاصهء معنى كلام شريف )
پس معنى اين كلام شريف ، آن است كه گفت امام جعفر عليه السّلام كه « فرستاد خداى تعالى به سبب سلطنت بنى اميه و فسادهايى كه از وجود پليد ايشان در روى زمين به هم رسيد
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
را » ، كه معنى اين « 1 » سوره ، آن است كه بهدرستى كه ما نازل ساختيم اين قرآن را در شب قدر ، كه از لوح محفوظ به آسمان دنيا فرستاديم ، و چه مىدانى كه ليلة القدر چه شب است ، شب قدر بهتر است از هزار ماه .
بعد از آن ، امام عليه السّلام مىگويد كه « اين هزار ماهى است كه بنو اميه در آن مدت ، سلطنت مىكنند و در آن مدت ، ليلة القدر نخواهد بود » .
فقير مىگويم كه ممكن است كه مراد از آنكه شب قدر بهتر است از هزار ماه ، آن باشد كه چون شب قدر شب متبركى است ، كه دعاها در آن شب با تحقق شرايط اجابت دعا مستجاب مىشود و در آن هزار ماه ، شب قدر مطلقا نبود ، پس حضرت عزّت تعالى شأنه مىفرمايد كه يك شب قدر ، به جهت استجابت دعوات ، بهتر خواهد بود از كل آن مدت هزار ماه كه به سبب آنكه ليلة القدر در آن ميان نبوده است ، دعاها در آن هزار ماه مستجاب نمىشده است ، اگرچه باقى شرايط استجابت دعا متحقّق بوده باشد .
[ قوله : « قال : فأطلع اللّه نبيّه . . . و شيعتهم منهم في أيّامهم و ملكهم » ]
قال : فأطلع اللّه نبيّه عليه السّلام أنّ بني أميّة تملك سلطان هذه الأمّة و ملكها طول هذه « 2 » المدّة . فلو طاولتهم الجبال لطالوا عليها حتى يأذن اللّه تعالى بزوال ملكهم ، و هم في ذلك يستشعرون عداوتنا أهل البيت و بغضنا ، أخبر اللّه نبيّه بما يلقى أهل بيت محمّد و أهل مودّتهم و شيعتهم منهم في أيّامهم و ملكهم
هامش
( 1 ) . نسخهء ج : آن .
( 2 ) . نسخهء ب ، د : هذا .