زقّوم را ، مگر به جهت امتحان خلايق . پس زياد نمىكنند « 1 » آن بندگان مشرك را آنچه مذكور شد از آن رؤيا و درخت ملعون ، مگر طغيان و كفر و ضلالت .
و آنچه در اين كلام شريف واقع شده است كه « يعنى بنى اميه » ، يا تفسير رؤيا است فقط يا تفسير هريك از رؤيا و شجرهء ملعونه است .
و در نسخهء ابن ادريس ، بدل « فرأى » ، « فأري » است به تقديم همزهء مضمومه و بعد از آن ، راء مكسوره و بعد از آن ، ياء مفتوحه از « إراءة » مشتق است ، به معنى نمودن چيزى به شخصى ؛ يعنى به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در خواب نموده شد آن كه جماعتى بر منبر او مىجهند و به بالا مىروند .
[ قوله : « قال : يا جبرئيل ! اعلى عهدي يكونون و في زمني ؟ . . . فتلبث بذلك خمسا ]
قال : يا جبرئيل ! اعلى عهدي يكونون و في زمني ؟ قال : لا ، و لكن تدور رحى الإسلام من مهاجرك فتلبث بذلك عشرا ، ثمّ تدور رحى الإسلام على رأس خمس و ثلاثين من مهاجرك فتلبث بذلك خمسا .
( بيان مدت پيغمبرى محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و خلافت ابو بكر و عمر و عثمان و امير المؤمنين ، على بن ابى طالب عليه السّلام )
بايد دانست كه مدت نبوت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بيست و سه سال بود ؛ سيزده سال در مكهء معظمه و چون از مكه مهاجرت نمود به مدينه ، ده سال ديگر در مدينهء طيبه مقيم بود . و « 2 » بعد از آن ، آن عاصيان و دزدان منصب امامت و خلافت يعنى ابو بكر و عمر و عثمان بر سبيل تعدى و جور ، در مدت بيست و پنج سال منصب امامت را از حضرت امام المتقين و يعسوب الدين و قائد الغرّ المحجّلين ، امير المؤمنين على
هامش
( 1 ) . نسخهء ج : نمىكند .
( 2 ) . نسخهء ج : - و .