هياج
(
hey j
) ا . ع . كارزار .
و يوم الهياج : روز كارزار .
هيار
(
hay r
) ا . ع . آنچه بيفتد و فرو دريده شود .
هيار
(
hayy r
) ص . ع . رجل هيار : مرد سست و ضعيف .
هياسه
(
hay se
) ا . پ . دوالى كه بدان تنك و يا تنك بالاى بار را بكشند .
هياط
(
hey t
) ا . ع . نزديكى .
و مدافعه . و سخت راندن در ورود به آب . ر .
مياط .
هياط
(
hey t
) م . ع . هايط مهايطة و هياطا . ر . مهايطة .
هياطل
(
hay tel
) و
هياطلة
(
hay telat
) ع . ج . هيطل .
هياطله
(
hay tele
) ا . پ .
هياتله .
هياع
(
hey '
) ص . ع . ريح هياع لياع : باد تند و شتاب .
هياف
(
hey f
) و (
hoy f
) م . ع . هافت الابل هيافا و هيافا ( از باب سمع ) : دهن گشادند شتران بسوى باد هيف از شدت تشنگى .
هياك
(
hay k
) ا . پ . روح و روان و جان .
هياكل
(
hay kel
) ع . ج .
هيكل .
هياكيدن
(
hay kidan
) ف ل .
م . پ . ديوانه شدن سك و گاز گرفتن سك ديوانه .
هيال
(
hay l
) ا . ع . آنچه فرو ريزد از ريك .
هياليدن
(
hay lidan
) ف ل .
م . پ . ترسيدن و هراسيدن .
هيام
(
hay m
) و (
hoy m
) ا . ع . ريك روان و پيوسته ريزان . و ريگستان خشك . ج : هيم .
هيام
(
hey m
) ع . ج . هيمان و هيمى .
هيام
(
hey m
) و (
hoy m
) ا .
ع . بيمارى مر شتران را مانند تب .
هيام
(
hoy m
) ا . ع . شيفتگى و شوريدگى از عشق كه بديوانگى ماند . و نوعى از ديوانگى . و تشنگى سخت . و تب شتر .
و نوعى از بيمارى ستور . و بيمارى مر شتران را كه در زمين سرگردان مانده چرا نكنند .
هيام
(
hoy m
) م . ع . هيم ( مجهولا ) هياما : هيامزده گرديد .
هيام
(
hoyy m
) ص . ع . هائم .
هيام
(
hayy m
) ا . ع . عشاق و مردم وسوسهزده و گرفتار وسواس .
هيان
(
hayy n
) ا . ع . كلمهايست كه براى شخص نكره استعمال مىكنند . و هيان بن بيان : كسى را گويند كه خودش و پدرش هر دو نكره باشند .
هياه
(
hay h
) ا . ع . از اعلام ديوان است .
هياهو
(
hay - hu
) ا . پ . بانك و فرياد و غوغا و هنگامه و شور و خروش در كارزار .
هيب
(
hayb
) م . ع . هابه يهابه ( از باب سمع ) و يهيبه ( از باب ضرب ) هيبا و هيبة و مهابة : ترسيد از آن و حذر كرد و بزرك شمرد آن را و بزرك داشت آن را . و در فعل امر مىگويند : هب و در حكايت نفس مىگويند : هبت .
هيب
(
hib
) ا . پ . ياى مجهول - بلغت زند : عاقبت كار .
هيبت
(
hayyeb
) ص . ع .
ترسان و بيمناك .
هيبان
(
hayb n
) ص . ع .
آنكه از وى بترسند . يق : رجل هيبان .
هيبان
(
hayyab n
) ا . ص .
ع . بسيار ترسنده . و سبك و نرم . و خاك .
و شبان . و مرد بددل ترسنده . و تكه . و كفك دهان شتر .
هيبان
(
hayyab n
) و (
havab n
) ا . ع . نام مردى كه هيفان نيز گويند .
هيبان
(
hayyab n
) و (
hayyeb n
) ص . ع . ترسان و هراسان و بد دل .
هيبة
(
haybat
) ا . ع . ترس و بيم و پرهيز . و بزرگى .
هيبة
(
haybat
) م . ع . هاب هيبا و هيبة . ر . هيب .
هيبت
(
haybat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيم و ترس و هول و هراس و تعظيم و تكريم و توقير و وحشت و وقار و سخترويى و درشتى و شكوه و عظمت و بزرگوارى و جاه و جلال و شوكت .
هيبتوار
(
haybat - v r
) ص .
پ . سهمگين و بزرگوار و داراى جاه و جلال .
هيپوپوتام
(
hipopot m
) ا . پ . هر دو واو مجهول - مأخوذ از فرانسه - اسب دريايى .
هيت
(
hit
) ا . پ . غوغا و بانك و فرياد و ستيزه و مناقشه .
هيت
(
hit
) ا . ع . زمين پست .
و نام مخنثى كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله آن را از مدينه بيرون كرد .
هيت
(
hayta
) و (
hayte
) و (
hayto
) و (
hita
) ع . اسم فعل است بمعنى بيار و بيا و پيش بيا بسوى آن چيزى كه ترا بدان مىخوانم و واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . يق : هيت