هومة
(
humat
) ا . ع . دشت و بيابان .
هومت
(
humat
) ا . پ . بلغت زند : انديشهء نيك .
هون
(
havn
) ا . پ . زمين كلوخزار شيار كرده . و زراعتى كه سنك و كلوخ بسيار داشته باشد .
هون
(
havn
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آهستگى و آرامش .
هون
(
havn
) ا . ع . روش .
و گرانبارى . يق : امش على هونك .
و سكينه و وقار و آهستگى و آرامش و بردبارى .
قوله تعالى :
يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً
.
و مردم حقير و خوار .
هون
(
havn
) م . ع . هان الشئ هونا ( از باب نصر ) : نرم و آسان گشت آن چيز و سبك گرديد . و هان عليه : سبك شد بر آن .
هون
(
hun
) پ . كلمهء تأكيد .
هون
(
hun
) ا . پ . نام زرى زايج در ملك دكن .
هون
(
hun
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خوارى و رسوايى .
هون
(
hun
) ا . ع . خوارى و رسوايى و مشقت . قوله تعالى :
أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ
. و نيز هون : تمامى آفرينش .
و نام پدر قبيلهاى از تازيان .
هون
(
hun
) م . ع . هان هونا و هوانا و مهانة ( از باب نصر ) :
خوار و ذليل گرديد .
هونة
(
havnat
) و (
hunat
) ص . ع . امراة هونة : زن آرميده و آهستهكار . و كذلك : امراة هونة .
هونگ
(
havang
) ا . پ .
خوشهاى از ميوه كه جهة خشك كردن آويخته باشند .
هوو
(
havu
) ا . پ . وسنى و دو زن كه در خانهء يك مرد باشند هر يك مر ديگرى را هوو مىباشند .
هوورشت
(
hovarect
) ا . پ .
بلغت زند : كردار نيك .
هوول
(
hovul
) ع . ج . هول .
هوهاءة
(
havh 'at
) ا . ع .
گول و احمق .
هوهاة
(
havh t
) و (
huh t
) ا . ع . احمق . و چاهى كه آب آن خيلى عميق باشد و مردمان نتوانند از آن بردارند .
هوهة
(
huhat
) ص . ع .
رجل هوهة : مرد بددل و ترسو و جبان .
هوهجوه
(
havah - juh
) ا .
پ . هر سه ها ملفوظ - دارويى كه بتازى اكليل الملك گويند .
هوهو
(
hu - hu
) ا . پ . جغد و بوم . و فاخته . و آواز مرغ .
هوى
(
havy
) م . ع . هوى هويا و هويا . ر . هوى .
هوى
(
hav
) ا . ع . ميل و خواهش و عشق خواه در خير باشد و يا در شر و خواهش دل . و خواسته . و معشوق . ج :
اهواء .
هوى
(
hav
) م . ع . هويه يهواه هوى ( از باب سمع ) : داشت آن را .
هوى
(
havi
) ص . ع . دوست دارنده .
هوى
(
huy
) پ . كلمهايست كه استعمال مىشود در تحريص و ترغيب .
هوى
(
huy
) ا . پ . ترس و بيم . و دم و نفس و آه .
هوى
(
haviyy
) ا . ع . صعود و بالا رفتگى . و بانك و فرياد . يق : سمعت لاذنه هويا اى دويا .
هوى
(
hoveyy
) ا . ع . انحدار و فرود آمدگى .
هوى
(
hoveyy
) م . ع . هوى فلان هويا ( از باب ضرب ) : بلند بر آمد فلان . و هوت الطعنة هوى و هويا :
باز شد دهانه آن زخم نيزه .
هوى
(
hoveyy
) و (
haviyy
) ا . ع . پارهاى از شب . يق : مضى هويا من الليل : گذشت ساعتى از شب . و كذلك : هويا من الليل .
هوى
(
hoveyy
) و (
haviyy
) م . ع . هوى هويا و هويا و هواء ( از باب ضرب ) : فرود افتاد از بالا بپايين .
و هوى فى السير : گذشت . و هوت العقاب : فرود آمد آن عقاب بر شكار و جز آن . و هوى فلان : بمرد فلان و درگذشت .
و هوت يدى له : دراز شد دست من از براى آن و بلند گرديد . و هوت الريح :
وزيد باد . و هوى فلان هويا و هويا و هويانا : از بالا به زير افتاد فلان . و يا هوى (
hoveyy
) پايين افتادن و هوى (
haviyy
) بالا آمدن . و هوت اذنه :
آواز نرم شنيد گوش آن . و هوت امه اى تكلته امه : گم كناد او را مادر او .
هوى
(
havayya
) ع . بلغت هذيل يعنى ميل و خواهش من .
هويان
(
havay n
) م . ع .
هوى هويا و هويا و هويانا . ر .
هوى (
hoveyy
) و (
haveyy
) .
هوية
(
haveyyat
) ا . ع . چاه دورتك .
هوية
(
hoveyyat
) ا . ع . ذات و هستى و وجود .