با پبنكى . و لنگر كشتى .
هوجلة
(
havjalat
) م . ع .
هوجل هوجلة : خوابيد . و هوجل فلان : در زمين پست هموار رفت فلان .
هوخ
(
hux
) و
هوخت
(
huxt
) ا . پ . در هر دو واو مجهول - بيت المقدس .
هوخت
(
huxat
) ا . پ . بلغت زند : گفتار نيك .
هوختن
(
huxtan
) ف ل . م . پ .
واو مجهول - بركشيدن و بيرون كشيدن و از نيام بركشيدن . و خبر دادن و غيب گفتن . و سرودن . و محنت كشيدن و كوشش كردن . و عدالت يافتن .
هوخست
(
huxst
) ا . پ . واو مجهول - بيت المقدس .
هوخيدن
(
huxidan
) ف ل - م . پ . واو مجهول - هوختن .
هود
(
hud
) ا . پ . واو مجهول - ركوولته سوختهاى كه بر بالاى سنك آتشزنه نهند تا آتش در آن افتد . و جامهاى كه نزديك بسوختن رسيده و زرد شده باشد .
هود
(
havd
) م . ع . هاد الرجل هودا ( از باب نصر ) : توبه كرد آن مرد و پشيمان شد و بازگشت بسوى حق . و جهود شد .
هود
(
hud
) ص . ع . ج . هائد .
هود
(
hud
) ا . ع . نام پيغامبرى مر تازيان را و جهودان . قوله تعالى :
وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى
. و نيز هود :
نام يكى از سورههاى قرآن مجيد . و يق :
هذه هود : هرگاه مقصود سوره هود باشد ولى هرگاه هود را اسم سوره قرار دهند غير منصرف مىآيد .
هود
(
havad
) ع . ج . هودة .
هودة
(
havadat
) ا . ع . كوهان شتر . ج : هود .
هودج
(
havdaj
) ا . ع . مأخوذ از فارسى - كجاوهاى كه در آن زنان سوار شوند و عمارى شتر . ج : هوادج .
هودجة
(
havdajat
) م . ع .
بلند شدن كوهان شتر و جز آن .
هودجنشين
(
havdaj - necin
) ص . پ . مسافرى كه در هودج مىنشيند .
هودر
(
havdar
) ا . پ . گرى و جرب و خارش . و آبله و بثره و داخس . و صفرا .
هودر
(
hudar
) و (
havdar
) ا . پ . واو مجهول - هر چيز زشت و زبون . و مردم بدروى و بدقيافه .
هودش
(
havdac
) ا . پ .
جرب و گرى و آبله و بثره .
هودع
(
havda '
) ا . ع . شتر مرغ .
هودك
(
havdak
) ا . ع . فربه .
هودل
(
hudel
) ا . پ . رصد و جايى كه حركات افلاك و كواكب را در آنجا ضبط مىكنند .
هودلبند
(
hudel - band
) ا .
پ . رصدبند و آنكه در هودل مىنشيند براى ضبط حركات افلاك و كواكب .
هوده
(
hude
) ص . پ . واو مجهول - حق و راست و درست . و كهنه .
هوذ
(
hovaz
) ع . ج . هوذة .
هوذة
(
havzat
) ا . ع . قطا كه مرغ سنكخوار باشد . ج : هوذ . و نام مردى .
هوذر
(
huzar
) ا . پ . هر چيز زشت و زبون . و مردم بدروى و بدقيافه .
هوذلة
(
havzalat
) م . ع .
هوذل الرجل هوذلة : مضطرب شد آن مرد در دويدن . و هوذل فى مشيه :
شتاب رفت . و هوذل ببوله : بسوى بالا انداخت كميز را . و انداخت كميز را . و هوذل السقاء : جنبانيده شد آن مشك شير . و هوذل الرجل : سست شد آن مرد در جماع .
و هوذل البعير : جنبان بيرون آمد كميز آن شتر . و هوذل الدلو : جنبيد آن دول .
هور
(
havr
) ا . ع . درياچهاى كه چون آبهاى بيشهها و نىزارها در آن ريزد متسع گشته فراخ مىگردد . ج : اهوار . و گله گوسپندان كه از بسيارى بعضى به روى بعضى مىافتند .
هور
(
havr
) و
هؤر
(
ho'or
) م . ع . هاره بالامر هورا و هؤرا ( از نصر ) : تهمت نهاد بر وى در آن كار . و هار الجرف : شكافته شد آن آب كند و فرو نريخت . و هاره : شكافت آن آب كند و ( لازم و متعدى ) . و هار عن الشئ :
بازگردانيد از آن چيز . و هار على الشئ :
برانگيخت بر آن چيز . و هار القوم : كشت آن قوم را و انداخت بعضى از آنها را به روى بعضى . و هار فلانا : بغرض نصيحت كرد فلان را و پند نداد آن را . و هار الرجل : بر زمين افگند آن مرد را . و هار بكذا : گمان برد . و نيز هور : استوار كردن چيزى را .
هور
(
hur
) ا . پ . واو مجهول - آفتاب . و ماه . و ستاره . و نام ستارهاى كه هزار سال يك بار طلوع مىكند . و بخت و طالع و زايچه طالع مولود . و سرخ گلگون .
و ابر و نژم . و خفهشدگى از بخار چاه .
هورات
(
havr t
) ع . ج .
هورة .
هورة
(
havrat
) ا . ع . جاى هلاكت . ج : هورات .
هورة
(
hurat
) ا . ع . تهمت و