( از باب ضرب ) : كردم من .
هنى
(
hani
) ا . ع . يق : يا هنى اقبل : يعنى پيش بيا اى پسرك من . ر .
هن .
هنى
(
honi
) ا . پ . خوهن و قمع .
هنى
(
haniyy
) ا . ع . لغة فى هنئ .
هنى
(
hanayya
) ع . در اصل هنانى بوده الف را بيا قلب كرده و آن يارا درياى متكلم ادغام نموده هنى گفتند يعنى اى دو پسرك من . ر . هن .
هنى
(
haniyya
) ع . در اصل هنين بوده كه آن را بياى متكلم اضافه كردهاند نون جمعى در اضافه سقط شد و يارا درياى متكلم ادغام نموده هنى گفتند يعنى اى پسران من . ر . هن .
هنئ
(
hani '
) ا . ع . آنچه بىدست رنج رسد به كسى . و گوارندهء از طعام و شراب . قوله تعالى :
فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً
. و هنئ و مرئ : نام دو جوبى است در شام مر هشام بن عبد الملك را .
هنيار
(
hany r
) و
هنيان
(
hany n
) ا . پ . رفيق و شريك و همدم .
هنئة
(
hane'at
) ص . ع . حالة هنئة : حالت موافق و مطبوع .
هنية
(
honayyat
) ا . ع . چيزى اندك .
هنيدة
(
honaydat
) ا . ع .
يكصد شتر و جز آن از ستور .
هنير
(
honir
) ا - ص . پ . خوب و نيك و زيبا و داراى جمال و خوبى و نيكويى و فضيلت و جمال .
هنيز
(
haniz
) م ف . پ . ياى مجهول - هنوز .
هنيزة
(
hanizat
) ا . ع . آزار و اذيت و رنج .
هنيع
(
hani '
) ص . ع . رجل هنيع : مرد كج قامت . و مرد پست و كوتاه گردن .
هنين
(
hanin
) م . ع . هن هنا و هنينا . ر . هن .
هنين
(
honayn
) ا . ع . مصغر هن .
هنيهة
(
honay'at
) ا . ع . مصغر هنة .
هنيئة
(
honay ? at
) ا . ع . چيز اندك .
هو
(
hav
) ا . پ . زرداب و ريمى كه از زخم و جراحت مىپالايد . و چرك سپيد و سرخ رنك . و زخم آب كشيده . و ماه و قمر .
و ابر و سحاب . و ميغ و نژم .
هو
(
hu
) پ . كلمهايست كه در آگاهانيدن و خبردار كردن مىگويند .
هو
(
hu
) ا . پ . آه و نفس و دم .
هو
(
hu
) ا . پ . مأخوذ از تازى - از نامهاى خداى تعالى جل شأنه . و يا هو :
يعنى اى خدا .
هو
(
hova
) ع . ضمير واحد مذكر غايب يعنى او و آن .
هو
(
havv
) ا . ع . كرانه . و روزن خانه .
هوء
(
hav '
) ا . ع . همت و آهنك . و راى رساى درگذرندهء در امور . يق :
فلان بعيد الهوء .
هوء
(
hav '
) م . ع . هاء بنفسه الى المعالى هوء ( از باب نصر ) :
بلند گردانيد نفس خود را بسوى معالى . و هاء فلانا بخيرا و بشر و هاء بفلان خيرا او شرا : گمان برد بفلان نيكى و بدى را . و هاء بكذا : شادمان شد به آن .
و هاء الرجل : همت كرد آن مرد و داراى راى رساى در امور گرديد آن مرد .
هوء
(
hav '
) و (
hu '
) ا . ع .
ظن و گمان . يق : وقع فى هوئى . و كذا : وقع فى هوئى .
هوء
(
hava '
) م . ع . هوى اليه هوء ( از باب سمع ) : آهنك كرد بسوى آن .
هوء
(
have '
) ص . ع . آهنك كننده .
هوا
(
hav
) ا . پ . نام قريهاى در دامغان كه در آن چشمهايست اكنون موسوم به چشمه على و بطور افسانه گويند هرگاه مردارى در آن چشمه اندازند باد و طوفان عظيمى بر مىخيزد .
هوا
(
hav
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پناد و تنى تاژ يعنى سيال غير مرئى و غير حاجب ماورا كه از همه جهت احاطه است كره زمين را . ر . آتموسفر . و فضاى ما بين زمين و آسمان . و باد و نسيم . و آهنك و آواز و صدا و نغمه و نوا و سرود . و آرزو و خواهش نفس . و هر چيز خالى . و هواى تند :
باد سخت و تند و طوفان . و حرص و طمع و خودپرستى . و ترس و جبن . و هواى خفتانپوش و يا هواى سنجابى :
آسمان با ابر و هواى ابر . و هوا گرفتن :
پرواز كردن . و هواى نفسانى و يا هوا و هوس : شهوت و خواهش و آرزوى نفس و مستى و عياشى و عيش و عشرت . و سنبل هوا و يا پوش هوا : تاريكى و هواى ابر و تاريك . و گشاده هوا :
هواى صاف و روشن و بىابر . و كره هوا را به فارسى نوده نامند .
هواء
(
hav '
) ا . ع . ميان زمين و آسمان . و جاى خالى هر چه باشد و جو .
ج : اهوية . قوله تعالى :
وَ أَفْئِدَتُهُمْ