فلان فما يدرى اين سكع و اين هكع : رفت فلان و معلوم نشد كه كجا رفت و كجا اقامت كرد .
هكوك
(
hakuk
) ا . ع . مرد شوخ بىباك شتابزده .
هكوك
(
hakavvak
) ا . ع . مرد جاى درشت سخت . و جاى آسان نرم . و فربه . و مرد شوخ بىباك شتابزده .
هكوى
(
hakvi
) ص . پ .
سرگشته و حيران و پريشان .
هكوى
(
hakovi
) ا . پ .
شراب انگورى . و تردد و بىثباتى و بىقرارى .
هكه
(
heke
) ا . پ . قسمى از فلاخن .
هكه
(
hokke
) ا . پ . فزاق و هكك .
هكهاك
(
hakh k
) ا . ع . بسيار جماع .
هكهك
(
hokhok
) و (
hekhek
) ا . پ . فواق . و آواز گريه كه در گلو افتد .
هكهكة
(
hakhakat
) ا . ع .
بسيارى جماع .
هكيك
(
hakik
) ا . ع . مخنث .
هكيك
(
hakik
) ص . ع . ساييده شده و مهكوك .
هكيك
(
hakik
) م . ع . هك هكا و هكيكا . ر . هك .
هگاه
(
hag h
) پ . كلمهء استفهام يعنى آيا هست و خواه هست .
هگرز
(
hagerz
) م ف . پ .
مقلوب هرگز و بمعنى آن . ر . هرگز .
هگل
(
hagal
) ا . پ . غارچ و سماروغ .
هل
(
hal
) ع . يكى از حروف است كه در استفهام استعمال مىشود بمعنى آيا و بمنزله ام و بل مىباشد و گاهى به روى ال در مىآيد يعنى چون آن را اسم قرار دهند و لام را مشدد مىكنند چنان كه اكر گويند :
هل لك فى زبد و تمر : يعنى آيا مسكه و خرما مىخواهى جواب مىدهى : اشد الهل .
و اگر گويند هل لك فى كذا و كذا :
آيا درين و آن ترا حاجتى هست جواب مىدهى : لى فيه اوان لى فيه او مالى فيه : يعنى به آن حاجت دارم و يا به آن حاجتى ندارم . و گاهى هل بمعنى جزا و جحد و امر استعمال مىشود . و گاهى بمعنى قد . قوله تعالى :
هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ
اى قداتى . و گاه بمعنى ما مانند : هل هى الا كذا : اى ما هى الا كذا . و قوله تعالى :
هَلْ مِنْ خالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ
: اى ما من خالق .
هل
(
hel
) پ . كلمهء امر يعنى بگذار و فروگذار .
هل
(
hel
) ا . پ . هيل و قاقلة .
هل
(
hol
) ا . پ . آغوش و بغل .
هل
(
hala
) ع . كلمهايست كه هميشه پس از كلمه حى در آمده و با آن مركب شده در حكم اسم واحد مىباشد مانند كلمه خمسة عشر و آن را در استعجال و ور غلانيدن استعمال مىكنند چنان كه گويند : حيهل الثريد : يعنى بشتاب و يا بشتابيد بسوى تريد و واحد و جمع و مؤنث و مذكر در وى مساوى است . و كذلك : حيهل الصلاة :
يعنى بشتاب و يا بشتابيد بسوى نماز و چون بر آن وقف كنند حيهلا مىگويند و گاه حيهلك .
هل
(
hall
) ا . ع . تنك و نرم از موى و جامه .
هل
(
hall
) م . ع . هل المطر هلا ( از باب ضرب ) : ريزان شد باران .
و هل الشهر : ظاهر گرديد هلال آن ماه . و هل الرجل : شادمان گرديد آن مرد و بانك كرد از شادى .
هل
(
hell
) ا . ع . نمودارى ماه نو . يق : اتيته فى هل الشهر .
هل
(
hell
) ص . ع . امراة هل :
زن يك جامه پوشيدهء براى كار .
هلا
(
hal
) پ . كلمه ندا از براى آگاهانيدن و متنبه كردن و حذر كردن .
هلا
(
hal
) ا . ع . كلمهايست كه بدان اسب را زجر كنند و ماديان را تسكين دهند در وقت ضراب .
هلا
(
hall
) پ . كلمهايست مركب از هل و لا . يق : هلا قلت : يعنى چرا نگفتى .
هلاب
(
hall b
) ا - ص . ع .
سال بسيار باران . و نام چند روز بسيار سرد در كانون دويم . و يوم هلاب : روز باد و بارانناك .
هلاب
(
hall b
) و
هلابة
(
hall bat
) ا . ع . باد سرد با باران .
هلابة
(
hall bat
) ص . ع .
ليلة هلابة : شب باد و بارانناك .
هلابة
(
hol bat
) ا . ع . آب شسته يارك بچه نوزاده را .
هلابج
(
hol bej
) ا . ع . شير دفزك .
هلابع
(
hol be '
) ا . ع . مرد ناكس تناور خبيث و آزمند خوردن . و گرك . و از اعلام است .
هلاتة
(
hol tat
) ا . ع . آب شسته برهء نوزاده و بزغاله نوزادهء سياه .
هلاث
(
hol s
) ا . ع . فروهشتگى كه بمردم عارض شود .