وهواه : اسب شادمان تيزرو .
وهواهة
(
vahv hat
) ص . ع .
مؤنث وهواه .
وهوب
(
vahub
) ص . ع .
بخشنده .
وهوم
(
vohum
) ع . ج .
وهم .
وهوه
(
vahvah
) ص . ع .
فرس وهوه : اسب شادمان تيزرو .
وهوهة
(
vahvahat
) م . ع .
وهوه الاسد فى زئيره وهوهة :
غريد آن شير . و وهوه الحمار : بانك كرد آن نره خر در نزد ماده خر و اظهار مهربانى به آن نمود . و وهوهت المراة : ناله و فرياد كرد آن زن در اندوه . و وهوه الكلب :
برگردانيد آن سك آواز را در گلو از ترس و بيم . و وهوه الفرس : آواز وهوهة كرد آن اسب .
وهوهة
(
vahvahat
) ا . ع .
آواز گلوى اسب كه بعد از صهيل آيد .
وهى
(
vahy
) ا . ع . شكاف چيزى و دريدگى آن . ج : وهى و اوهية . و فى السقاء وهى : يعنى در مشك شكاف و شكافتگى است . و يق : اوهيت وهيا فارقعه : يعنى دريدى تو دريدنى پس وصله كن آن را .
وهى
(
vahy
) م . ع . وهى الحائط ( از باب فتح ) و وهى يهى ( از باب سمع ) وهيا : منشق شد آن ديوار و در كار افتادن گرديد . و وهى الثوب : پاره گرديد آن جامه و شكافته شد .
و وهى الحبل كذلك . و وهى الشئ :
سست و ضعيف شد آن چيز . و وهى السقاء :
سست و فروهشته شد بند آن مشك و نيز پاره گرديد آن مشك . و وهى السحاب :
ريخته شد باران آن ابر . و وهى الرجل :
گول گرديد آن مرد و افتاد . المثل : خل سبيل من وهى سقاؤه و من هريق بالغلاة ماؤه : اين مثل را دربارهء كسى گويند كه كار وى راست نيايد .
وهى
(
vohiyy
) ع . ج . وهى .
وهية
(
vahyat
) ا . ع . شكافتگى و كشيدگى . و رخنه و شكاف . يق : غادر وهية لا ترقع : اى فتقا لا تقدر على رتقه .
وهية
(
vahiyyat
) ا . ع . مرواريد بزرك . و شتر كشتنى ستبر فربه .
وهية
(
vohayyat
) ا . ع .
مصغر وهى يعنى دريدگى اندك .
وهيج
(
vahij
) ا . ع . افروختگى .
يق : لها وهيج : اى توقد .
وهيدة
(
vohaydat
) ا . ع .
كاواك خرد .
وهيسة
(
vahisat
) ا . ع . ملخ بريان كرده كوفته با روغن و يا پيه آميخته .
وهيف
(
vahif
) م . ع . وهف وهفا و وهيفا . ر . وهف .
و هين
(
vahin
) ص . ع . سست در كار و در عمل .
و هين
(
vahin
) ا . ع . آنكه مواظب كار كسى باشد كه آن را اجير كردهاند و بر مىانگيزاند وى را در كار كردن .
وى
(
vay
) پ . مخفف واى كه كلمه افسوس است . ر . واى .
وى
(
vay
) پ . ضمير منفصل مفرد بمعنى او و آن . و ويرا يعنى آن را و او را .
وى
(
vay
) ا . پ . جزء و پاره و مقدار و اندازه . و برابر و مساوى . و ده وى :
يعنى ده برابر . و صد وى : يعنى صد برابر .
وى
(
vay
) ع . كلمه تعجب . يق :
و يك و وى لزيد . و گاه بر كان مشدده و كان مخففه داخل مىگردد . و نيز وى : بمعنى ويل مىآيد . و و يك : يعنى ويلك . و بعضى از علماى لغت مىگويند كه وى گاه ب و گاه ح و گاه س و گاه ل به آخر آن متصل مىگردد و ويب و ويح و ويس و ويل مىگويند كه همه آنها كلمه عذاب مىباشند .
وى
(
vi
) پ . حرف نفى بمعنى بى . و وى عيب : يعنى بىعيب .
وى
(
vi
) ا . پ . اصل و ريشه و بيخ و بنياد .
وياك
(
veyy ka
) ع . لغة فى اياك .
وئال
(
ve ' l
) م . ع . وال مواءلة و وئالا . ر . مواءلة .
ويب
(
vayb
) ا . ع . بمعنى ويل .
يق : ويبك و ويب لك و ويب لزيد و ويب له و ويبه و ويب غيره و ويب زيد و ويب فلان ( بكسر ويب و رفع فلان ) در همه اين كلمات بمعنى الزمه اللّه ويلا مىباشد . و ويبا لهذا : اى عجبا .
ويبة
(
vaybat
) ا . ع . پيمانهاى معادل بيست و دو يا بيست و چهار مد .
ويثر
(
vaysar
) و (
vayser
) ا . ع . گل سفيد خواه پنج پر باشد و يا صد پر .
ويج
(
vayj
) ا . ع . چوب فدان .
ويجك
(
vijak
) ص . پ . صاف و پاك و زلال .
ويح
(
vayh
) ا . ع . كلمه ترحم است بر خلاف ويل كه كلمه عذاب است . و يق : ويح لزيد و ويحا لزيد و ويح زيد و ويحه و ويحما زيد . و ويحك :
كلمهايست كه در ترحم و زجر هر دو مىگويند يعنى افسوس بر تو و خوشا بر تو . ر . ويخ .
ويخ
(
vayx
) ا . ع . كلمه زجر