تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3895

مساهمون:

ص٣٨٩٥
و حاصل شد و آسان گرديد از براى فلان . يق : كلما وهف له شئ اكله : يعنى هر چه حاصل شود و ميسر گردد از براى وى مىخورد و باك ندارد كه حلال باشد و يا حرام . و وهف وهفا و وهافة : خادم كليسيا گرديد .

و هفت

(
vaheft
) ا . پ . نام روزى از روزهاى خمسه مسترقه .

وهفية

(
vohfiyyat
) و (
vehefiyyat
) ا . ع . خدمتگارى كليسيا .

وهق

(
vahq
) م . ع . وهقه عنه وهقا : بند كرد آن را و باز داشت از آن .

وهق

(
vahq
) و (
vahaq
) ا . ع . كمند و ريسمانى كه در گردن ستور انداخته آنها را بند كنند . ج : اوهاق ، و گويند معرب است .

وهل

(
vahl
) ص . ع . ترسنده و بيمناك .

وهل

(
vahl
) م . ع . وهل الى الشئ وهلا ( از باب فتح و ضرب ) : گمان برد در آن چيز و دلش بجايى رفت كه قصد آن نداشت .

وهل

(
vohl
) ا . پ . درخت كاج و عرعر و هر درخت مشابه آنها .

وهل

(
vahal
) ا . ع . بيم و بددلى . و غلط . و نسيان و فراموشى .

وهل

(
vahal
) م . ع . وهل وهلا ( از باب سمع ) : سست و ضعيف گرديد و ترسيد . و وهل عنه و فيه : غلط كرد در آن و سهو نمود و فراموش كرد .

وهل

(
vahel
) ص . ع . ترسنده و سست .

وهلة

(
vahlat
) ا . ع . ترس و بيم .

وهلة

(
vahlat
) و (
vahalat
) ا . ع . اول از هر چيزى . يق : لقيته اول وهلة اى اول شئ . و كذلك : اول وهلة .

وهله

(
vahle
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نوبت و كرت و دفعه .

وهم

(
vahm
) ا . ع . آنچه در خاطر گذرد . و سهو و گمان . و اعتقاد مرجوح . ج : اوهام . و راه فراخ . و مرد بزرك جثه . و شتر فربه تواناى رام . ج : وهوم و اوهام و وهم . و لا وهم من كذا : يعنى چاره‌اى نيست از آن و لابد منه .

وهم

(
vahm
) م . ع . وهمت الى الشئ وهما ( از باب ضرب ) : رفت دل من به چيزى كه مرادم نبود و درين معنى از حسب نيز آيد . و وهم الرجل : گذشت در دل آن مرد .

وهم

(
vahm
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پندار و گمان و تصور و سمراد و همانا و گمان بغلط و سهو و ترس و هول . و وهم كردن : تصور كردن و شك بردن و شبهه داشتن و ترسيدن .

وهم

(
vaham
) م . ع . وهم فى الحساب وهما ( از باب سمع ) : غلط كرد در حساب و سهو نمود .

وهم

(
vohom
) ع . ج . وهم .

وهمة

(
vahmat
) ا . ع . ماده شتر فربه تواناى رام .

وهمناك

(
vahm - n k
) ص . پ . ترسناك و هولناك و مخوف و مهيب . و لرزان و بدگمان و داراى شك و شبهه .

وهمنش

(
vah - manec
) ا . پ . بلغت زند و پازند : كسى كه گفتار و كردار و دل و زبان وى با حق تعالى راست و درست باشد .

وهمى

(
vahmi
) ص . پ . منسوب بوهم و سمرادى .

وهميات

(
vahmiyy t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى موهوم .

وهن

(
vahn
) ا . ع . ضعف و سستى . و وهنا على وهن : اى ضعفا على ضعف . و نيز وهن : مرد كوتاه درشت اندام . و شتران انبوه . و مقدار نيم شب و يا پاره‌اى دراز از آن .

وهن

(
vahn
) م . ع . وهن وهنا ( از باب ضرب ) : در نيم شب در آمد و سير كرد در نيم شب .

وهن

(
vahn
) و (
vahan
) م . ع . وهن فى الامر و العمل و البدن وهنا و وهنا ( از باب ضرب ) و وهن يهن ( از باب حسب ) و وهن يوهن ( از باب كرم ) : سست شد در آن كار و عمل و در بدن . و وهنته وهنا : سست گردانيدم آن را ( لازم و متعدى ) .

وهن

(
vahn
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ضعف و سستى و خوارى .

وهن

(
vohn
) و (
vohon
) ع . ج . واهن .

وهنانة

(
vahn nat
) ص . ع . امراة وهنانة : زنى كه وقت برخاستن و رفتن اندك سستى و فتورى در وى باشد .

وهنگ

(
vehang
) ا . پ . حلقه‌اى از طناب كه بدان محكم مىبندند بار شتر را . و ركاب چوبين . و كمندى كه بدان انسان و يا حيوانى را مىگيرند . و دانه‌اى كه زنان براى فربهى مىخورند . و يك جرعه آب .

وهواه

(
vahv h
) ص . ع . اسد وهواه : شير غران . و حمار وهواه : نره خر مايل بماده كه پيرامون آن مىگردد و بانگ مىكند . و فرس
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3895 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )