تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3867

مساهمون:

ص٣٨٦٧
النبت وصيا : بهم پيوسته شد آن گياه .

وصى

(
vasiyy
) ا . ص . ع . اندرز كننده و اندرز كرده شده . و آنكه وصيت مىكند . و كسى كه بوى وصيت مىكنند ، مذكر و مونث در وى يكسان است . يق : رجل وصى و امراة وصى . ج : اوصياء . و الوصى : حضرت شيث پيغمبر پسر آدم .

وصى

(
vasiyy
) ا . ع . ج . وصية .

وصى

(
vasiyy
) م . ع . وصى وصيا و وصيا . ر . وصى .

وصى

(
vasi
) و (
vasiyy
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه موافق اندرز و وصيت كسى پس از مرك آن تصرف در امور و مال و عيال وى مىكند .

وصية

(
vasiyyat
) ا . ع . اندرز و آنچه بدان اندرز كنند . ج : وصايا . و شاخه خرمابن كه بدان پشتواره بندند . ج : وصى .

وصيت

(
vasiyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اندرز و پند و نصيحت و سفارش .

وصيت‌نامه

(
vasiyyat - n me
) ا . پ . اندرزنامه .

وصيد

(
vasid
) ا . ع . آستان و پيشكاه سراى . ج : وصد . و حظيره مانندى كه در كوه از سنك سازند جهة ستوران و حظيره‌اى كه از شاخه‌هاى درخت سازند . و غار و سمجى كه در آن اصحاب كهف اقامت ورزيدند . و كوه . و گياهى كه بيخهاى آن نزديك به يكديگر باشد . و تنك و بند .

وصيد

(
vasid
) ص . ع . آنكه وى را دوبار ختنه كرده باشند . يق : رجل وصيد و غلام وصيد .

وصيدة

(
vasidat
) ا . ع . حظيره مانندى كه در كوه جهة ستور از سنك سازند .

وصيرة

(
vasirat
) ا . ع . دستاويز و چك با مهر .

وصيع

(
vasi '
) ا . ع . گنجشك ريزه . و آواز گنجشك .

وصيف

(
vasif
) ا . ع . خدمتگار خواه پسر باشد و يا دختر و غلام بود و يا كنيز . ج : وصفاء .

وصيفة

(
vasifat
) ا . ع . خدمتگارى كه دختر و يا كنيز بود . ج : وصائف .

وصيل

(
vasil
) ص . ع . آنكه با كسى همراه باشد در خروج و دخول . و دوست همدم و مصاحب .

وصيلة

(
vasilat
) ا . ع . عمارت . و فراخى و ارزانى و خصب . و گروه هم سفر . و شمشير . و گروههء رشته . و زمين فراخ . و جامهء مخطط يمانى . ج : وصائل . و نيز وصيلة : ماده شترى كه ده شكم از پى يكديگر زايد . و گوسپندى كه هفت شكم دو دو بچه ماده از پى يكديگر آرد و هرگاه در شكم هفتم و يا هشتم يكى ماده و يكى نر زايد مىگويند : وصلت اخاها و درين وقت شير آن را مردان مىآشامند دون زنان و اين بچه نر را جهة خدايان خود ذبح نمىكنند و درباره آن بجا مىآورند آنچه را كه درباره شتر سائبة بجا مىآوردند و هرگاه فقط يك بچه نر مىزاييد آن را براى خدايان ذبح مىكردند ، او الوصيلة خاصة بالغنم كانت الشاة اذا ولدت الانثى فهى لهم و اذا ولدت ذكرا جعلوها لالهتهم فان ولدت ذكرا و انثى قالوا وصلت الانثى اخاها فلم يذبحوا الذكر لالهتهم اوهى شاة تلد ذكرا ثم انثى فتصل اخاها فلا يذبحون اخاها من اجلها فاذا ولدت ذكرا قالوا هذا قربان لالهتنا .

وصيم

(
vasim
) ا . ع . فاصله ما بين خنصر و بنصر .

وض

(
vazz
) م . ع . وض اليه وضا ( از باب ضرب ) : مضطر شد بسوى آن و پريشان خاطر گرديد .

وضأ

(
vaz '
) م . ع . چيره شدن در مواضاة . يق : واضأه فوضاه يضوءه ( از باب فتح ) : يعنى نبرد كرد با او در خوبى و پاكيزه‌رويى پس چيره شد بر وى .

وضاء

(
vez '
) ع . ج . وضئ .

وضاء

(
vozz '
) ص . ع . خوب و پاكيزه روى . ج : وضاءون و وضاضئ .

وضاءة

(
vaz 'at
) م . ع . وضوء وضاءة ( از باب كرم ) : خوب روى و پاكيزه روى گرديد .

وضاءون

(
vazz 'una
) ع . ج . وضاء .

وضاح

(
vaz h
) ص . ع . واضح و روشن و آشكار .

وضاح

(
vazz h
) ا - ص . ع . بسيار واضح و آشگار . و دندان نيك روشن و آشكارا . و مرد سپيد و نيكوروى و خوش آب و رنك . و روز . و عظم وضاح : بازى مر كودكان تازى را كه استخوان سپيدى را شبانه در جايى انداخته و هر يك جدا جدا در جستجوى آن پراكنده شوند : و بكر الوضاح : نماز صبح . و نيز وضاح : نام كسى . و لقب جذيمه ابرش كه پيسى اندام داشت .

وضاحية

(
vazz hiyyat
) ا . ع . نام دهى منسوب بوضاح .

وضاخ

(
vez x
) م . واضخ مواضخة و وضاخا . ر . مواضخة .

وضاضئ

(
vaz ze '
) ع . ج . وضاء .

وضاع

(
vazz '
) ص . ع . مؤلف و مصنف .

وضاعة

(
vaz 'at
) م . ع : وضع