وبش
(
vabac
) م . ع . وبش البعير وبشا ( از باب سمع ) : سياه پوست گرديد آن شتر از خارش و گرى .
وبش
(
vabec
) و
وبشة
(
vabecat
) ص . ع . بعير وبش : شتر مبتلا بوبش .
و كذلك :
ناقة وبشة
.
وبص
(
vabs
) م . ع . وبص البرق و غيره وبصا و وبيصا ( از باب ضرب ) : درخشيد برق و جز آن . و وبص الجرو : چشم گشاد سك بچه . و وبصت الارض : پديدار گرديد نخستين گياه آن زمين .
وبص
(
vabas
) ا . ع . شادمانى .
وبص
(
vabas
) م . ع . وبص الفرس وبصا ( از باب سمع ) : شادمان گرديد آن اسب .
وبص
(
vabes
) ص . ع . فرس وبص : اسب شادمان .
وبصان
(
vabs n
) و (
vobs n
) ا . ع . ماه ربيع الاخر .
وبصة
(
vabesat
) ص . ع . مونث وبص .
وبط
(
vabt
) و (
vabat
) م . ع .
وبط وبطا و وبوطا و وباطة ( از باب ضرب ) و وبط وبطا و وباطة ( از باب سمع ) و وبط وبطا و وباطة ( از باب كرم ) : سست شد و سست راى گرديد و ترسو شد . و وبط فلانا ( از باب ضرب ) : افگند فلان را از مرتبه و درجه .
و وبط حظه : بهره خسيس داد او را . و وبط الجرح : باز كرد و گشود آن زخم را . و وبط فلانا عن حاجته : بازداشت فلان را از حاجتش .
وبغ
(
vabq
) م . ع . وبغه وبغا ( از باب ضرب ) : عيب كرد او را و طعنه زد .
وبغ
(
vabaq
) ا . ع . سبوسهسر .
و بيمارى كه پشم شتر را بريزاند .
وبغ
(
vabeq
) ص . ع . رجل وبغ : مردى كه سرش سبوسهناك باشد .
و راس وبغ : سر سبوسهناك .
وبغة
(
vabaqat
) ا . ع . وبغة القوم : فراهم آمد نگاه آن قوم و ميانه آنها .
وبق
(
vabaq
) م . ع . وبق وبوقا و موبقا و وبقا ( از باب ضرب و سمع و حسب ) : هلاك گرديد .
وبل
(
vabl
) ا . ع . باران بزرك قطره .
وبل
(
vabl
) م . ع . و بلت السماء وبلا ( از باب ضرب ) : باران بزركقطره باريد آسمان . و وبل الصيد :
سخت راند آن نخجير را . و وبله بالعصا :
به چوب زد وى را . و وبل وبلا و وبالة و و بالا و وبولا . ر . و بال .
وبل
(
vobol
) ع . ج . وبيل . و ج . وبيلة .
وبلى
(
vabl
) ا . ع . گوسپند و يا شترى كه پس از سخت دوشيدن شير بسيار فرود آرد .
وبنة
(
vabnat
) ا . ع . گرسنگى و رنج .
وبوبة
(
vabvabat
) م . ع . وبوب الرجل وبوبة : آماده گرديد آن مرد براى حمله در جنك .
وبور
(
vobur
) ع . ج . و بر .
وبوط
(
vobut
) م . ع . وبط وبطا و وبوطا . ر . وبط (
vabt
) و (
vabat
) .
وبوق
(
vobuq
) م . ع . وبق وبقا و وبوقا . ر . وبق .
و بول
(
vobul
) م . ع . وبل وبلا و و بالا و وبولا . ر . و بال .
و به
(
vabh
) ا . ع . زيركى و بزرك منشى .
و به
(
vabh
) و (
vabah
) م . ع .
و به به و له و بها ( از باب ضرب ) :
و و به يوبه و بها ( از باب سمع ) :
دانست آن را . و و به فلان : تكبر و بزرك منشى نمود فلان . و فلان لا يوبه له و به ( به صيغه مضارع و مجهولا ) : فلان باك ندارد از آن . و انت وبهت به اى باليت ، و المضارع توبه و تيبه .
وبئة
(
vabe'at
) ص . ع . ارض وبئة : زمين مرگامرگىناك كه در آن و با و طاعون باشد .
وبيص
(
vabis
) م . ع . وبص وبصا و وبيصا . ر . وبص .
وبيصة
(
vabisat
) ا . ع . آتش .
وبيل
(
vabil
) ا - ص . ع . كار سخت و دشوار . يق : ضرب وبيل . و عذاب وبيل . ج : وبل . قوله تعالى :
فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلًا
اى شديدا . و نيز وبيل : گران و ناگوارنده . و شاخ نرم . و كدنگ گازر كه جامه را پس از شستن بدان كوبد و جلا دهد . و چراگاه ناگوارنده . و بند هيزم . و عصاى ستبر و كلفت . و چوبى كه بر ناقوس زنند . و رايت ابيلا على وبيل : يعنى پيرى را ديدم بر عصا .
وبيلة
(
vabilat
) ص . ع . مونث وبيل . و ارض وبيلة : زمين ناگوار چراگاه .
ج : وبل .
وبيلة
(
vabilat
) ا . ع . پشتوارهء هيزم . و عصاى ستبر كلفت .
وبيئة
(
vabi'at
) ص . ع . ارض وبيئة : زمين مرگامرگىناك كه در آن و با و طاعون باشد .