انديشه مىكند و مىپندارد و خيال مىكند .
واهما
(
v heman
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - سهوا .
واهمة
(
v hemat
) ا . ع . قوهاى كه بدان انسان درك معانى جزييه را مىكند .
واهمه
(
v heme
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ترس و بيم و هراس و خوف و انديشه و خيال و گمان . و واهمه كردن :
بيم كردن و ترسيدن و انديشه ترس كردن . و قوهء واهمه را ترسه و نيروى پنداره نيز گويند .
واهمهپرستان
(
v heme - parast n
) ا . پ . مردمان خيالى و بدگمان و سوءظندار .
واهن
(
v hen
) ص . ع . سست در عمل و كار .
واهن
(
v hen
) ا . ع . مرد سست .
ج : وهن (
vohn
) و (
vohon
) .
واهنة
(
v henat
) ا . ع . مونث واهن يعنى زن سست . و نيز واهنة :
استخوان كوتاه پهلو . و مهره گردن . و استخوان بازو . و نيز استخوان سخت پهلوى اسب متصل به سينه . و بادى كه در پيرى در دوش و يا بازو و يا اخدع حادث شود . و درد گران .
واهى
(
v hi
) ص . ع . شكافته و فروهشته و مسترخى و سست . و گول . و كهنه و پوسيده و نزديك بافتادن گرديده . و ابر باز شده .
واهى
(
v hi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - حرف بىمعنى و ياوه و سخن سرد و بيمزه .
واهيات
(
v hiy t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ياوهگوييها و حرفهاى بيمعنى و باطل و نامعقول .
واهية
(
v heyat
) ص . ع . مونث واهى .
واى
(
v y
) پ . كلمه افسوس كه در اظهار اندوه و مصيبت و سختى بيمارى و شدت درد استعمال مىنمايند .
واى
(
v y
) ا - ص . پ . راه گم كننده و از راه خارج شونده و بىراه رفته . و چاهى كه بر آن زينه پايهها ساخته باشند تا به آسانى بته آن رفته آب بردارند و پاياب نيز گويند .
وأى
(
va'y
) ا . ع . عدد و شمار از مردم و عدد بسيار از مردم . و وهم و گمان .
وأى
(
va'y
) م . ع . واه وأيا ( از باب ضرب ) : وعده كرد او را . و واى فلانا : ضامن و پذرفتار گرديد فلان را .
واى
(
va '
) ا . ع . گورخر و اسب تيزرو و تيزرو از ديگر ستور .
وايا
(
v y
) ا . پ . مراد و مقصود و مقصد و حاجت و ميل و رغبت و آرزو . و لازم و ضرورى . و گشاده .
وايافتن
(
v - y ftan
) ف م . پ .
بازيافتن و دريافتن و فهميدن .
واياواى
(
v y - v y
) ا . پ .
شور و هنگامه و غوغاى مبارزان .
واية
(
va'yat
) ا . ع . ديك و كاسه بزرك و فراخ .
و ايج
(
v yej
) ا . پ . چفته و داربست تاك انگور و واديج .
وائر
(
v 'er
) ص . ع . ترسناك .
وايزك
(
v yzak
) ا . پ . اخگر و پاره از آتش .
وايست
(
v yest
) ا . پ . ضرورت و لزوم و حاجت و احتياج .
وايه
(
v ye
) ا . پ . پاره و قطعه و جزء و حصه و بهره و نصيب . و خوشى و شادمانى و سرور و خرسندى و خرمى و لذت و مزه . و خاطر و ضمير . و ضرورت و لزوم و احتياج و حاجت و خواهش و ميل و آرزو و رغبت و مراد و مقصود .
وايهگير
(
v ye - gir
) ا . پ .
آنكه بهره و حصه خود را از خوشى و شادمانى مىگيرد . و كارآزموده . و دانا . و مراد و مقصود و خواهش و ميل .
وائى
(
v 'i
) ا . پ . لزوم و وجوب .
وائية
(
va'iyyat
) ا . ع . كاسه و ديك بزرك و فراخ .
واييج
(
v yij
) ا . پ . چفته و داربست تاك انگور و واديج .
واييدن
(
v yidan
) ف ل . پ .
ضرورت داشتن و لازم و واجب بودن و واجب شدن و بايستن .
وب
(
vabb
) م . ع . وب الرجل و با ( از باب ضرب ) : آماده گرديد آن مرد براى حمله در جنك .
وبأ
(
vab '
) م . ع . و باالمتاع و با ( از باب فتح ) : آماده كرد آن كالا را . و بااليه : اشاره كرد بسوى آن .
و وبات ناقتى اليه : آزمند و مايل گرديد ماده شتر من بسوى آن .
وبأ
(
vaba '
) ا . ع . بيمارى عام و مرگامرگى و طاعون . ج : اوباء .
وبأ
(
vaba '
) م . ع . وبئت الارض و با ( از باب سمع ) و در مضارع توباء و تيبا : بيمارىناك گرديد زمين . و وبئت الارض و با ( مجهولا - نيز از باب سمع ) : بيمارىناك گرديد زمين و بسيار شد بيمارى آن . و وبؤت الارض و با و وباء و وباءة و اباءة و اباء ( از باب كرم ) : كذلك .
و با
(
vab
) ا . پ . مأخوذ از