چند جاى و موضع .
واقع
(
v qe '
) ص . ع . آنكه مىافتد و ساقط مىشود و نازل مىگردد و فرود مىآيد .
و آنچه واجب مىگردد . و طائر واقع :
مرغى كه از هوا فرود مىآيد . ج : وقع و وقوع . و حق واقع : حق ثابت و لازم .
واقع
(
v qe '
) ا . ع . الفعل الواقع : باصطلاح كوفيان فعل متعدى .
و النسر الواقع : نام ستارهاى نزديك بنات النعش ، كانه كاسر جناحيه من خلفه حيال النسر الطائر . و نيز واقع : نام كسى . و نام اسبى .
واقع
(
v qe '
) ص - م ف . پ .
مأخوذ از تازى - فرود آينده و نازل شونده و ساقط شونده . و وضع شده و نصب شده . و آنكه ظاهر مىشود و پديد مىآيد و مىرسد . و راست و درست و صحيح و يقين و محقق . و واقع شدن : صادر شدن و ظاهر گشتن و سر زدن و اتفاق افتادن . و غير واقع :
ناراست و غير صحيح و دروغ . و فى الواقع :
حقيقة و بطور راستى و درستى .
واقعا
(
v qe'an
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - در حقيقت و حقيقة و يقينا و بطور راستى .
واقعات
(
v qe ' t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سرگذشت و اتفاقات و حوادث و وقايع .
واقعة
(
v qe'at
) ا - ص . ع .
سختى و حادثه و حادثهء سخت . و آسيب كارزار .
و آسيب پس از آسيب . و قيامت و روز رستخيز .
قوله تعالى :
إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ
. و رجل واقعة : مرد دلير و شجاع .
واقعنگار
(
v qe ' - neg r
) و
واقعنويس
(
v qe ' - nevis
) ا . پ .
اخبارنويس و وقايعنگار و كسى كه اخبار را مىنويسد .
واقعه
(
v qa'e
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حادثه و سختى و بدبختى و مصيبت و آسيب و آفت و مرك . و واقعه شدن : مردن .
واقعهديده
(
v qe'e - dide
) ص .
پ . مرد مجرب و آزموده .
واقعهطلب
(
v qe'e - talab
) ص .
پ . شورشطلب و فتنهجو و شرطلب و فتنهانگيز و گردنكش و سركش و ياغى و طاغى و خاين .
واقعى
(
v qe'i
) ا - ص - م ف .
پ . مأخوذ از تازى - راستى و حقيقت و درستى و يقين . و جوهر و اصل و اساس هر چيزى .
و راست و درست و صحيح و محقق و اصلى و بطور يقين و بطور كامل .
واقعيت
(
v qe'iyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - حقيقت و وجود و هستى .
واقف
(
v qef
) ص . ع . آنكه هميشه مىايستد و آنكه باز مىايستد . ج :
واقفون و وقوف . آنكه وقف مىكند و چيزى را در راه خدا حبس مىكند . و آگاهكننده و مطلع سازندهء بر گناه كسى و مطلعكننده بر هر چيزى .
واقف
(
v qef
) ا . ع . نام پدر بطنى از انصار .
واقف
(
v qef
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - كسى كه چيزى را وقف مىكند و در راه خدا حبس مىنمايد . و آنكه مىايستد و بازمىايستد و مىماند . و مطلع و خبردار و آگاه و با خبر و دانا و زيرك و هوشيار و با فراست و كار آزموده و با تجربه و با مهارت و با وقوف و حاذق . ج : واقفان . و واقف حال و يا واقف كار : هوشيار و دانا و با تجربه و كارآزموده و ماهر . و واقف شدن و يا واقف گشتن : مطلع شدن و خبردار گشتن و دريافتن .
واقفات
(
v qef t
) ع . ج . واقفة .
واقفان
(
v qef n
) پ . ج .
واقف .
واقفة
(
v qefat
) ص . ع . مونث واقف : زنى كه هميشه مىايستد . ج : واقفات .
واقفكارى
(
v qef - k ri
) ا .
پ . آزمايش و امتحان و مهارت .
واقفون
(
v qefuna
) ع . ج .
واقف .
واقفية
(
v qefiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - امتحان و آزمايش و وقوف و مهارت و اطلاع و آگاهى .
واقم
(
v qem
) ا . ع . قلعهاى نزديك مدينه منوره . و حرة واقم : محلهاى نزديك بدان . و نيز واقم : نام مردى .
واقواق
(
v qv q
) ا . پ . درخت واق . و جزيره و جنگل واق . ر . واق .
واقه
(
v qeh
) ا . ع . خادم كليسيا و فرمانبر .
واقى
(
v qi
) ص . ع . نگاهدارنده و مانع . قوله تعالى :
ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ
. و سرج واق : زينى كه پشت ستور را ريش كند . و فرس واق : اسبى كه از درد سم راه نرود و سم از جاى بلند نكند .
واقى
(
v qi
) ا . ع . نام مرغى كه صرد نيز گويند .
واقية
(
v qeyat
) ص . ع . مونث واقى . ج : اواقى .
واقية
(
v qeyat
) م . ع . وقى وقيا و وقاية و واقية . ر . وقاية .
واك
(
v k
) ا . پ . پرندهاى كبود رنك و بيشتر در كنار آبها نشيند و آن را واق نيز گويند .
واكاويدن
(
v - k vidan
) ف م .
پ . جستجو كردن و تفحص نمودن و تفتيش كردن .