تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3818

مساهمون:

ص٣٨١٨
دليل و بابت و براى و بهر و وجه . و واسطه عقد نجوم : آفتاب . و بواسطه باران : بجهة باران . و به اين واسطه : به اين جهة و سبب .

واسطى

(
v seti
) م ف . پ . ياى مجهول مأخوذ از تازى - بابت و براى .

واسطى

(
v seti
) ص . پ . منسوب به شهر واسط . و قلم واسطى : قلم اعلا كه از شهر واسط مىآورند .

واسطى

(
v setiyy
) ص . ع . منسوب بواسط .

واسع

(
v se '
) ا - ص . ع . فراخ ضد ضيق . و يكى از نامهاى خداوند تبارك و تعالى بمعنى بسيار عطا كه عطايش مىگنجد هر چيز را كه خواسته شود و محيط است بر همه چيز و مىگنجد رزق او همه مخلوقات را و رحمت او همه اشيا را . و نيز واسع از اعلام است .

واسق

(
v seq
) ص . ع . ناقة واسق : ماده شتر بار گرفته و آبستن شده . ج : و ساق و مواسق و مواسيق .

واسل

(
v sel
) ا . ع . واجب و راغب بسوى خداى تعالى .

واسلة

(
v selat
) ا . ع . وسيله و منزله در نزد پادشاه و درجه و تقرب .

واسوخت

(
v - suxt
) پ . واو دويم مجهول - ح . م . واسوختن ا . اعراض و بيزارى و روگردانى .

واسوختگى

(
v - suxtagi
) ا . پ . واو دويم مجهول - سوزناكى و سوختگى .

واسوختن

(
v - suxtan
) ف م . پ . واو دويم مجهول - سوختن و اعراض كردن و روگردانيدن و بيزار شدن از معشوق و مطلوب .

واسويج

(
v svij
) ا . پ . نام قصبه‌ى در دو فرسخى شهر تبريز كه با سميج و و يا سمج گويند .

واسه

(
v se
) پ . كلمه تقليل مأخوذ از واسطه تازى - بمعنى بسبب و بجهة و براى و بهر .

واسه

(
v se
) ا . پ . پروانه و جانورپردازى كه گرداگرد چراغ پرواز مىكند .

واش

(
v c
) ا . پ . علف و علوفه ستور .

واشامه

(
v c me
) ا . پ . مقنعه و سرانداز . و قسمى از سرانداز كه مردمان زاهد و گوشه‌نشين بر سر مىاندازند و آن را از پشم سپيد و يا پشم شتر مىسازند .

واشج

(
v cej
) ص . ع . درهم پيچيده شد و مختلط .

واشجة

(
v cejat
) ص . ع . رحم واشجة : قرابت و خويشى بهم در پيوسته .

واشدن

(
v - codan
) ف ل . پ . باز شدن و مفتوح و گشاده شدن . و آزاد شدن و رها گشتن . و روشن شدن . و پراگنده شدن . و از هم باز شدن . و ناپديد شدن و غايب گشتن . و جدا شدن و منفصل گشتن . و از غم و اندوه در آمدن . و واشدن تارى : بر طرف شدن تاريكى و ظلمت . و واشدن ابر : صاف و روشن گشتن آسمان . و پهن واشدن : گسترده شدن و پهن گشتن و عريض شدن و از هم جدا شدن .

واشرة

(
v cerat
) ص . ع . زنى كه شغل و پيشهء آن تنك نمودن و تيز كردن دندان باشد .

و اشق

(
v ceq
) ا . ع . سپرى شونده و رونده . و شير اندك . و باشه . و نام سگى . و نام مردى .

واشكافتن

(
v - cek ftan
) ف ل . پ . دلالى كردن و در بيع و شرا استعمال مىگردد .

واشكرده

(
v c - karde
) ص . پ . ساخته و پرداخته و حاضر كرده و آماده . و چست و چابك و چالاك .

واشگونه

(
v c - gune
) ص . پ . واژگونه و برگشته و وارونه .

واشل

(
v cel
) ص . ع . جبل واشل : كوهى كه پيوسته از آن آب زهد . و فلان واشل الحظ : فلان كم بهره است .

واشم

(
v cem
) ا . ع . نام رودى و شهرى .

واشمة

(
v cemat
) ص . ع . زنى كه خال مىكوبد بر بدن كسى .

واشنك

(
v - cang
) ا . پ . چوبك زن و پاسبان و مهتر پاسبانان .

وا شوقا

(
v c - avg
) پ . كلمهء ماخوذ از تازى - كه در اشتياق به چيزى و يا به كسى استعمال مىكنند يعنى چه بسيار شايقم .

واشون

(
v cuna
) ص . ع . ج . واشى .

واشه

(
v ce
) ا . پ . تاريكى كه فرا مىگيرد دشت و بيابان را در حوالى صبح . و نام مرغ شكارى كه از باز كوچكترست و باشه نيز گويند .

واشى

(
v ci
) ص . ع . مردى كه سخن‌چينى مىكند از كسى در نزد پادشاه و سعايت مىنمايد . ج : و شاة و واشون . و نگارين كننده جامه .

واشى

(
v ci
) ا . ع . مرد بسيار فرزند . و ستور بسيار بچه . و بافندهء جامه . و كاوندهء كان جهة زر . و سكه زن . ج : وشاه .

واشيات

(
v cey t
) ص . ج . واشيه .

واشية

(
v ceyat
) ص . ع . زنى كه سخن‌چينى مىكند در نزد پادشاه و سعايت مىنمايد از كسى . ج : واشيات .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3818 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )