نطاق
(
natt q
) ص . پ . مأخوذ زى - سخن ران .
نطاقان
(
net q ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : دو لب فرج زن .
نطانط
(
nat net
) ع . ج . نطنط (
natnat
) و (
netnet
) . و . ج . نطناط .
نطانيط
(
nat nit
) ع . ج . نطناط .
نطب
(
natb
) م . ع . نطبه نطبا :
( از باب نصر ) : بانگشت زد بر گوش وى .
نطثرة
(
natsarat
) م . ع .
نيك خوردن پيه و چربى چندان كه دل از آن گران گردد ، مقلوب طنثرة .
نطح
(
nath
) ا . ع . نطح و ناطح نام دو ستاره در برج حمل كه بمنزله شاخ وى مىباشند و عبارتند از شرطان .
نطح
(
nath
) م . ع . نطحه نطحا ( از باب فتح و ضرب ) : سرون زد آن را .
نطحة
(
nathat
) ا . ع . يكبار سرون زدن .
نطخشر
(
natxo - carren
) ص . ع .
هو نطخشر : او داراى بدى و شرانگيزست .
نطر
(
natr
) م . ع . نطر نطرا و نطارة . ر . نطارة .
نطراء
(
notar '
) و
نطرة
(
natarat
) ع . ج . ناطر .
نطرون
(
natrun
) ا . ع . بورهء ارمنى .
نطس
(
nats
) و (
nates
) و (
natos
) ص . ع . دانا و عالم .
نطس
(
natas
) م . ع . نطس نطسا ( از باب سمع ) : نيكو دانست و دقت كرد در دانش .
نطس
(
nates
) ا . ع . دانا . و نيك پاك از آلايش چرك و ريم .
نطس
(
notos
) ا . ع . طبيبان نيك زيرك و دانا . و مردمان سخت پرهيزگار از آلايش چرك و ريم .
نطسة
(
notasat
) ا . ع . مرد نيك پرهيز كننده از آلايش و احتياط نماينده از ناپاكى .
نطش
(
natc
) ا . ع . استوارى خلقت .
نطشان
(
natc n
) ع . از اتباع عطشان است . يق : عطشان نطشان .
نطط
(
notot
) ع . ج . انط .
نطع
(
nat '
) و (
net '
) و (
nata '
) و (
neta '
) ا . ع . گستردنى از اديم . ج :
انطاع و نطوع .
نطع
(
nat '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سفره و تبريز و بساط چرمين و فرش چرمين و بساط چرمى كه در روى آن شخص گناهكار را سر مىبرند . و پوستى كه درويشان بر كمر مىبندند .
نطع
(
nat '
) م . ع . نطع لونه ( مجهولا ) نطعا ( از باب فتح ) : برگرديد گونه آن .
نطع
(
net '
) و (
neta '
) ا . ع .
كام دهن كه در وى شكنهاست . ج : نطوع .
نطع
(
noto '
) ا . ع . كسانى كه بتكلف فصاحت مىكنند .
نطعى
(
nat'i
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تنبان چرمى كه پهلوانان در وقت كشتى گرفتن مىپوشند و آن را تنكه نيز گويند .
نطعىپوش
(
nat'i - puc
) ا . پ .
واو مجهول - پهلوان كشتىگير .
نطعية
(
nat'iyyat
) ص . ع . حروفى كه از كام دهن تلفظ مىشوند و عبارتاند از ت و د و ط .
نطف
(
natf
) م . ع . نطف الماء نطفا و نطافا و نطفانا و نطافة و تنطافا ( از باب نصر و ضرب ) : روان گشت آب و رفت . و نطف فلانا بفجور :
تهمت كرد فلان را و بعيب آلود وى را . و نطف الماء : ريخت آب را .
نطف
(
nataf
) ا . ع . عيب و بدى و تباهى . و زخم پشت . و هر بيمارى مر مردم را كه جهة دفع آن داغ كنند . و آلودگى بعيب . يق : هم اهل الريب و النطف .
نطف
(
nataf
) ع . ج . نطفة .
نطف
(
nataf
) م . ع . نطف نطفا و نطافة و نطوفة ( از باب سمع ) :
متهم گرديد و آلوده گشت و تباه شد . و كذلك : نطف ( مجهولا ) . و نطف الرجل :
بستوه آمد آن مرد از خوردن و جز آن . و نطف البعير : پشت ريش گرديد آن شتر .
و يا غده برآورد در شكم . و يا مشرف گشت زخم پشت آن بجانب درون چنان كه در دل آن سوراخى پيدا شد . و نيز نطف : شكستگى سر به طرف درون . و تباه شدن .
نطف
(
natef
) ص . ع . نجس و پليد . ج : نطفون . و مرد فريبنده . و آنكه شكستگى سر وى بدماغ رسد . و بعير نطف :
شتر مبتلا بنطف .
نطف
(
notaf
) ع . ج . نطفة .
نطف
(
notof
) ع . ج . نطفة .
نطفان
(
nataf n
) م . ع . نطفت القربة نطفانا ( از باب نصر و ضرب ) :
آب چكيد از مشك يا از تراوش و يا از شكافتگى . و نطف نطفا و نطفانا . ر .
نطف .
نطفة
(
notfat
) ا . ع . آب صاف و روشن خواه اندك باشد و يا بسيار . و آب اندك كه در تك دول و مشك مىماند . ج :