و زيست . و دولت . و توانگرى . و خوبى و تازهرويى .
نضرة
(
nazrat
) م . ع . نضر نضورا و نضرة . ر . نضر .
نضرت
(
nazrat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تازگى .
نضرى
(
nazariyy
) ص . ع .
منسوب بنضير بر خلاف قياس كه گروهى از يهودان خيبر مىباشند .
نضف
(
nazf
) م . ع . نضف فلانا نضفا ( از باب نصر ) : خدمت كرد فلان را . و نضف زيد : تيز داد زيد و ضرطه زد .
نضف
(
nazf
) و (
nazaf
) م . ع .
نضف الفصيل ما فى ضرع امه نضفا ( از باب ضرب و نصر ) و نضف نضفا ( از باب سمع ) : مكيد شتر بچه آنچه را كه در پستان مادرش بود .
نضف
(
nazaf
) ا . ع . آويشن دشتى .
نضف
(
nazef
) ص . ع . پليد و نجس . ج : نضفون .
نضفان
(
nazaf n
) ا . ع . پهلو .
و نوعى از تك و دو .
نضفون
(
nazefuna
) ع . ج .
نضف .
نضل
(
nazl
) ا . ع . نام موضعى .
نضل
(
nazl
) م . ع . نضلته نضلا ( از باب نصر ) : چيره شدم بر وى در تير اندازى .
نضل
(
nazal
) م . ع . نضل البعير نضلا ( از باب سمع ) : لاغر و نزار گرديد آن شتر و مانده شد و بىتاب گشت .
نضم
(
nazm
) ا . ع . گندم خوب و فربه .
نضمة
(
nazmat
) ا . ع . واحد نضم : يعنى يك دانه گندم خوب .
نضناض
(
nazn z
) و
نضناضة
(
nazn zat
) ص . ع . حية نضناض :
مار بسيار جنبان و مضطرب كه در يك جا قرار نگيرد و هر كه را گزد در حال بميرد . و مارى كه زبان بسيار جنباند و بيرون آورد و درون برد . و كذلك : حية نضناضة .
نضنضة
(
naznazat
) م . ع .
زبان جنبانيدن مار .
نضو
(
nazv
) (
nozovv
) م . ع .
نضوت الثوب عنى نضوا ( از باب نصر ) : انداختم و كندم آن جامه را از خود و كهنه كردم آن را . و نضوت فلانا من ثوبه : برهنه كردم فلان را و كندم جامه وى را . و نضوت السيف من غمده :
بيرون كشيدم شمشير را از نيام . و نضوت البلاد : طى كردم شهرها را . و نضا السهم :
در گذشت تير . و نضا الفرس الخيل نضوا و نضيا : پيشى گرفت آن اسب از سواران . و نضا الخضاب نضوا و نضوا : رفت رنك آن خضاب ، بعضى آن را مخصوص بخضاب سر و ريش گفتهاند و بعضى ديگر در خضاب دست و پاى و سر و ريش گفتهاند . و نضا البدن نضوا : فرو نشست آماس اندام . و نضا الماء : فرو رفت آب در زمين .
نضو
(
nezv
) ا . ع . آهن لگام و دهنه . و لاغر از شتران و جز آن . و جامه كهنه . ج : انضاء . و تير قمار تنك . و تيرى كه از بسيارى انداختن تباه شده باشد . و نضو السهم : تنه تير .
نضوب
(
nozub
) م . ع . نضب الماء نضوبا ( از باب نصر و ضرب ) :
فروشد آب در زمين و پايين رفت . و نضب فلان : دور شد فلان . و نضبت المفازة :
دور شد بيابان . و نضبت عينه : فرو رفت چشم آن در مغاك و يا مخصوص است به چشم ماده شتر . و نضب فلان : مرد فلان . و نضب الخصب : كم شد گياه . و نضبت قرحة ظهر الدابة : سخت گرديد ريش پشت آن ستور .
نضوة
(
nezvat
) ا . ع . لاغر از ماده شتر و جز آن .
نضوح
(
nazuh
) ا . ع . قسمى از خوشبو . و داروى دهن .
نضوح
(
nazuh
) ص . ع . قوس نضوح : كمان تير دورانداز .
نضوح
(
nozuh
) م . ع . نضح نضحا و نضوحا . ر . نضح .
نضود
(
nazud
) ا . ع . ماده شتر فربه .
نضور
(
nozur
) ا . ع . خوبى و تازهرويى .
نضوض
(
nazuz
) ص . ع .
بئر نضوض : چاهى كه آبش اندك اندك برآيد .
نضى
(
nazy
) م . ع . نضيت السيف نضيا ( از باب ضرب ) : بركشيدم شمشير را . و نضيت الثوب : كهنه كردم آن جامه را .
نضى
(
naziyy
) ا . ع . لاغر از شتر و جز آن . و تير قمار بىپيكان و بىپر و تير قمار پيش از آنكه به كار داشته شده باشد .
و پيكان تير . و تنه تير . و از نيزه آنچه بالاتر از محل دست گرفتن آن باشد . و همهء گردن يعنى از سر كتف تاراس و يا بالاى گردن يا استخوانهاى آن . و دوش و گوش و ميان كتف و گردن و شانهجاى . و ذكر و نره مرد . ج : انضية .
نضى
(
noziyy
) م . ع . نضانضوا