باقى مانده از آب و جز آن . و نضاضة الولد : پسين فرزند ، مذكر و مؤنث و واحد و جمع در وى يكسان است .
نضاضة
(
nazz zat
) ص . ع .
حية نضاضة : مار بسيار مضطرب كه در يك جاى قرار نگيرد و هر كه را بگزد در حال هلاك گردد .
نضاف
(
nazz f
) ص . ع . بسيار خدمت كننده . و تيز دهنده و ضرطه زننده .
نضال
(
nez l
) م . ع . ناضل مناضلة و نضالا . ر . مناضلة .
نضال
(
nozz l
) ع . ج . ناضل .
نضائد
(
naz 'ed
) ع . ج .
نضيدة .
نضائض
(
nez 'ez
) ع . ج .
نضيض . و ج . نضيضة . و ابل ذات نضائض :
شتران تشنه .
نضب
(
nazb
) م . ع . نضب نضبا ( از باب نصر ) : روان شد و جارى گشت .
نضة
(
nazzat
) ا . ع . پول طلا و يا نقره .
نضج
(
nazj
) و (
nozj
) ا . ع .
رسيدگى و پختگى .
نضج
(
nazj
) و (
nozj
) م . ع .
نضج اللحم و التمر و الفاكهة نضجا و نضجا ( از باب سمع ) : پخته شد گوشت و رسيد خرما و ميوه و آماده گشت براى خوردن . و نضجت المادة و الجراحة : پخته شد ماده و جراحت . و نضجت الناقة بولدها ( از باب ضرب ) :
يك سال گذشت و باردار نشد آن ماده شتر .
نضج
(
nozj
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پختگى و رسيدگى . و نضج گرفتن و يا نضج يافتن : پخته شدن و رسيده شدن .
و آماده شدن ماده براى دفع .
نضجيافته
(
nozj - y fte
) ص .
پ . پخته شده و رسيده شده .
نضح
(
nazh
) م . ع . نضح البيت نضحا و نضوحا ( از باب ضرب ) :
آب پاشيد در آن خانه . و نضح العطش :
فرو نشاند تشنگى را . و نضح الرجل :
به اندازه سيرى و يا كم از سيرى آب آشاميد آن مرد . و نضح النخل : با شتر آب داد خرمابن را . و نضح فلانا بالنبل :
تير انداخت بر فلان . و نضح الشجر :
شكافته شد آن درخت براى برك برآوردن .
و نضح الزرع : مغز و آرد پديد آمد در دانه آن كشت . و نضح الطفل بالبول على فخذيه : كميز آلود ساخت آن كودك را نهاى خود را . و نضح الرجل عن نفسه : بحجة دور كرد آن مرد از نفس خود .
و نضح فلان عن فلان : دور كرد فلان را از فلان و راند آن را . و نضحت الجلة :
پراكنده شد آنچه در آن جلت خرما بود .
و نضحت القربة نضحا و تنضاحا ( از باب فتح ) : تراويد آن مشك . و نضحت العين : اشك ريخت آن چشم .
نضح
(
nazah
) ا . ع . حوض و آبگير . ج : انضاح .
نضح
(
nozoh
) ع . ج . نضيح .
نضحية
(
nozahiyyat
) ص . ع .
قوس نضحية : كمان تير دور انداز .
نضخ
(
nazx
) ا . ع . داغ و نشان خوشبو كه در جامه باقى ماند . يق : اصابه نضخ .
نضخ
(
nazx
) ا . ع . نضخه نضخا و نضخانا ( از باب فتح ) : آب پاشيد آن را . و نضخ الماء : جوشيد آب از چشمه و يا از زير به بالا رفت آب . و نضخ النبل فى العدو : پراكنده افگند تير را در دشمن . و نيز نضخ : نيم سير شدن از آب ، و به اين معنى اخير از آن نه فعل و نه اسم فاعل صرف نمىشود .
نضخان
(
nazax n
) م . ع .
نضخ نضخا و نضخانا . ر . نضخ .
نضخة
(
nazxat
) ا . ع . يك بار باريدن .
نضد
(
nazd
) م . ع . نضد المتاع نضدا ( از باب ضرب ) : برهم نهاد رخت را .
نضد
(
nazad
) ا . ع . رخت برهم نهاده . و درخت برگزيده . و تخت جامه و رخت . و شرف و بزرگى آبايى . و شريف و بزرك . و ماده شتر فربه . ج : انضاد . و انضاد القوم : جماعت و عدد مردم . و انضاد الرجل : عموها و خالوهاى مرد كه در شرف و بزرگى مقدم باشند . و انضاد الجبال : سنگهاى به روى هم نهاده شده . و انضاد السحاب : ابرهاى برهم نشسته و به روى هم در آمده .
نضر
(
nazr
) ا . ع . زر و سيم . ج :
نضار و انضر . و نضر بن كنانة : پدر قبيلهاى از قريش .
نضر
(
nezr
) ا . ع . نضر الرجل :
زن مرد .
نضر
(
nazar
) م . ع . نضر الوجه نضرا ( از باب فتح ) و نضر نضارة ( از باب كرم ) و نضر نضورا و نضرة ( از باب نصر ) : نيكو شد آن روى و داراى رونق و بهجت گرديد . و نضره الله ( از باب نصر ) : نيكو گردانيد آن را خداى و كذلك الشجر و اللون .
نضر
(
nazar
) ا . ع . خوبى و تازهرويى .
نضرة
(
nazrat
) ا . ع . نعمت .