نحل
(
nohl
) ا . ع . كابين زن .
و عطيهاى كه از مال به كسى دهند و يا مالى كه براى كسى خاص كنند .
نحل
(
nohl
) م . ع . نحلته نحلا ( از باب فتح ) : بخشيدم بوى چيزى را از طيب نفس و بدون عوض . و نحلت المرأة : دادم كابين آن را . و نحلته مالا : مال دادم به آن و يا چيزى از مال مخصوص به آن كردم .
نحل
(
nahal
) ا . ع . ج . نحلة .
نحلان
(
nohl n
) ا . ع . عطيهاى كه از مال به كسى دهند و يا مالى كه براى كسى خاص كنند .
نحلة
(
nahlat
) ا . ع . واحد نحل : يعنى يك كبت انگبين . و نام شهرى .
و نام اسبى .
نحلة
(
nehlat
) و (
nohlat
) ا . ع .
كابين زن دادن بىعوض و بىمطالبه .
نحلة
(
nehlat
) م . ع . نحلت المرأة مهرها نحلة : دادم مهر آن زن را .
و نيز نحلة : ادعاى مهر كردن و خواهانى نمودن .
نحلة
(
nehlat
) ا . ع . مذهبى كه كسى بر خود ببندد و به خود نسبت كند . ج :
نحل .
نحلة
(
nehlatan
) ا . ع . قوله تعالى :
وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً
اى فريضة و قيل ديانة و قيل اراد هبة .
نحلى
(
nahl
) ع . ج . نحيل .
نحلى
(
nohl
) ا . ع . عطيه و بخشش .
نحلى
(
nahliyy
) ا . ع .
خداوند گبت عسل و نگاهدارندهء آن .
نحلى
(
nahliyy
) ص . ع . منسوب بقريه نحل .
نحلى
(
nehliyy
) ص . ع . منسوب بقريه نحلين .
نحلين
(
nehlin
) ا . ع . نام قريهاى در حلب .
نحم
(
nahm
) م . ع . نحم نحما و نحمة و نحيما و نحمانا ( از باب ضرب ) : گلو روشن كرد و تنحنح نمود . و دم سرد برآورد و ناله برآورد همچو زحير و يا فوق آن . و نحم الفهد : بانك كرد يوز .
نحم
(
naham
) ع . به سكون ميم بمعنى نعم يعنى آرى .
نحم
(
nehham
) ا . ع . سخت نحيم .
نحمان
(
naham n
) م . ع . نحم نحما و نحمانا . ر . نحم .
نحمة
(
nahmat
) ا . ع . سرفه .
نحمة
(
nohmat
) م . ع . نحم نحما و نحمة . ر . نحم .
نحن
(
nahno
) ع . يعنى ما . و نحن نفسنا : يعنى خودمان .
نحناح
(
nahn h
) ا . ع . بخيل .
ج : نحانيح .
نحنح
(
nahnah
) ا . ع . بخيل . ج :
نحانح و نحانحة .
نحنحة
(
nahnahat
) م . ع .
نحنح الرجل نحنحة : گردان شد آواز در شكم آن مرد و گلو روشن كرد . و نحنح السائل : بزشتى و درشتى دور كرد آن سائل را .
نحو
(
nahv
) ا . ع . راه . و سوى و جهة . و مثل و مانند . و مقدار و نوع . ج :
انحاء و نحو . و قصد و آهنك . ج : نحو و نحى و نحية . و نيز نحو : علمى كه در آن بحث مىكنند از احوال كلمات زبان تازى از حيثيت اعراب و بنا و افراد و تركيب . و بنو نحو : گروهى از ازد .
نحو
(
nahva
) ا . ع . همچون و مثل و مانند . و سوى و نزد .
نحو
(
nahv
) ا . ع . نحاه نحوا ( از باب نصر ) : برگردانيد آن را . و نحاه نحوا ( از باب نصر و فتح ) : آهنك كرد بسوى آن . يق : نحوت نحوك اى قصدت قصدك . و نحا فلان : بخميد فلان بجانبى و يا كج گرديد در قوس حركت خود .
و نحا بصره اليه : برگردانيد نظر را بسوى وى .
نحو
(
nahv
) ا . پ . مأخوذ از تازى - طريقه و راه . و سوى . و آهنك . و اسلوب و مثل و مانند .
نحواء
(
nohav '
) ا . ع . لرزه و يازيدگى و تمطى .
نحور
(
nohur
) ع . ج . نحر .
نحوس
(
nohus
) ع . ج . نحس .
نحوسة
(
nohusat
) م . ع .
نحس نحسا و نحوسة . ر . نحس .
نحوست
(
nohusat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بد اخترى و نافرجامى و شآمت و بدبختى و نامباركى .
نحوص
(
nahus
) ا . ع . خر مادهء بىشير و بىبچه . و شتر مادهء نيك فربه و آنكه از فربهى آبستن نشود . ج : نحائص .
نحوص
(
nohus
) م . ع . نحص نحوصا ( از باب فتح ) : نيك فربه گرديد .
نحوض
(
nohuz
) ا . ع . ج . نحض .
نحوض
(
nohuz
) م . ع . نحض نحوضا ( از باب فتح ) : كم گرديد گوشت آن .
نحول
(
nohul
) ا . ع . لاغرى و خشكى .