مؤنث ناصب . ج : ناصبات و نواصب .
ناصبور
(
n - sabur
) ص . پ .
ناشكيبا و بىحوصله و بىصبر .
ناصبون
(
n sebuna
) ع . ج .
ناصب .
ناصبى
(
n sebi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه دشمن مىدارد امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام را .
ناصبية
(
n sebiyyat
) ا . ع .
گروهى كه متديناند ببغض على بن ابي طالب عليه السلام .
ناصح
(
n seh
) ص . ع . پند دهنده و نصيحتكننده . ج : نصح و نصاح .
و رجل ناصح الجيب : مرد صاف دل بىغش .
ناصح
(
n seh
) ا . ع . درزى و خياط . و انگبين بىآميغ . و نام اسبى . و از اعلام است .
ناصح
(
n seh
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - پند دهنده و نصيحتكننده .
ج : ناصحان .
ناصحان
(
n seh n
) پ . ج .
ناصح .
ناصحى
(
n sehiyy
) ا . ع .
درزى و خياط .
ناصحين
(
n sehin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - پند دهندگان .
ناصر
(
n ser
) ص . ع . يارى گرو رهاننده . ج : نصار و نصر . و الناصر لدين الله : لقب سى و چهارمين خليفه عباسى كه پس از چهل و هفت سال خلافت در سال 622 هجرى وفات كرد .
ناصر
(
n ser
) ا . ع . پشته بزرك بدرازى يك ميل و مانند آن . و آب كه از دور آيد و مدد كند سيلها را . و راهگذر آب بسوى وادى . ج : نواصر . و از اعلام است .
و بنو ناصر : گروهى از تازيان .
ناصر
(
n ser
) ص . پ . مأخوذ از تازى - يارىگر و يارىكننده و نصرتكننده و مددگار و فريادرس و معين و فيروزى دهنده .
و رفيق و همراه .
ناصر الدين
(
n ser - ed - din
) ا . پ .
نام پنجمين پادشاه از سلسله قاجاريه كه از سال 1264 هجرى تا 1313 پادشاهى كرد .
ناصرة
(
n serat
) ا . ع . نام دهى در طبريه .
ناصرى
(
n seri
) ا . پ . شهر طهران .
ناصع
(
n se '
) ص . ع . خالص از هر چيزى . يق : ابيض ناصع و اصفر ناصع . و روشن و صاف . و كل ثوب خالص البياض او الصفرة او الحمرة فهو ناصع .
ناصف
(
n sef
) ا . ع . چاكر و خدمتگار . ج : نصف .
ناصفة
(
n sefat
) ا . ع . آبرو .
و سنك بزرك كه در آبراهه و وادى باشد .
ج : نواصف .
ناصل
(
n sel
) ص . ع . لحية ناصل : ريش از خضاب بيرون آمده .
ناصواب
(
n - sav b
) ص . پ .
ناحق و ناروا و بد و ناموافق . و غلط و خطا و خبط و عاصى و گناهكار . و سخن هرزه و ناصواب : سخن بيهوده و دروغ .
ناصور
(
n - sur
) ا . پ . ريش كهنه و ناسور .
ناصية
(
n seyat
) ا . ع . موى پيشانى . ج : نواصى .
ناصية
(
n seyat
) ص . ع .
ابل ناصية : شتران بلند برآمدهء در چراگاه .
ناصيه
(
n siye
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيشانى و چكاك . و روى و چهره و سيما . و وضع و حالت . و موى پيش سر كه به شك نيز گويند .
ناصيهجاى
(
n siye - j y
) ا . پ .
آنجاى از پيشانى كه در وقت به روى افتادن به زمين ماليده مىشود .
ناصيهداران پاك
(
n siye - d r ne - p k
) ا . پ . ملائكه و مردمان صالح و زاهد و عابد .
ناصيهزار
(
nasiye - z r
) ص .
پ . آنكه خود را با زلف و گيسوى فراوان زينت كرده باشد .
ناصيهساى
(
n siye - s y
) و
ناصيهكوب
(
n siye - kub
) ص . پ .
واو مجهول - آنكه پيشانى خود را به زمين مىمالد و فروتن و خاضع و متواضع و كسى كه خود را پست و دون و حقير مىشمارد .
ناض
(
n zz
) ص . ع . امر ناض :
كار ممكن .
ناض
(
n zz
) ا . ع . درم و دينار نقد شده و درم و دينارى كه عين گردد پس از آنكه متاع شده باشد . و مال صامت .
ناضب
(
n zeb
) و
ناضبة
(
n zebat
) ص . ع . آب روان شده و مرده . و پشت ريش سخت شده . و گياه كم شده و دور . و چشم در مغاك فرو رفته .
ناضج
(
n zej
) ص . ع . ميوهء رسيده . و گوشت نيك پخته .
ناضح
(
n zeh
) ص . ع . آنكه با شتر آب مىكشد . و آنكه فرو مىنشاند تشنگى را . و آنكه آب مىپاشد . و آنكه بسيرى آب مىآشامد .
ناضح
(
n zeh
) ا . ع . شتر آبكش . ج : نواضح .
ناضحة
(
n zehat
) ا . ع . ماده