موحلا و وحلا . ر . وحل .
موحل
(
mavhal
) ا . ع . نام موضعى .
موحل
(
mavhel
) ا . ع . گلناكى .
و جاى گل تنك .
موحوش
(
mavhuc
) و
موحوشة
(
mavhucat
) ص . ع . جاى بسيار وحش .
موخ
(
mavx
) م . ع . ماخ الغضب موخا ( از باب نصر ) : فرو نشست خشم .
موخ
(
mux
) ا . پ . رايت و علم و نشان .
مؤخذ
(
mo'axxaz
) ص . ع .
گرفته و ربوده . و به زور گرفته . و انتقام كشيده .
و بازخواست شدهء براى محاسبه . و افسون كرده شده . و ترش شده .
مؤخر
(
mo'xar
) و (
mo'xer
) ا . ع . مؤخر الرحل : دنباله پالان . و موخر العين : دنبالهء چشم . و كذلك :
موخر الرحل و موخر العين .
مؤخر
(
mo'axxar
) ا . ع . سپس چيزى خلاف مقدم . يق : ضرب مقدم راسه و مؤخر راسه .
مؤخر
(
mo'axxar
) ص . ع .
سپس گذاشته شده و سپس مانده .
مؤخر
(
mo'axxar
) و (
mo'axxer
) ا . ع . مؤخر الرحل : دنباله پالان . و موخر العين : دنباله چشم . و كذلك :
مؤخر الرحل و موخر العين .
مؤخر
(
mo'axxer
) ص . ع .
سپس گذارنده چيزها و نهنده هر چيز بجايش و اين از صفات بارىتعالى جل شانه مىباشد .
مؤخرة
(
mo'xarat
) و (
mo'xerat
) و (
mo'axxarat
) و (
mo'axxerat
) ا . ع . مؤخرة الرحل : دنباله پالان .
و مؤخرة العين : دنباله چشم . و كذلك :
مؤخرة الرحل و مؤخرة الرحل و مؤخرة الرحل و مؤخرة العين و مؤخرة العين و موخرة العين .
موخف
(
muxef
) ا . ع . گول و احمق . و يك نوع طعامى كه كشك را ساييده و در آب شورانيده و روغن بر آن ريخته خورند و كال جوش . و خرماى در مسكه انداخته . و آب گلآلوده . و بافندهء چادر خز و يا صوف .
و گليم چهار گوشه ستبر . و پزنده نان و نانوا .
موخمة
(
mavxamat
) ص . ع .
ارض موخمة : زمينى كه گياهش ناسازوار و ناگوارنده باشد .
موخوط
(
mavxut
) ص . ع .
مجروح شده با نوك شمشير . و مرد آميخته موى و دو موى .
موخوم
(
mavxum
) ص . ع .
مبتلا بتخمه .
مؤخى
(
mo'axxi
) ص . ع .
آنكه براى چارپان اخيه مىسازد .
مود
(
mud
) ا . پ . عقاب كه پر هاى وى را بر تير مىچسبانند .
مود
(
mevadd
) ص . ع . آنكه بسيار دوستى مىكند .
مؤدا
(
mo'add
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ادا شده و پرداخته شده .
مودأة
(
movadda'at
) ا . ع .
دشت . و هلاكجاى .
مؤدب
(
mo'deb
) ص . ع . بمهمانى خواننده .
مؤدب
(
mo'addab
) ص . ع .
آدب آموخته شده و تربيت شده و با ادب .
مودب
(
mo'addab
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - تربيت شده و تعليم شده و نيك پرورده شده و با ادب و خوشخوى و با حيا و با شرم و خوشروى و نيكنهاد . و فاضل و دانشمند و تأديب شده . و سياست شده و عقوبت شده .
مؤدب
(
mo'addeb
) ص . ع .
ادبكننده و سرزنشكننده . و آنكه علم و هنر و فضل مىآموزاند . و آنكه نيك مىپروراند و تربيت مىكند . و استاد و معلم و مدرس . و آنكه بميهمانى مىخواند .
مؤدبانه
(
mo'addab ne
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور ادب و خوشرويى و با ملاطفت .
مودة
(
mavaddat
) ا . ع . دوستى و محبت . و كتاب و نامه . قوله تعالى :
تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ
. و نام زنى .
مودة
(
mavaddat
) و (
mevaddat
) م . ع . وددته ودا و ودادا و ودادة و مودة و مودة و موددة و مودودة .
ر . ود (
vadd
) و (
vedd
) و (
vodd
) .
مودت
(
mavaddat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دوستى و محبت و صداقت و رفاقت و مهربانى و خيرخواهى و نيكانديشى . و مودت كردن : دوستى كردن و اظهار اخلاص نمودن . و مكتوب مودت و يا مكتوب مودت اسلوب : مكتوبى كه از روى نهايت دوستى نوشته شده باشد .
مودت اختتام
(
mavaddat - extet m
) ص . پ . هر آنچه بدوستى مهر شده و انجام پذيرفته باشد .
مودح
(
mudeh
) ص . ع . فروتن و مطيع و فرمانبردار .
موددة
(
mavdadat
) م . ع .
وددته ودا و موددة . ر . ود (
vadd
) و (
vedd
) و (
vodd
) .
مودع
(
mavda '
) ا . ع . تن آسايى و فراخى زندگانى و عيش . و اسب آساينده و آسايشجوى .
مودق
(
mavdeq
) ا . ع . جاى نزديكى به چيزى . و جايى كه در آن چيزى مىچكد .