منكر
(
monkar
) ا . ع . ناشناخته ضد معروف . و كار زشت و شگفت . و منكر و نكير : نام دو فرشته پرسنده در گور .
منكر
(
monkar
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - بد و قبيح و زشت و ناشايسته و ناپسند و نامشروع و هر كارى كه هر كس بيند انكار كند . و ناشناخته . و نام فرشته پرسنده در گور .
منكر
(
monker
) ص . ع . انكار كننده و جحدكننده و جاهل .
منكر
(
monker
) ص - م ف . پ .
مأخوذ از تازى - آنكه انكار مىكند و رد مىنمايد و قبول نمىكند و پسند نمىنمايد و مغبل و آنكه جهالت دارد و نمىداند . و آنكه بيزارى مىجويد و نفرت دارد و آنكه اعتماد بر كسى نمىكند و قول و اقرار وى را معتبر نمىشمارد . و ناسپاس و بىوفا . و زخم منكر : زخمى كه چارهپذير نباشد .
منكر
(
monakkar
) ص . ع . غير معين و غير محقق .
منكرات
(
monkar t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى نامشروع و نامطبوع و ناراست و ناحق .
منكرات الموت
(
monkar t -
) (
ol - mavte
) ا . ع . شدايد و سختيهاى مرك .
منكرث
(
monkares
) ص . ع .
سپرى شده . و ريسمان بريده شده .
منكرس
(
monkares
) ص . ع .
آنكه بر روى در مىافتد و آنكه سرنگون مىگردد . و آنكه خود را در چيزى مىاندازد .
منكرى
(
monkeri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اصرار در انكار .
منكس
(
monakkas
) ص . ع .
سرنگون و نگونسار .
منكس
(
monakkes
) ا . ع .
اسب سر فروفكندهء از سستى و ضعف . و اسبى كه باسبان ديگر لاحق نشود .
منكسر
(
monkaser
) ص . ع .
شكسته .
منكسر
(
monkaser
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - شكسته و قابل شكستن و شكننده و سست و ناتوان . و شكست خورده و گريزان و فرار كرده . و فروهشته گوش .
و منكسر الحال : پريشانحال .
منكسر دل
(
monkaser - del
) ا .
پ . شكستهدل . ج : منكسر دلان .
منكسر دلان
(
monkaser - del n
) پ . ج . منكسر دل .
منكسر مزاج
(
monkaser - maz j
) ص . پ . عليل و ناتندرست .
منكسف
(
monkasef
) ص . ع .
آفتاب و يا ماه گرفته شده .
منكش
(
menkac
) ا . ع . كاوش كنندهء در كارها .
منكشح
(
monkaceh
) ص . ع .
پراكنده و متفرق .
منكشط
(
monkacet
) ص . ع .
برهنه . و گشاده . و بيم و ترس سپرى شده .
منكشف
(
monkacef
) ص . ع .
برهنه شده و آشكار شده .
منكشف
(
monkacef
) ص - م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - فاش شده و كشف شده و آشكار شده و ظاهر و نمايان شده . و روپوش برداشته شده . و شرح داده شده و بيان كرده شده .
منكص
(
mankas
) م . ع . نكص نكصا و نكوصا و منكصا . ر . نكص .
منكص
(
mankas
) ا . ع . جاى برگشت .
منكص
(
menkas
) و (
monakkas
) ص . ع . يك سو گشته و بر كنار شده .
منكظة
(
mankazat
) م . ع .
نكظ نكظا و نكظا و نكظة و منكظة .
ر . نكظ .
منكع
(
monka '
) ا . ع . سپسايگى رونده .
منكع
(
monka '
) و (
monakka '
) ص . ع . انف منكع : بينى پست پهن استخوان . و كذلك : انف منكع .
منكف
(
mankef
) ا . ع . نام موضعى .
منكف
(
monakkef
) و
منكفة
(
monakkefat
) ص . ع . جمل منكف :
شتر نكاف زده . و كذلك : ابل منكفة .
منكف
(
monkaff
) ص . ع . باز ايستاده و باز گذاشته .
منكفت
(
monkafet
) ص . ع .
برگرديده و از خود برگشته . و ترنجيده .
و مردم گرد آمده . و اسب لاغر .
منكفس
(
monkafes
) ص . ع .
بر خود پيچيده .
منكفئ
(
monkafe '
) ص . ع .
برگرديده و منصرف شده . و برگشته رنك .
منكل
(
mankal
) ا . ع . سنك بزرك .
منكل
(
mankal
) و (
menkal
) ا . ع . آنچه بدان مردم را بسزا رسانند و عقوبت كنند .
منكل
(
monkall
) ا . ع . آنكه مىخندد و تبسم مىكند . و برقى كه نرم مىدرخشد و بروشنايى آن تاريكى ابر نمودار مىگردد . و شمشير كند شده .