تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3558

مساهمون:

ص٣٥٥٨
نعل منقلة : كفش در پى شده .

منقلة

(
monaqqalat
) و (
monaqqelat
) ا . ع . شكستگى سر كه بپرده بالاى استخوان و يا به استخوان رسيده باشد .

منقلع

(
monqa'e '
) ص . ع . از بن بركنده شده .

منقله

(
monqole
) ا . پ . انگشت دان و زغال‌دان .

منقمح

(
monqameh
) ص . ع . شتر سر برداشته و باز مانده از آب خوردن .

منقمس

(
monqames
) ص . ع . در آب فرو رفته . و ستار فرو شده .

منقمع

(
monqame '
) ص . ع . ذليل و خوار و حقير . و آنكه بپنهانى به خانه در مىآيد .

منقوب

(
manqub
) ص . ع . سوراخ شده و تهى و ميان كاواك و كنده شده . و مبتلاى بجرب و گرى .

منقود

(
manqud
) ص . ع . پول نقد و حاضر و آماده .

منقور

(
manqur
) ص . ع . نهى كرده شده و خالى كرده و سوراخ شده .

منقوز

(
manquz
) و

منقوزة

(
manquzat
) ص . ع . گوسپند گرفتار بيمارى نقاز .

منقوش

(
manquc
) ص . ع . نگاشته . و خوشه خرماى رسيده خارزده .

منقوش

(
manquc
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نقش و نگار كرده شده و نقاشى شده و داراى تصاوير و رنگهاى گوناگون . و زر دوزى شده .

منقوشة

(
manqucat
) ا . ع . شكستگى كه استخوان ريزه از وى بيرون كشند .

منقوص

(
manqus
) ص . ع . كم كرده شده . و آنكه در وى نقصان واقع شود . و از اجزاى عروض : آنكه عصب و كف پذيرفته باشد .

منقوض

(
manquz
) ص . ع . تاب باز كرده شده . و خراب و ويران كرده شده .

منقوط

(
manqut
) ص . ع . كتاب منقوط : كتاب نقطه گذاشته شده .

منقوط

(
manqut
) و

منقوطه

(
manqute
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر حرفى از حروف الفبا كه داراى نقطه باشد .

منقوع

(
manqu '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آغشته و خيسانيده .

منقوف

(
manquf
) ص . ع . حنظل كفانيده و شكافته شده . و جذع منقوف : تنه درخت ديوچه خورده .

منقوف

(
manquf
) ا . ع . مرد باريك اندام كم گوشت و مرد لاغر رخسار زرد . و شتر نر كه دو رگ گردن وى خفيف و سبك باشد . و سست و ضعيف .

منقوفتان

(
manqufat ne
) ص . ع . عينان منقوفتان : دو چشم سرخ .

منقول

(
manqul
) و

منقولة

(
manqulat
) ص . ع . نقل كرده شده و جابجا كرده شده .

منقول

(
manqul
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نقل شده و حكايت شده و خبر داده شده و روايت شده . و از روى چيزى برداشته شده و نوشته شده . و مال و دولتى كه قابل حركت و جابجا شدن باشد . و نيز منقول ضد معقول : يعنى مطلبى كه از ديگرى روايت شود بدون آنكه در آن تعقلى كرده باشند .

منقولات

(
manqul t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى روايت شده و نقل شده و اخبار و احاديث ديگران و مطالب تاريخى و متعلق بتاريخ . و مال و دولتى كه قابل حركت و جابجا شدن باشد .

منقوله

(
manqule
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منقول .

منقه

(
monqeh
) ص . ع . برخاسته از بيمارى و داراى نقاهت .

منقهل

(
monqahel
) ص . ع . سست گرديده و افتاده .

منقى

(
monqi
) ص . ع . فربه . و آنكه استخوانهاى وى داراى مغز باشد . و آنكه برمىگزيند .

منقى

(
monaqqi
) ص . ع . پاك كرده شده .

منقى

(
monaqqi
) ص . ع . آنكه پاك مىكند .

منكب

(
mankeb
) ا . ع . آنجايى كه استخوان كتف با سر استخوان باز و متصل مىگردد ، و مذكر آيد . و كرانه هر چيزى . و زمين بلند . و نقيب قوم و ياريگر قوم . ج : مناكب .

منكب

(
monkabb
) ص . ع . بر روى در افتاده و سرنگون .

منكتة

(
monakketat
) ص . ع . رطبة منكتة : رطب تازه رسيده و آغاز شده در رسيده شدن .

منكثب

(
monkaseb
) ص . ع . ريگ توده شده و فراهم آمده و ريخته شده در چيزى .

منكدر

(
monkader
) ا - ص . ع . شتافته و نيگ دويده . و فرو ريخته و فرود آمده . و ستاره فرود آمده . و طريق لمنكدر : راهى از يمامه بسوى مكه . و نيز منكدر : نام شخصى . و نام اسبى .

منكر

(
monkar
) ص . ع . رجل منكر : مرد زيرك و صاحب راى نيكو . ج : مناكير .