خداوند عالم است كه زنده كننده و برگرداننده حيوة و زندگانى است .
منشر
(
monaccar
) و
منشرة
(
monaccarat
) ص . ع . پريشان و پراكنده . و صحف منشرة : نامههاى پريشان .
منشرج
(
moncarej
) ص . ع .
كفته و شكافته و گشاده .
منشرح
(
moncareh
) ص . ع .
شادمان و خوشدل .
منشرق
(
moncareq
) ص . ع .
كفته و شكافته مانند كمان .
منشرم
(
moncarem
) ص . ع .
كفته و اندك بريده شده .
منشط
(
moncet
) ص . ع . آنكه داراى ستور شادمان باشد . و آنكه اهل آن شادمان باشند .
منشع
(
manca '
) م . ع . نشع نشعا و منشعا و نشوعا . ر . نشوع .
منشع
(
menca '
) ا . ع . دارو دانى كه بدان دارو در بينى ريزند .
منشعب
(
monca'eb
) ص . ع .
راه و يا درخت شاخ شاخ شده و پراكنده شده .
منشعب
(
monca'eb
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - شعبه شعبه و شاخ شاخ شده .
منشعل
(
monca'el
) ص . ع .
افروخته شده .
منشغة
(
mencaqat
) ا . ع . دارو دان .
منشف
(
mencaf
) ا . ع . دستمال و رومال . ج : مناشف .
منشف
(
monaccef
) ص . ع .
جذبكننده و بخودكشنده .
منشق
(
mancaq
) ا . ع . بينى .
منشق
(
moncaq
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - شكافته شده و دريده .
منشق
(
monceq
) ص . ع . آنكه دارو در بينى مىنهد .
منشق
(
moncaqq
) ص . ع .
شكافته .
منشگر
(
manec - gar
) و
منش گرد
(
manec - gard
) و
منشگردا
(
manec - gard
) ا . پ . برهم زدگى طبيعت و نفرت و قى و غثيان . و شكوفه و غش و ضعف .
منش گشته
(
manec - gacte
) ص .
پ . طبيعت برگشته و بيمار و معلول .
منشل
(
mencal
) ا . ع . ابزارى آهنين كه بدان گوشت از ديك بر مىكشند .
منشلة
(
mancalat
) ا . ع . جاى انگشترى از انگشت كوچك .
منشم
(
mancam
) و (
mancem
) ا . ع . نام خوشبويى كه بدشوارى كوفته شود .
و نام گياهى سم و كشنده كه قرون السنبل نيز گويند .
منشم
(
mancem
) ا . ع . بار درختى سياه و بدبوى . و دانه بلسان . و نام دخترى وجيه كه در مكه خوشبوى مىفروخت .
المثل : اشأم من عطر منشم : گويند چون تازيان آهنك پيكار مىكردند اگر از خوشبوى اين دختر به خود مىماليدند كشتار بسيار مىشد و اين مثل از آنجا برآمده .
منشمر
(
moncamer
) ص . ع .
بشتاب رونده و خرامنده . و آنكه مهيا و آمادهء كارى گردد . و اسب بشتاب رونده .
منشمل
(
moncamel
) ص . ع .
آنكه آماده و مهياى كار مىگردد و دامن بر كمر مىزند .
منشن
(
manecen
) ا . پ . خوى و سرشت و منش و طبيعت و مزاج . و وقار و گرانى و شكوه و حشمت و بزرگوارى . و همت و كرم و جوانمردى .
منشوب
(
mancub
) ص . ع . بسته شده و درآويخته .
منشور
(
mancur
) ا . ع . فرمان پادشاهى مهر ناكرده . ج : مناشير . و مرد پريشان كار .
منشور
(
mancur
) ص . ع . پاشيده شده . و پهن گسترده شده . و آشكار گشته و شايع شده و فاش شده . و دميده شده . و با اره بريده شده .
منشور
(
mancur
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فرمان پادشاهى . و فرمان پادشاهى در لطف و عنايت . و جسم جامدى كه داراى دو قاعده متساوى و متوازى بود و آن دو قاعده بواسطه ضلعهاى متوازى بهم متصل شده باشند .
و منشورنويسان باغ : بلبل و قمرى و جز آن .
منشورة
(
mancurat
) ا . ع .
زن گرامى با همت و سخاوت .
منشوس
(
mancuc
) ص . ع .
دهن منشوش : روغن بخوشبوى آميخته .
منشوع
(
mancu '
) ص . ع . آزمند و حريص .
منشوغ
(
mancuq
) ص . ع .
آزمند به چيزى . و كودك دوا خورانيده شده .
منشوى
(
moncavi
) ص . ع .
بريان شده .
منشى
(
monci
) ص . ع . آغازنده و از خود چيزى گوينده .
منشى
(
monci
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نويسنده و از خود چيزى نويسنده و دبير و نپاغ و كاتب و محرر و مصنف . و