تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3543

مساهمون:

ص٣٥٤٣

منسرح

(
monsareh
) ص . ع . مردستان خفته پاها را از هم گشاده . و فرس منسرح : اسب شتاب‌رو .

منسرح

(
monsareh
) ا . ع . مرد برهنه . و نام بحرى از عروض .

منسرحة

(
monsarehat
) ص . ع . خيل منسرحة : اسبان شتاب‌رو . و كذلك : ناقة منسرحة .

منسرى

(
monsari
) ص . ع . دور شده از ترس و اندوه .

منسطح

(
monsateh
) ص . ع . آنكه ستان دراز مىشود و جنبش نمىكند .

منسع

(
mensa '
) ا . ع . باد شمال .

منسعة

(
mensa'at
) ا . ع . زمين روياننده گياه .

منسغة

(
mensaqat
) ا . ع . دسته‌اى از پرهاى دنب مرغ كه بدان بر روى كليچه و نان نقش كنند .

منسف

(
mansef
) و (
mensaf
) ا . ع . دهن خر .

منسف

(
mensaf
) ا . ع . سكوواوشين كه بدان گندم و جز آن بر باد دهند .

منسفة

(
mensafat
) ا . ع . آلت بركندن بنا .

منسفر

(
monsafer
) ص . ع . برهنه و عريان و بىنوا .

منسفق

(
monsafeq
) ص . ع . در باز شده .

منسفك

(
monsafek
) ص . ع . خون و يا اشك ريخته شده .

منسق

(
monassaq
) ص . ع . مرتب و آراسته .

منسك

(
mansak
) م . ع . نسك نسكا و منسكا . ر . نسك (
nask
) و (
nesk
) و (
nosk
) و (
nosok
) .

منسك

(
mansak
) ا . ع . جاى الفت گرفته .

منسك

(
mansak
) و (
mansek
) ا . ع . جاى قربانى . و راه دين . و جاى عبادت . و روش عبادت و خود عبادت . ج : مناسك .

منسكب

(
monsakeb
) ص . ع . ريزان . و آب ريزنده . و گريهء بسياركننده .

منسل

(
mansel
) ا . ع . نژاد و خاندان .

منسل

(
monsal
) ص . ع . زاييده شده و متولد شده .

منسل

(
monsel
) ص . ع . مرغ كريز كرده . و شتر پشم ريخته . و جامهء پايين افتاده . و ستورى كه هنگام پشم ريختن آن رسيده باشد . و گياه صليان كه شاخه‌ها را بيرون آورده و فرو انداخته باشد . و آنكه پيشى مىگيرد ديگران را .

منسل

(
monsall
) ص . ع . آنكه آهسته آهسته مىآيد . و آنكه پنهان بيرون مىآيد از ميان چيزى .

منسلب

(
monsaleb
) ص . ع . نيك شتاب رونده .

منسلخ

(
monsalax
) ا . ع . آخر ماه .

منسلخ

(
monsalex
) ص . ع . ماه به آخر رسيده . و پوست باز كرده .

منسلق

(
monsaleq
) ص . ع . چشم مبتلا ببيمارى سلاق .

منسلك

(
monsalek
) ص . ع . در آمده در چيزى . و در آورده .

منسلك

(
monsalek
) ص . پ . مأخوذ از تازى - در آينده در چيزى و سلك شونده و متصل و پيوسته و افزوده شده .

منسلى

(
monsali
) ص . ع . بىاندوه و بىترس .

منسم

(
mansem
) ا . پ . نام رستنى كه در عطريات به كار برند .

منسم

(
mansem
) ا . ع . سپل شتر و سپل شتر مرغ . و نشان و راه و روش و جهت و مذهب . ج : مناسم . و من اين منسمك : اى وجهتك .

منسم

(
monassem
) ص . ع . زندگى بخش و حيوةبخش و جان دهنده و برانگيزانندهء حيوة .

منسنو

(
mansonu
) ا . پ . پسنديده و برگزيده خداوند عالم .

منسوب

(
mansub
) ص . ع . داراى نسبت . و رجل منسوب : مرد صاحب‌نژاد و نسب . و شعر منسوب : شعرى كه در آن بيان عشقبازى باشد . ج : مناسيب .

منسوب

(
mansub
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - داراى نسبت و داراى علاقه و داراى پيوستگى و متعلق و مرتبط و متصل و داراى قوم و خويشى و خويشاوندى و ملحق شده و مخصوص شده و متهم گشته . و نيز منسوب : خويشاوند و قوم و خويش . ج : منسوبان .

منسوبان

(
mansub n
) پ . ج . منسوب يعنى خويشاوندان و متعلقان .

منسوبه

(
mansube
) ا . پ . انتظام و ترتيب و نظم و وضع خوش و تدبير نيك و طرز و طور پسنديده و خجسته . و بازى شطرنج . و هفتم بازى نرد .

منسوبيت

(
mansubiyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - انتساب و نسبت داشتگى .

منسوبين

(
mansubin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنهايى كه داراى نسبت و علاقه و پيوستگى باشند و خويشاوندان و
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3543 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )