از تازى - بركنده شده و غارت شده .
منزوف
(
manzuf
) ا - ص . ع .
آب كشيده شده . و آنكه خونش بسيار بر آمده چندانكه ضعيف گشته باشد . و مست و بيهوش . و سخت تشنه كه زبان و رگهاى وى خشك شده باشد . المثل : اجبن من المنزوف ضرطا . ر . ضرط (
zart
) و (
zaret
) .
منزول
(
manzul
) ص . ع .
گرفتار زكام و نزله .
منزول
(
monzavel
) ص . ع .
هلاك شونده . و افتاده و ساقط شونده . و زايل شونده .
منزوى
(
monzavi
) ص . ع .
دور شونده . و در زاويه خانه قرار گرفته . و پوست در كشيده شده و ترنجيده .
منزوى
(
monzavi
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - گوشهنشين و گوشهگير و يكسو شدهء از مردمان و منفرد و مجرد و بان پرست و تارك دنيا .
منزه
(
monazzah
) ص . ع . دور از پليديها و ناپسنديها .
منزه
(
monazzah
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - رستگار و آزاد و پاك و پاكيزه و بىآميزش . و پارسا و مقدس و بىگناه .
منزهة
(
manzahat
) ا . ع . جاى خوشآيند و خوشنما . ج : منازه .
منزى
(
manzi
) ا . پ . نام مملكتى در شمال چين .
منزى
(
monzi
) ص . ع . آرزومند و راغب و طالب .
منس
(
manas
) ا . ع . شادى و خرسندى .
منس
(
manas
) م . ع . منس منسا ( از باب سمع ) : شادمان گرديد .
منسأة
(
mansa'at
) م . ع .
نسانسأ و منسأة . ر . نسء .
منسأة
(
mansa'at
) و (
mensa'at
) و
منساة
(
mans t
) و (
mens t
) ا .
ع . عصا و چوبدستى كه بدان ستور رانند .
منساح
(
mens h
) ا . ع . جاروب و سكو و ابزارى كه بدان خانه را بروبند .
منساق
(
mons q
) ص . ع .
نزد و نزديك . و كوه مايل بدرازى .
منساق
(
mans q
) ا . ع .
خويشاوند . و تابع و پيرو .
منسبة
(
mansabat
) م . ع . نسب نسبا و منسبة . ر . نسب .
منسبت
(
monsabet
) ص . ع .
رطب منسبت : رطبى كه بيشتر آن رسيده باشد .
منسبك
(
monsabek
) ص . ع .
سيم گداخته .
منسة
(
mansat
) ا . ع . كهنسال از هر چيزى .
منسة
(
menassat
) ا . ع . عصا و چوبدستى .
منستع
(
monsate '
) ا . ع مرد شتاب و كافى و رساى در كارها و چست و چالاك .
منسج
(
mansaj
) و (
mansej
) ا .
ع . محل بافندگى و كارگاه و كارخانه نساجى .
منسج
(
mensaj
) ا . ع . كار چوب كه به روى جامه را بافند . و منسج الفرس :
فرود سر كتف اسب .
منسجر
(
monsajer
) ص . ع .
پيوسته رونده . و شعر منسجر : موى فرو هشته .
منسجل
(
monsajel
) ص . ع .
آب ريخته شده . و مكتوب سجل كرده .
منسحب
(
monsaheb
) ص . ع .
كشيده شده بر زمين .
منسحط
(
monsahet
) ص . ع .
از دست افتاده بواسطه لغزش . و در امتداد چوب دراز لغزيده .
منسحق
(
monsaheq
) ص . ع .
دمع منسحق : اشك روان . ج : مساحيق .
و نيز منسحق : سوده شده و گرد شده و غبار شده .
منسحل
(
monsahel
) ص . ع .
سونش شده و تابان گرديده و جلا داده شده .
و خطيب بليغ . و پوست كنده شده و باز شده .
منسد
(
monsad
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بسته شده و بند آمده و سد شده و مسدود گرديده و موقوف شده و باز داشته شده . و رحنه بند آمده و بسته شده .
منسد
(
monsadd
) ص . ع . بسته شده و بند گرديده .
منسدر
(
monsader
) ص . ع .
آنكه مىشتابد و آنكه بشتاب مىرود .
و موى فروهشته .
منسدل
(
monsadel
) ص . ع .
موى فروهشته . و جامهء پايين افتاده .
منسدم
(
monsadem
) ص . ع .
جراحت به شده .
منسر
(
mansar
) و (
manser
) و (
mensar
) ا . ع . منقار طيور گوشتخوار .
منسر
(
mensar
) ا . ع . گلهء اسبان از سى تا چهل و يا از چهل تا پنجاه و يا تا شست و يا از يكصد تا دو صد . و پارهاى از سپاه كه مقدمه لشكر بزرك باشد .
منسرب
(
monsareb
) ص . ع .
نيك دراز . و روباه داخل شدهء در سوراخ .