منتهب
(
montahab
) ص . ع .
مال غارت شده و بيغما رفته .
منتهب
(
montaheb
) ص . ع .
آنكه مىربايد و غارت مىكند و بيغما مىبرد . و اسب چيرهء در رفتار .
منتهر
(
montaher
) ص . ع .
رگى كه خون آن نايستد . و شكم روان .
منتهز
(
montahez
) ص . ع .
فرصت يابنده و غنيمت شمرنده . و آنكه زشت مىخندد و بسيار مىخندد . و كودك نزديك بلوغ .
منتهز
(
montahez
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - آنكه چيزى را غنيمت مىشمرد و پى فرصت مىگردد و منتظر و نگران .
و منتهز فرصت : منتظر فرصت . و منتهز وقت : منتظر وقت و آنكه وقت را غنيمت مىشمرد .
منتهشة
(
mont hecat
) ا . ع .
زنى كه در ماتم و سوكوارى و مصيبت روى را بخراشد و تپانچه بر آن زند .
منتهض
(
montahez
) ص . ع .
برخيزنده .
منتهك
(
montahek
) ص . ع .
زشتكننده و آلوده نمايندهء ناموس كسى را .
و آنكه مانده مىكند و لاغر مىگرداند .
منتهى
(
montah
) ص . ع .
بپايان رسيده و پرداخته و انجام داده و به آخر رسيده . و باز ايستاده . و منتهى الجموع :
جمع بر جمع .
منتهى
(
montahi
) ا - م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - بانتها رساننده و بانتها رسيده و بانجام رساننده و بانجام رسيده و بپايان رسيده و تمام شده و محدود شده و منقطع شده و فارغ شده و موقوف شده و موقوف كرده چنان كه منتهى شدن و منتهى كردن هر دو گويند .
منتين
(
mentin
) ص . ع . بدبوى و ناخوش بوى . ج : مناتين .
منثار
(
mens r
) ا . ع . خرمابنى كه غورهء آن پراكنده گردد .
منثة
(
menassat
) ا . ع . پشمى كه بدان روغنمالى كنند .
منثج
(
mensaj
) ا . ع . خرج فلان منثجا : ريخ زنان برآمد فلان .
منثجة
(
mensajat
) ا . ع . كون راست .
منثدق
(
monsadeq
) ص . ع .
آنكه هجوم مىآورد براى جنك با كسى . و غارتگر و تاراجكننده . ج : منثدقون . يق :
وجدتهم منثدقين : يعنى يافتم ايشان را تاراج كنندگان .
منثدقون
(
monsadequna
) ع .
ج . منثدق .
منثر
(
mensar
) ا . ع . پرگو و پر حرف .
منثر
(
monassar
) ا . ع . مرد سست بىخير .
منثر
(
monassar
) ص . ع . بسيار پراكنده شده .
منثر
(
monsarr
) ص . ع .
فرس منثر : اسب تيزدو .
منثقب
(
monsaqeb
) ص . ع .
سوراخدار .
منثلم
(
monsalem
) ص . ع .
رخنهدار و شكسته از آوند و شمشير و جز آن .
منثى
(
monsani
) ص . ع . خميده و دوتاه شده .
منثى
(
monsani
) ا . ع . شعر و نظم .
منثور
(
mansur
) ا . ع . خيرى و شببو .
منثور
(
mansur
) ص . ع . پراكنده و پاشيده شده و افشانده شده .
منثور
(
mansur
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - پراكنده و متفرق . و در ناسفته . و كلامى كه منظوم نباشد .
منج
(
manj
) ا . پ . ريوند .
منج
(
manj
) ا . ع . دو سه خرماى بهم چسبيده . و معرب سنك پارسى و بمعنى آن .
منج
(
menj
) ا . پ . تخم مانند تخم گل و تخم خربزه و جز آن .
منج
(
monj
) ا . پ . زنبور و كبت .
و زنبور عسل و كبت انگبين . و مگس سبز و خرمگس . و لاشهء خر ضعيف و ناتوان .
و هر چيز بد و فاسد . و درخت بادام تلخ .
و نام دهى .
منج
(
monj
) ا . ع . ماش سبز .
منجا
(
manj
) ا . ع . هر زمين بلند . و نجاتگاه و جاى نجات و پناهگاه .
منجاب
(
menj b
) ا . ع . سست و ضعيف . و تير تراشيده بىپر و بىپيكان .
و آهنى كه بدان آتش را حركت دهند .
منجاب
(
menj b
) ص . ع .
امراة منجاب : زنى كه فرزند گرامى و برگزيده بسيار زايد . ج : مناجيب . و سقاء منجاب : مشك پيراسته شده با پوست اقاقيا و يا پوست ديگر درختان .
منجاة
(
manj t
) م . ع . نجا نجوا و نجاء و نجاة و نجاية و منجاة . ر . نجو .
منجاة
(
manj t
) ا . ع . سبب نجات و رهايى . و منه قولهم : الصدق منجاة .
منجاد
(
menj d
) ص . ع . كسى