آنكه دعوت مىكند و مىخواند بعض از قوم را . و منتقر العين : آنكه چشم وى بمغاك فرو رفته باشد .
منتقز
(
montaqez
) ص . ع .
گوسپند مبتلا ببيمارى نقاز . و آنكه عطاى پست و حقير مىدهد .
منتقش
(
montaqac
) ص . ع .
كندهكارى شده و قلمكارى شده و نقش شده .
منتقش
(
montaqec
) ص . ع .
آنكه بر نگين نقش كردن مىفرمايد . و آنكه خار از پاى بر مىآورد . و شترى كه سپل بر زمين مىزند از جهة چيزى كه در سپل آن فرو رفته باشد . و منه قولهم : لطمه لطمة المنتقش .
منتقص
(
montaqes
) ص . ع .
كم شده و ناقص و ناتمام . و كمكننده .
منتقض
(
montaqaz
) ص . ع .
ريسمان تاب باز كرده . و بناى ويران شده .
و عهد و پيمان شكسته شده .
منتقع
(
montaqa '
) ص . ع .
رنك و گونه برگشته .
منتقع
(
montaqe '
) ص . ع .
آنكه مىكشد شتر را براى مهمان از سفر آمده .
منتقف
(
montaqef
) ص . ع .
آنكه مىكفاند حنظل را . و آنكه بيرون مىآورد چيزى را .
منتقل
(
montaqel
) ص . ع . از جايى بجايى شونده .
منتقم
(
montaqem
) ص . ع .
كينه كشنده . و عتابكننده .
منتقم
(
montaqem
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - انتقام كشنده و عقوبت كننده و آنكه پاداش مىدهد كارهاى بد كسى را . و منتقم حقيقى : خداوند عالم .
منتقه
(
montaqeh
) ص . ع . به شدهء از بيمارى و ناقه و داراى نقاهت .
منتقى
(
montaq
) ص . ع . بر گزيده .
منتقى
(
montaqi
) ا . ع . آنكه بر مىگزيند . و آنكه مغز از استخوان بر مىآورد .
منتك
(
mantak
) ا . پ . گياهى كه از آن جاروب مىسازند .
منتكب
(
montakeb
) ص . ع .
آنكه بر دوش مىاندازد تيردان و يا كمان را .
و آنكه در رنج و سختى مىافتد .
منتكت
(
montaket
) ص . ع .
آنكه بسر در مىافتد .
منتكث
(
montakes
) ص . ع .
لاغر و نزار . و ريسمان گسسته . و پيمان و عهد شكسته . و آنكه از حاجت خود بسوى ديگرى برميگردد .
منتكس
(
montakes
) ص . ع .
سرنگون و نگونسار .
منتكش
(
montakec
) ص . ع .
آنكه گل و لاى از چاه بيرون مىكشد .
منتكف
(
montakef
) ص . ع .
در باران عرضه شده تا سپرى شدن باران .
منتكئ
(
montake '
) ص . ع .
دريافتكننده حق خود .
منتمى
(
montami
) ص . ع .
منسوب شدهء به كسى . و بازى كه از جايى بجايى پرد .
منتن
(
menten
) و (
monten
) و (
monton
) ص . ع . بد بوى .
منتن
(
monten
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بد بوى .
منتنة
(
montenat
) ص . ع .
مؤنث منتن : يعنى بد بوى .
منتنه
(
montene
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بد بو . و روايح منتنه :
بويهاى بد .
منت نهنده
(
mennat - nahande
) ص . پ . آنكه نيكوييهاى بسيار مىكند و ممنون مىسازد .
منتو
(
mantov
) ا . پ . گيپاى كوچك .
منتوجه
(
mantuje
) ا . پ . قسمى از سنبل .
منتور
(
montaver
) ص . ع .
آنكه جهت ازالهء مونوره مىكشد .
منتوط
(
montavet
) ص . ع .
آويخته شده . و جاى دور گرديده شده .
و آنكه شتر را براى آوردن خواربار مىبرد .
منتوف
(
mantuf
) ص . ع . از بيخ بركنده شده .
منتوف
(
mantuf
) ا . ع . از اعلام است .
منتوى
(
montavi
) ص . ع .
آنكه در سفر قصد اقامت در يك منزلى مانند كاروانسرا و جز آن را مىنمايد .
منتها
(
montah
) م . ف - ا .
پ . مأخوذ از تازى - آخر و آخرين و واپسين و همه و همگى و سراسر . و منتها درجه : آخرين درجه . و منتها مقصود :
همهء مقصود و مراد . و نيز منتها : پايان و حد و نهايت و انجام و عاقبت . و منتهاى هر چيزى : نهايت آن چيز و جايى آن چيز بانجام رسيده و تمام مىگردد . و منتهاى مقصود و مراد : نهايت مقصود و مراد و آخرين مقصود و مراد . و بمنتهاى چيزى رسيدن : بانجام چيزى رسيدن . و از مبدء تا منتها : از اول تا آخر و از آغاز تا انجام .