ملأ
(
mala '
) م . ع . ملأه ملا و ملأة و ملأة ( از باب فتح ) : پر كرد آن را . و ملا الرجل : توانگر و مالدار گرديد آن مرد . و ملئ الرجل ( مجهولا ) :
زكام زده گرديد آن مرد . و ملاه على الامر ملأ : يارى داد او را بر آن كار و همراهى كرد با او .
ملء
(
mel '
) ا . ع . پرى و آنچه پر كند آوند را . ج : املاء . يق : اعطنى ملاه و ملايه و ثلث املائه يعنى بده به من يك آوند پر و دو آوند پر و سه آوند پر .
ملأ
(
mala '
) ا . ع . گروه اشراف .
قوله تعالى :
لِمَنْ حَوْلَهُ أَ لا تَسْتَمِعُونَ
.
و غلبه و چيرگى گروه با مشورت و جماعت .
و طمع . و ظن و گمان . و خوى و خلق .
ج : املاء . يق : احسنوا املاءكم اى اخلاقكم .
ملأ
(
mala '
) م . ع . كنكاش كردن . و آزمند شدن . و گمان بردن . و فراهم آمدن .
ملأ
(
mala '
) و
ملا
(
mal
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - آشكارا و انجمن و محفل . و ملاء اعلا : گروه فرشتگان در عالم بالا . و ملاء مردم : در انجمن مردم .
ملا
(
mal
) ا . ع . وقت و هنگام .
و هر يك از روز و شب . و دشت .
ملا
(
mal
) ا . ع . ج . ملاة .
ملا
(
moll
) ا . پ . مأخوذ از مولاى تازى - لقب استاد و معلم خواه مرد باشد و يا زن . و لقب علماى دين . و نيز لقب دانايان يهود و مجوس . و نوعا مردمان عمامه بسر را كه عالم باشند ملا گويند خواه مسلمان باشد و يا نباشد . و ملا رفتن :
مكتب رفتن و سبق خواندن .
ملاء
(
mal '
) م . ع . ملئ ملاء ( از باب سمع ) : پر شد . و ملوء ملاء و ملاة . ر . ملاءة .
ملاء
(
mel '
) ع . ج . ملئ و ج . ملان و ملانة و ملاى .
ملاء
(
mol '
) ا . ع . زكام و گرانى كه از امتلا عارض گردد . و . ج :
ملاءة .
ملاءاء
(
mola ' '
) ع . ج . ملىء .
ملاءة
(
mal 'at
) م . ع . ملوء ملاءة ( از باب كرم ) : زكام زده گرديد .
و ملوء الرجل ملاءة و ملاء : توانگر مالدار گرديد آن مرد و نيكو معامله گرديد .
ملاءة
(
mol 'at
) ا . ع . چادر يك لخت . و هر جامه نرم . و گرانى از امتلاء و زكام از پرى . ج : ملاء . و نام مادر مرتجز اسب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
ملاأم
(
mel ' m
) ا . ع . آنكه عذر ناكسان خواهد .
ملاءمة
(
mol 'amat
) م . ع .
سازوارى كردن و صلح كردن ميان قوم .
ملأن
(
mal ' n
) ص . ع . پر .
يق : كوز ملاءن ماء : كوزه پر از آب .
ج : ملاء .
ملاءنة
(
mal 'anat
) ص . ع .
مؤنث ملاءن . يق : دلو ملاءنة : دول پر .
ج : ملاء .
ملاب
(
mal b
) ا . ع . نوعى از بوى خوش . و زعفران .
ملابار
(
mal b r
) ا . پ . نام قسمتى از هندوستان كه در جزء غربى دكن واقع شده .
ملابس
(
mal bes
) ع . ج .
ملبس (
malbas
) و (
melbas
) .
ملابس
(
mal bes
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - پوشاكها و لباسها . و ملابس و مآكل : پوشاكها و خوراكها .
ملابس
(
mol bes
) ص . ع آنكه مخالطه مىكند در صحبت كسى .
ملابسة
(
mol b sat
) م . ع .
لابسه ملابسة و لباسا : مخالطه كرد آن را . و لابس فلانا : شناخت باطن فلان را .
ملابئ
(
mal be '
) ص . ع .
عشار ملابئ : ماده شترانى كه هنگام زادن آنها نزديك باشد . ج : ملبئ .
ملاة
(
mal t
) ا . ع . دشت سنگريزهناك و سرابناك . ج : ملا .
ملاءة
(
mal 'at
) و (
mel 'at
) م . ع . ملاء ملاء و ملاءة و ملاءة .
ر . ملاء .
ملاءة
(
mel 'at
) ا . ع . هيئت پرى .
ملاءة
(
mel 'at
) و (
mol 'at
) ا . ع . گرانى كه از امتلا پديد آيد .
ملاءة
(
mol 'at
) ا . ع . زكام .
و سستى شتر از طول حبس پس از سير و سفر .
ملاتب
(
mal teb
) ا . ع .
پيراهنهاى كهنه .
ملاث
(
mal s
) ا . ع . مرد بزرك قدر شريف . ج : ملاوث و ملاوثة و ملاويث .
ملاثمة
(
mol samat
) م . ع .
لاثمه ملاثمة : بوسيد آن را .
ملاجة
(
mol jjat
) م . ع . دراز كشيدن خصومت و لجاجت .
ملاح
(
mel h
) ا . ع . باد كه كشتى بدان روان گردد . و توبره . و سرنيزه . و پوشش و آنچه بدان خود را پوشند .
ملاح
(
mel h
) ع . ج . ملح . و .