مأخوذ از تازى - قرار و آرام دهنده و برقرار كننده و ثبات ورزنده . و باج و خراج برقرار كننده . و باقرار آورنده . و بيانكننده و راوى و روايتكننده . و مقرر دعوى : وكيل دعوا .
مقرره
(
moqarrare
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - برقرار شده و برپا شده و معين شده و قرار داده شده .
مقررى
(
moqarrari
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - قرارداد دائمى و هميشگى و مستمرى و ورشاد و ورستاد و راتب .
مقررىدار
(
moqarrari - d r
) ص . پ . گيرنده قرارداد هميشگى .
مقرزم
(
moqarzam
) ا . ع .
لئيمخوار و فرومايه .
مقرشة
(
moqarrecat
) ا . ع .
خشكسال .
مقرص
(
moqarras
) ص . ع .
حلى مقرص : زيور و پيرايهء گرد مانند كليچه .
مقرض
(
maqrez
) ا . ع . واحد مقارض . ر . مقارض .
مقرض
(
meqraz
) ا . ع . ابن مقرض : نام جانورى در مصر كه اژدر را مىكشد . و نيز دله كه كشندهء كبوتران مىباشد ج : بنات مقرض : و نيز گفتهاند نام جانور كيست در خانها كه درازپشت و چارپا مىباشد و چون خشم كند جامه را مىدرد .
مقرض
(
moqrez
) ص . ع . وام دهنده .
مقرضب
(
moqarzeb
) ا . ع .
آنكه هر چه بيابد مىخورد .
مقرط
(
moqarrat
) و
مقرطة
(
moqarratat
) ص . ع . آراسته شدهء با گوشواره .
مقرطس
(
moqartes
) ص . ع .
آنكه تير را بنشانه مىزند . و آنكه جامهء قرطاس مصرى دارد . و مالك كاغذ . و دختر سپيد كشيده قامت .
مقرطمة
(
moqartamat
) ص . ع .
خفاف مقرطمة : موزه سخت اطراف دوخته كه سنك را شكند .
مقرع
(
meqra '
) ا . ع . آوندى كه در وى خرما فراهم آورند .
مقرع
(
moqra '
) ا . ع . آنكه چون لجام آن را بكشند سر را بردارد و بلند كند .
مقرعب
(
moqra'ebb
) ص . ع .
سر فرود افكندهء از خشم .
مقرعة
(
meqra'at
) ا . ع . تازيانه و كوبه . ج : مقارع .
مقرعة
(
moqarre'at
) ا . ع . زن و هر مادهء سخت توانا .
مقرعج
(
moqar'aj
) ا . ع . بلند بالا .
مقرف
(
maqraf
) ا . ع . جايى كه چيزى را از بيخ برميكنند .
مقرف
(
maqref
) ا . ع . جزيى از درخت كه پوست وى بركنده شده باشد . و آن جزء از درخت كه شلم از آن بركنده باشند .
مقرف
(
moqraf
) ص . ع . متهم شده .
مقرف
(
moqref
) ص . ع . بدنژاد از اسب و جز آن . و اسبى كه مادرش عربى و اصيل و پدرش عربى نباشد . و مردى كه رنگش مايل بسرخى بود . و متهمكننده . ج :
مقارف .
مقرفل
(
moqarfal
) ص . ع .
طعام مقرفل : طعام فرنفلدار .
مقرقم
(
moqarqam
) ا . ع .
كودك شيرزده و كودكى كه بزرك نگردد و قوت نگيرد .
مقرم
(
maqram
) م . ع . قرم قرما و قروما و مقرما . ر . قرم .
مقرم
(
meqram
) ا . ع . پردهء رنگارنك از پشم كه دروى نقش و نگار باشد .
و پردهء تنك .
مقرم
(
moqram
) ا - ص . ع .
شتر گرامى كه بر وى بار نكنند و آن را خوار و رام ننمايند و جهة گشنى نگاهدارند . و مهتر قوم .
و قرم مقرم : مهتر و سيد و امير .
مقرمة
(
meqramat
) ا . ع . پردهء رنگارنك از پشم كه در وى نقش و نگار باشد .
و پردهء تنك .
مقرمة
(
meqramat
) و (
maqramat
) ا . ع . جاى نشست از فرش ( و فتح الميم ) ، لغة مولدة .
مقرمد
(
moqarmad
) ص . ع .
بناء مقرمد : بناى بخشت پخته و سنك برآورده .
و بناى بزرك . و ثوب مقرمد : جامهء زعفرانى رنك .
مقرمط
(
moqarmat
) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - نبشتهء درهم و باريك و پهلوى هم نوشته شده . و مقرمط نوشتن : خط باريك و درهم نوشتن و سطرهاى آن را بهم نزديك كردن .
مقرن
(
maqran
) ا . ع . چوبى كه در گردن دو گاو قلبهران مىبندند .
مقرن
(
meqran
) ا . ع . هر آنچه متحد كند يك چيزى را با چيز ديگر .
مقرن
(
moqran
) ا . ع . رمح مقر : نيزهاى كه سر آن را بلند كنند تا به كسى نرسد .
مقرن
(
moqren
) ص . ع . توانايى .
و قوت دهنده و ياريگر . ج : مقرنون . قوله تعالى :
وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ
اى مطيقين .
و آنكه او را ياريگر نباشد در راندن ستور و در كشاورزى .