مىكند و اعتراف مىنمايد و راست مىگويد و اعتراف بگناه خود مىكند و آنكه قبول مىكند راستى گفتار ديگرى را نسبت به خود پس از آنكه انكار كرده بود . و مقر شدن : اقرار كردن و اعتراف نمودن .
مقرأ
(
moqra '
) و (
maqra '
) ا . ع . نام شهرى در يمن كه كان عقيق در آنجا مىباشد .
مقراء
(
meqr '
) ص . ع . رجل مقراء للضيف : مرد بسيار پذيرايى كنندهء ميهمان . و كذلك : امراة مقراء .
مقراة
(
maqr t
) ا . ع . گرد آمد نگاه آب و يا آب باران . و نام موضعى .
مقراة
(
meqr t
) ص . ع . امراة مقراة للضيف : زن بسيار ميهماننواز .
مقراة
(
meqr t
) ا . ع . واحد مقرى يعنى يك كاسه بزرك . ج : مقارى .
مقرأة
(
moqarra'at
) ا . ع .
زنى كه انقضاى ايام حيض آن را انتظار كشند .
مقراص
(
meqr s
) ا . ع . كارد سر كج .
مقراض
(
meqr z
) ا . ع . كازود و كارد و هما مقراضان . ج : مقاريض .
مقراض
(
meqr z
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ابزارى آهنين و مركب از دو تيغه برنده كه بواسطه ميخ يا پيچى آن دو تيغه روى هم قرار مىگيرند و هر چيز جامدى را باعانت آن مىبرند و كازود و برنس و برنيش نيز گويند .
و مقراض بر سر كس راندن : تملق كردن و نوازش نمودن . و مقراض شتر :
قسمى از مقراض كه تيغههاى آن كج باشد .
و مقراض شمع : گلگير .
مقراضه
(
meqr ze
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نوعى از پيكان تير كه دو شاخه باشد . و نوعى از حلوا .
مقراضى
(
meqr zi
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - چيزى كه با كازود به خوبى آن را قطع كرده باشند .
مقراع
(
meqr '
) ا . ع . چكشى كه بدان سنك شكنند . و ماده شترى كه در اولين بارى كه گشن بوى نزديكى مىكند باردار مىگردد .
مقرب
(
maqrab
) ا . ع . راه كوتاه . ج : مقارب .
مقرب
(
moqrab
) ص . ع . اسبى كه براى عزت . شرف خود پيوسته نزديك خود دارند . و ماديانى كه نزديك خود دارند تا گشن بدنژاد بر وى نجهد . و شتر تنگ بر بسته جهة سوارى .
مقرب
(
moqreb
) ص . ع . زن نزديك بزاييدن رسيده . ج : مقارب و مقاريب .
و كذلك الفرس و الشاة و لا يقال للناقة .
مقرب
(
moqarrab
) ص . ع .
نزديك شده و اجازه به نزديكى داده شده .
مقرب
(
moqarrab
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - نزديك شده و آنكه داراى نسبت نزديك شده باشد و آنكه بوى اجازهء دخول داده شده باشد . ج : مقربان . و مقرب الخدمة و يا مقرب خدمت : نوكر محرم كه طرف اعتماد باشد .
مقرب
(
moqarreb
) ص . ع .
قربانى كننده .
مقربان
(
moqarrab n
) پ . ج .
مقرب . و مقربان آلهى : كسانى كه نزديك به خدا شده و محبوب خدا باشند . و مقربان حضرت : خويشان پادشاه و نزديكان آن .
مقربة
(
maqrabat
) ا . ع . راه كوتاه . ج : مقارب و مقاريب .
مقربة
(
maqrabat
) و (
maqrebat
) و (
maqrobat
) ا . ع . خويشى و نزديكى .
مقربة
(
moqrabat
) ا . ع .
اسبى كه براى شرف و عزت خود پيوسته نزديك خود دارند .
مقربون
(
moqarrabun
) و
مقربين
(
moqarrabin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ملائكه كروبين . و خويشان و نزديكان پادشاه .
مقرة
(
maqarrat
) ا . ع . بلغت يمن : حوض خرد . و سبوى خرد .
مقرتب
(
moqartab
) ا . ع . مرد بد غذا .
مقرح
(
moqreh
) ص . ع . ستور تمام دندان . ج : مقاريح .
مقرح
(
moqarreh
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - كاوى و منفط .
مقرحات
(
moqarreh t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - منفطات و داروهايى كه جهة حصول طاول و نفاطه استعمال مىنمايند .
مقرحة
(
moqarrahat
) ا - ص .
ع . اول بارى كه خرما رطب مىگردد . و شترى كه دهن وى آبلهريزه برآورده و بدان جهة لفچههاى آن فروهشته گردد .
مقردح
(
moqardah
) ا . ع .
اسبى كه در ميدان رهان پس از اسب دهم آيد .
مقرر
(
moqarrar
) ص . ع . قرار يافته و ثبات ورزيده و برقرار شده .
مقرر
(
moqarrar
) ص - م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - برپا و برقرار و ثابت و معين و قرارداد و قرار داده شده و قرار گرفته و بندو بست شده . و محقق گشتة و بيشك و شبهه . و حسب المقرر : بنا بر قرارداد . و وجه مقرر : باج و خراج و ماليات . و مقرر شدن : برقرار شدن و برپا شدن و حكم شدن . و مقرر كردن :
برقرار كردن و معين كردن و حكم كردن و ثابت نمودن و برپا كردن .
مقرر
(
moqarrer
) ص . پ .