گرد اندام خوبروى فربه و نزديك برسيدگى رسيده .
مفلى
(
mofli
) و
مفلية
(
mofliyat
) ص . ع . فرس مفل : ماده اسب با بچه از شير باز كرده . و كذلك فرس مفلية .
مفن
(
mefann
) ص . ع . رجل مفن : مردى كه شگفتها آورد .
مفناة
(
mafn t
) ص . ع . ارض مفناة : زمينى كه جهة فرود آيندگان موافق و شايسته باشد .
مفناق
(
mefn q
) ص . ع . جارية مفناق : دختر نازپروردهء نازك اندام .
مفنة
(
mefannat
) ص . ع . امراة مفنة : زنى كه شگفتيها آورد .
مفنخ
(
mefnax
) ا . ع . آنكه دشمنهاى خود را ذليل و خوار نمايد و بسيار شكند سر آنها را .
مفند
(
mofned
) ص . ع . تباه خرد . و تباه راى از پيرى . و لا يقول : عجوز مفند زيرا عجوز در اصل راى و عقل ندارد .
مفند
(
mofanned
) ص . ع . ملامت و سرزنش كننده .
مفنشخ
(
mofancex
) ا . ع . افتادهء خفته .
مفنشل
(
mofancel
) ا . ع . پراكنده و پريشان كننده . و مرد بىباك . يق : اتانا مفنشلا لحيته .
مفنشئا
(
mofance'an
) ا . ع . جاء مفنشئا لحيته : بىباكانه و تهديدكنان آمد .
مفنع
(
mefna '
) ا . ع . مرد نيكوآوازه و كسى كه ذكر او را به خوبى و نيكويى كنند .
مفننة
(
mofannenat
) ا . ع . پيرزن بدخوى . و ماده شترى كه گمان كنند عشراء است و سپس معلوم گردد كه كشوف مىباشد .
مفنى
(
mofni
) ص . ع . مهلك و مخرب و مفسد و ويران كننده .
مفواة
(
mofavv t
) ا . ع . نام شهرى در مصر .
مفواة
(
mofavv t
) ص . ع .
ارض مفواة : زمين روناسناك .
مفواد
(
mefv d
) ص . ع . رجل متلاف مفواد : مرد تلف كننده و فايدهء دهنده .
مفؤد
(
maf'ud
) ص . ع . گوشت بريان كرده . و نان بر خاكستر گرم نهاده . و بد دل و آنكه بر دل وى بد رسيده باشد . و گرفتار بيمارى دل .
مفودجة
(
mofavdajat
) ص . ع .
شاة مفودجة : گوسپندى كه شاخهاى آن راست باشد .
مفوض
(
mofavvaz
) ص . ع . كار به كسى باز گذاشته شده .
مفوض
(
mofavvaz
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - سپرده شده و باز گذاشته شده و تفويض شده .
مفوف
(
mofavvaf
) ص . ع . برد مفوف : چادر تنك . و چادر تنگى كه در آن خطهاى سپيد باشد .
مفوق
(
mofavvaq
) ص . ع . هر خوردنى و نوشيدنى كه اندك اندك گيرند .
مفؤود
(
maf'ud
) ص . ع . مفؤد .
ر . مفؤد .
مفوه
(
mofavvah
) ص . ع .
ثوب مفوه : جامه با روناس رنك كرده .
و رجل مفوه : مرد نيك گويا . و مرد سخت آزمند بسيار خوار . و رجل منطيق مفوه :
در مبالغه گويند يعنى مرد بسيار نيك سخنآور .
و شراب مفوه : شراب خوشبوى آميخه .
و منطق مفوه : سخن روشن و گشاده .
مفوه
(
mofavveh
) ص . ع . آنكه در شراب خوشبوى مىآميزد . و آنكه سخن بليغ مىآورد .
مفوهة
(
mofavvahat
) ص . ع .
امراة مفوهة : زن نيكگويا . و زن سخت آزمند پرخوار .
مفوى
(
mofavv
) ص . ع . ثوب مفوى : جامه با روناس رنك كرده .
مفهاق
(
mefh q
) ص . ع . بئر مفهاق : چاه بسيار آب .
مفهم
(
mofham
) و (
mofahham
) ص . ع . فهم كرده شده و دريافت شده .
مفهم
(
mofhem
) و (
mofahhem
) ص . ع . آنكه فهم مىكند و دريافت مىنمايد .
مفهوت
(
mafhut
) ا . ع . مبهوت و مرد درماندهء سرگشته .
مفهوم
(
mafhum
) ص . ع . دانسته و دريافت شده .
مفهوم
(
mafhum
) ا - م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - مضمون و مقصود و مراد و معنى و آنچه در دل و در ضمير باشد و مضمر . و مقدر . و معلوم و همرافته . و آنچه بفهم و ادراك در آيد .
مفئ
(
mofi '
) ا . ع . مولى و آقا و صاحب و مالك . و كسى كه خراج مىگيرد .
و آنكه سايه مىدهد .
مفيأة
(
mafya'at
) و (
mafyo'at
) ا . ع . جايى كه سايهء آفتاب رسد .
مفياد
(
mefy d
) ص . ع . آنكه بسيار خرج مىكند و فايده مىدهد . ر . مفواد .
مفيد
(
mofid
) ص . ع . فايده دهنده .
مفيد
(
mofid
) ص . ع . مأخوذ از تازى - سودمند و با فايده و نافع . و كسى كه مال حاصل مىكند و در جوانمردى خرج مىكند .