تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3439

مساهمون:

ص٣٤٣٩

مفسدات

(
mafsad t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مفسده‌ها و تباهيها .

مفسدانه

(
mofsed ne
) م - ف . پ . ماخوذ از تازى - بطور فساد و بطور فتنه انگيزى .

مفسدة

(
mafsadat
) ا . ع . بدى و تباهى خلاف مصلحة . ج : مفاسد .

مفسده

(
mafsade
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بدى و تباهى و زيان و فساد و هر چيز زيان‌آور .

مفسده

(
mofsede
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مفسد و مضر و مخرب .

مفسدى

(
mofsedi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فساد و فتنه‌انگيزى و زيان‌آورى .

مفسدين

(
mofsedin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان مفسد و اهل فساد .

مفسر

(
mofassar
) ص . ع . بيان كرده شده و تفسير و تاويل شده .

مفسر

(
mofasser
) ص . ع . تفسير كننده و شرح نماينده و تاويل كننده .

مفسر

(
mofasser
) ا . پ . مأخوذ از تازى - شرح كننده و تفسير كننده و بيان كننده .

مفسرين

(
mofasserin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان مفسر و اهل تفسير .

مفسلة

(
mofasselat
) ا . ع . زنى كه چون شوى خواهد با وى بغل خوابى كند ببهانهء حيض او را از خود دور كند و گردن‌كشى نمايد .

مفسوء

(
mafsu '
) ا . ع . مرد برآمده سينه و درآمده پشت . و مرد برآمده سينه و بيرون آمده ناف . و آنكه چون راه رود گويى سرين وى دردناكست .

مفسوخ

(
mafsux
) ص . ع . شكسته و جدا كرده .

مفسوخية

(
mafsuxiyyat
) ا . ع . شكست و بطلان .

مفسود

(
mafsud
) ص . ع . تباه شده و فاسد شده .

مفسول

(
mafsul
) ا - ص . ع . مرد فرومايهء ناكس و رذل .

مفش

(
mofecc
) ص . ع . آروغ آورنده .

مفشغ

(
mefcaq
) ا . ع . كسى كه بكراهت با صاحب خود مواجهه نمايد . و كسى كه لگام اسب را بكشد و بر آن قهر كند .

مفشغ

(
mofceq
) ص . ع . رجل مفشغ : مرد كم خير .

مفشل

(
mefcal
) ا . ع . پردهء هودج . و كسى كه از غير قوم خود زن گيرد تا فرزند لاغر نياورد .

مفشى

(
mofacci
) ص . ع . كاسر الريح .

مفشيات

(
mofacciy t
) ا . ع . داروهاى كاسر الرياح .

مفصح

(
mofseh
) ص . ع . هر چيز واضح و آشكار . و يوم مفصح : روز بىابر و بىسرما .

مفصد

(
mefsad
) ا . ع . نشتر كه بدان فصد كنند .

مفصل

(
mafsal
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيوندگاه و پيوندگاه اندام . و مفصل گردن : پستوق .

مفصل

(
mafsel
) ا . ع . بند اندام و هر جاى پيوستگى دو استخوان . و فاصلهء ميان دو كوه و دوپشتهء سنگريزه‌ناك . ج : مفاصل . و ياتيك بالامر من مفصله اى منتهاء .

مفصل

(
mefsal
) ا . ع . زبان .

مفصل

(
mofassal
) ا - ص . ع . متمايز و از هم جدا شده . و بفاصله قرار داده . و فصل فصل ساخته . و عقد مفصل : رشته مرواريد كه در ميان مرواريدها شبه در كشيده باشند و نيز مفصل : آخر هر آيه از قران مجيد . ج : فواصل . و المفصل القرآن : از حجرات تا آخر قرآن و يا از الجاثية و يا از القتال و يا ازق و يا از الصافات و يا از الصف و يا از تبارك و يا از انا فتحنا و يا از سبح اسم ربك الاعلى و يا از الضحى تا آخر قرآن و از جهة بسيارى فصول مفصل ناميده‌اند .

مفصل

(
mofassal
) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور تفصيل و مشروح و با بيان طولانى و با دقت .

مفصل

(
mofassel
) ص . ع . آنكه بيان مىكند و جدا مىنمايد و فصل فصل مىسازد و جزء جزء مىنمايد .

مفصلا

(
mofassalan
) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - با تفصيل و مشروحا و با دقت و با بيان طولانى .

مفصلى

(
mofassali
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق بمفصل .

مفصوخ

(
mafsux
) ص . ع . فريب خوردهء در خريد و فروخت .

مفصود

(
mafsud
) ص . ع . رگزده و فصد شده .

مفصول

(
mafsul
) ص . ع . جدا كرده و جدا شده .

مفصوم

(
mafsum
) ص . ع . شكسته شدهء بدون جدايى . و خانه و خيمهء ويران شده .

مفضاة

(
mofz t
) ص . ع . امراة مفضاة : زنى كه پيش و پس آن يكى گرديده باشد .

مفضاج

(
mefz j
) ا . ع . ستبر فربه نرم اندام .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3439 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )