رجل مفرع الكتف : مرد پهن كتف .
مفرغ
(
mofarraq
) ص . ع . تهى و خالى .
مفرغ
(
mofarreq
) ص . ع . آنكه آب مىريزد . و آنكه خنور را تهى مىكند .
مفرغة
(
mofraqat
) ص . ع .
حلقة مفرغة : حلقه ريخته كه پيوند وى پيدا نباشد .
مفرق
(
mafraq
) و (
mafreq
) ا . ع . محل جدا كردگى مويها از هم و فرق سر . و سر دوراهه كه دو راه از هم جدا مىگردند .
ج : مفارق .
مفرق
(
mofreq
) ص . ع . مرد كم گوشت . و مرد فربه . و ناقة مفرق :
ماده شتر بچه مرده .
مفرق
(
mofarraq
) ص . ع .
پراكنده .
مفرق
(
mofarreq
) ص . ع . آنكه جدا مىكند و پراكنده مىنمايد . و آنكه مىترساند .
مفرق
(
mofarreq
) ا . ع . مفرق النعم : جانورى مانند گربه و گنده بوى و آن را مفرق النعم بدانجهت گويند كه چون تيز دهد شتران بگريزند و آن را ظربان نيز گويند .
ر . ظربان .
مفرقة
(
mafreqat
) ا . ع . جايى كه دو راه از هم جدا مىشوند و سر دوراهه .
مفرقم
(
mofarqam
) ا . ع . دير پير شونده . و بدخوراك و بدغذا .
مفرك
(
mofarrak
) ص . ع .
رجل مفرك : مردى كه زنان وى را دشمن دارند .
مفركة
(
mofarrakat
) ص . ع .
امراة مفركة : زنى كه مردان وى را دشمن دارند .
مفركح
(
mofarkah
) ا . ع . آنكه دو طرف سرينش مرتفع و دبر وى برآمده باشد .
مفروج
(
mafruj
) ص . ع . شكافته و چاك زده و شكسته .
مفروح به
(
mafruhon - beh
) ص .
ع . شادمانى آورده شدهء به او . يق : ما يسرنى بهذا الامر مفروح به .
مفروز
(
mafruz
) ص . ع . پراكنده و جدا كرده و دور كرده . و زمينى كه حاصل مىدهد . و ثوب مفروز : جامه حاشيهدار و جامهء دوخته .
مفروش
(
mafruc
) ص . ع . گسترده شده .
مفروش
(
mafruc
) ا - ص . ع .
ماخوذ از تازى - بساط و گليم و فرش و هر جاى فرش شده .
مفروض
(
mafruz
) ص . ع . واجب و فريضه كرده و فرمودهء خداى تعالى . و سوفار كرده و رخنه كرده از هر چيزى و بريده بريده كرده . قوله تعالى :
لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً
اى مقتطعا محدودا .
مفروضات
(
mafruz t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اوامر خداوندى .
مفروغ
(
mafruq
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - فارغ شده و خلاص شده .
و مفروغ شدن حساب : فارغ شدن از حساب و پرداختن حساب و تمام كردن حساب .
و مفروع كردن حساب : پرداختن حساب .
مفروق
(
mafruq
) ص . ع . براكندهء از هر چيزى و جدا كرده .
مفروك
(
mafruk
) ا - ص . ع .
ماليده و پر رنك و سير رنك . و شتر شكافته و بريده دوش . و شترى كه عصب درون لب پايين وى كفته باشد .
مفروكة
(
mafrukat
) ص . ع .
قملة مفروكة : شپش ماليده .
مفره
(
mofreh
) و
مفرهة
(
mofrehat
) و (
mofarrehat
) ص . ع . ناقة مفره :
ماده شتر بچهء زيرك آورده . و كذلك ناقة مفرهة و ناقة مفرهة .
مفرى
(
mofri
) ص . ع . آنكه اصلاح چيزى را كند و آنكه اصلاح كردن فرمايد .
مفرى
(
mofarr
) ص . ع . جامهاى كه در زير آن پوستين دوزند .
مفزع
(
mafza '
) ا . ع . ملجأ و پناهجاى . مذكر و مونث و واحد و تثنيه و جمع در آن يكسان است .
مفزع
(
mofza '
) ص . ع . ترسيده شده و هراسناك و بيمناك و ترسو .
مفزع
(
mofze '
) ص . ع . آنكه مىترساند .
مفزع
(
mofazza '
) ا . ع . شجاع و دلير . و جبان و ترسو .
مفزعة
(
mafza'at
) ا . ع . ملجأ و پناهجاى . مذكر و مونث و واحد و تثنيه و جمع در آن يكسان است . و نيز آنچه از وى ترسند و آنچه از جهة وى ترسند .
مفزور
(
mafzur
) ص . ع . رجل مفزور : مرد كوزپشت و يا كوزسينه .
مفسا
(
mafs
) ا . ع . كون . المثل :
ما اقرب محساه من مفساه اى فمه من استه .
مفسد
(
mofsed
) ص . ع . تباه كننده و فسادكننده .
مفسد
(
mofsed
) ا - ص . ع .
مأخوذ از تازى - فتنهساز و فتنهانگيز و مضر و ضرررسان و مخرب و تباهكننده و فاسدكننده و ضايعكننده . و اهل فساد و زيان و گناهكار و مجرم و مرد فتنهجو و بدخواه و جلبيز و جليز .