گروه خداوند شتران بسيار .
مغزر
(
moqzer
) ص . ع . بسيار شيرده .
مغزرة
(
maqzarat
) ص . ع . ناقة مغزرة : ماده شتر پر شير .
مغزرة
(
moqzerat
) ا . ع . هر آنچه شير افزايد . و نام گياهى شيرافزا كه برگش مانا بسپندان و گاوان را خوش آيندست .
مغز روشن
(
maqz - rovcan
) ا . پ . واو مجهول - سعوط و نشوق و هر چيزى كه ببينى كشند .
مغزل
(
maqzal
) ا . ع . سخن گويى با زنان .
مغزل
(
maqzal
) و (
meqzal
) و (
moqzal
) ا . ع . دوك . ج : مغازل .
مغزل
(
meqzal
) ا . ع . عمود نورج . ج : مغازل .
مغزل
(
moqzel
) ص . ع . ظبية مغزل : ماده آهوى با غزال .
مغزور
(
maqzur
) و
مغزورة
(
maqzurat
) ص . ع . بسيار باران رسيده .
يق : ارض مغزورة و مكان مغزور .
مغزول
(
maqzul
) ص . ع . رشته شده .
مغزى
(
maqz
) م . ع . غزا غزوا و مغزى . ر . غزو .
مغزى
(
maqz
) ا . ع . مغزى الكلام : مقصود و مراد از سخن . و يق . عرفت مغزاه اى مراده و مقصده .
مغزية
(
moqzeyat
) ص . ع .
امراة مغزية : زنى كه شوى او بجنك دشمن رفته باشد . و ناقة مغزية : ماده شترى كه مدت آبستنى آن از يك سال گذشته باشد . و اتان مغزية : ماده خرى كه پس انداخته باشد بچه آوردن را .
مغزين
(
maqzin
) ص . پ .
منسوب بمغز .
مغزين
(
maqzin
) ا . پ . نوعى از حلوا .
مغزينه
(
maqzine
) ا . پ .
مغز كله و دماغ .
مغزينه
(
maqzine
) ص . پ .
منسوب بمغز و داراى مغز .
مغس
(
maqs
) م . ع . مغسه مغسا ( از باب فتح ) : نيزه زد و بسود آن را . و مغس ( مجهولا ) مغسا : گسسته روده گرديد .
مغس
(
maqas
) م . ع . مغس مغسا ( از باب سمع ) : گسسته روده گرديد .
لغة فى الصاد .
مغس
(
maqes
) و
مغسة
(
maqesat
) ص . ع . گسسته روده .
مغستان
(
moqest n
) ا . پ .
نخلستان .
مغسس
(
moqasses
) ا . ع . رطب تباه شده .
مغسل
(
maqsal
) و (
maqsel
) ا . ج . جاى مرده شستن . ج : مغاسل .
مغسل
(
meqsal
) ا . ع . هر چه بدان چيزى شويند .
مغسل
(
meqsal
) ص . ع . گشنى كه گشنى بسيار كند و باردار نگرداند . و كذلك الرجل .
مغسلة
(
maqsalat
) ا . ع . دشتى در مدينه كه در آن جامه شويند .
مغسوس
(
maqsus
) ا . ع . رطب تباه شده .
مغسوس
(
maqsus
) ص . ع .
بعير مغسوس : شتر گرفتار بيمارى غساس .
مغسوسة
(
maqsusat
) ا . ع . گربه .
و خرمابنى كه رطب دهد و شيرين نباشد .
مغسول
(
maqsul
) ص . ع . شسته شده و غسل داده شده و پاك شده .
مغشم
(
meqcam
) ا . ع . مرد خود راى دلير كه هر چه خواهد كند .
مغشوش
(
maqcuc
) ص . ع . لبن مغشوش : شير آميختهء به آب .
مغشوش
(
maqcuc
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ناسره و قلب و غير خالص و آميخته و ناراست . و مزور و خاين .
مغشوش طبيعت
(
maqcuc - tabi'at
) ص . پ . حيلهباز و فريبنده .
مغشوشى
(
maqcuci
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ناسرگى و قلبى و آميختگى .
مغشى
(
moqacc
) ص . ع .
زر دوزى شده .
مغشى
(
maqciyy
) ص . ع .
سراسيمه و حيران . و ناگهان گرفته شده . و مغشى عليه : بيهوش .
مغص
(
maqs
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيچش شكم و پيچش ناف و كناك و نستاك .
مغص
(
maqs
) و (
maqas
) ا . ع . درد شكم . و مغص بتحريك قول عاء است و گفتهاند مغص بتحريك اسم است از مغص الرجل ( مجهولا ) و الفعل من فتح .
مغص
(
maqas
) م . ع . مغص مغصا ( از باب سمع ) : به درد شكم گرفتار شد .
مغص
(
maqas
) ا . ع . شتران سپيد گرامى نژاد . و جمعى است كه از لفظ خود واحد ندارد و چون كسى سنگين باشد مىگويند :
فلان مغص من المغص .
مغص
(
maqes
) و مغصة (
maqesat
) ص . ع . گرفتار درد شكم .