فارس مغرف : سوار شتابرو . ج : مغارف .
و خيل مغارف : اسبان تيزرو .
مغرفة
(
meqrafat
) ا . ع . كفگير .
ج : مغارف .
مغرق
(
moqraq
) و (
moqarraq
) ص . ع . لجام مغرق بالفضة : لگام بسيم آراسته . و كذلك : لجام مغرق .
مغرق
(
moqreq
) ص . ع .
غرق كننده و غوطهور كننده .
مغرق
(
moqarraq
) ص . ع . غرق كرده .
مغرم
(
maqram
) م . ع . غرم غرما و مغرما و غرامة . ر . غرم .
مغرم
(
maqram
) ا . ع . غرامت و هر چه اداى آن لازم باشد . و وام و توان .
قوله تعالى :
أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ *
اى من اداء ذلك الاجر . و قولهم : اعوذ بك من الماثم و المغرم اى مغرم الذنوب و المعاصى . ج : مغارم .
مغرم
(
maqram
) و (
moqram
) ص . ع . رجل مغرم : مرد گرفتار وام .
و منه الدعاء : و اقض عن مغرمنا . و رجل مغرم بالحب : مرد اسير دوستى .
و كذلك : مغرم فى الكل .
مغرم
(
moqram
) ص . ع . شيفته و گرفتار و آزمند چيزى . ج : مغرمون .
مغرمون
(
moqramuna
) ع .
ج . مغرم : قوله تعالى :
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ
اى معذبون .
مغرندى
(
moqrandi
) ص . ع .
عالى و غالب و چيره شونده . و آنكه بزدن و دشنام دادن بر چيزى غالب شود و چيره گردد .
مغرو
(
maqrovv
) ص . ع .
هر چيز بسريشم چسبانيده شده .
مغرو
(
maqrovv
) ا . ع . تير و يا نيزه . المثل : ادركنى باحد المغروين اى به سهم او برمح .
مغروة
(
maqrovvat
) ص . ع .
قوس مغروة : كمان بسريشم چسبانيده .
مغرود
(
moqrud
) ا . ع . نوعى از سماروغ . ج : مغاريد .
مغروداء
(
maqrud '
) ص . ع .
ارض مغروداء : زمين سماروغناك .
مغرور
(
maqrur
) ص . ع . فريفته و ببيهودگى اميدوار شده .
مغرور
(
maqrur
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - گول خورده و فريفته شده و باميد بيهوده اميدوار شده . و متكبر و خودپسند و خودبين و گستاخ و با نخوت و بر تن و فرود .
مغرورى
(
maqruri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خودپسندى و گستاخى و خود بينى و تكبر و نخوت .
مغروس
(
maqrus
) ص . ع .
شجر مغروس : درخت در زمين نشانيده شده .
مغروسة
(
maqrusat
) ا . ع .
اختلاط و آميزش . يقال : هو فى مغروسة من الامر : او در آميختگى كارهاست .
مغروض
(
maqruz
) ا . ع . آب باران .
مغروف
(
maqruf
) ص . ع . بريده شده و قطع شده .
مغروق
(
maqruq
) ص . ع .
غوطهور شدهء در آب و فرو رفتهء در آب .
مغرى
(
moqr
) ص . ع . برانگيخته شده و بر آغالانيده شده . و آزمند .
مغرى
(
moqri
) ص . ع . آنكه بر مىانگيزاند .
مغرى
(
maqriyy
) و
مغرية
(
maqriyyat
) ص . ع . سريشمى شده و چسبانيده شده با سريشم . يق : قوس مغرية .
مغز
(
maqz
) ا . پ . ماده عصبى كه در جوف كله سر واقع شده و آن را پر كرده .
و مادهء نرم جوف استخوانها . و مادهاى كه در جوف پارهاى هستهها مانند بادام و هسته زردآلو و هلو و گيلاس و جز آن مىباشد . و مادهء احمى و ماكول پارهاى ميوهها مانند هندوانه و خربزه و جز آن ضد پوست و نيز آن جز مأكول از بعضى ميوهها كه تخم در آن واقع شده مانند خيار . و مادهء اصلى هر چيزى و جوهر هر چيزى و نيز مغز : كبر و غرور و نخوت . و مغز بادام :
بادام پوست كرده . و مغز بردن : بسيار گفتن و دردسر دادن . و مغز پشت : حرام مغز . و مغز تر كردن : حرف زدن و سخن كردن . و مغز جوز : گردكان پوست كرده . و مغز در سر كردن : خاموش شدن و سكوت ورزيدن .
مغز
(
moqezz
) ص . ع . بقرة مغز : ماده گاوى كه آبستنى بر وى دشوار باشد .
مغزاة
(
maqz t
) ا . ع . يك دفعه كشش و جنك با دشمن دين . ج : مغازى .
مغز پرداخته
(
maqz - pard xte
) ص . پ . بىمغز و تهى مغز .
مغز پرده
(
maqz - parde
) ا .
پ . پردهاى از دماغ كه ام الرقيق نيز گويند .
مغزار
(
meqz r
) ص . ع . ناقة مغزار : ماده شتر پر شير .
مغزدار
(
maqz - d r
) ص . پ .
هر چيزى كه داراى مغز باشد . و چيزى كه پر مغز باشد . و مردم مغزدار : مردم پر فكر مآلانديش و مردم استوار ضد بيمغز .
مغزر
(
moqzar
) ص . ع . قوم مغزر : گروه صاحب شتران بسيار شير . و نيز