فى الارض مغرة من مطر : باريد بر زمين باران سودمند و يا باران كم و يا باران سبك .
مغر
(
maqar
) ا . ع . رنك سرخ غير خالص و يا سرخ تيره سپيدى آميخته .
مغراء
(
maqr '
) ا . ع . از اعلام است . و اوس بن مغراء از شعراى مضر است .
مغران
(
maqr n
) ا . ع . نام شخصى .
مغرب
(
maqreb
) و (
maqrab
) ا . ع . جاى فرو شدن آفتاب و خاور . ج :
مغارب . و نيز هنگام فرو شدن آفتاب .
يق : لقيته عند مغرب الشمس يعنى ديدم آن را هنگام فرو شدن آفتاب .
مغرب
(
maqreb
) ا . ع . مأخوذ از تازى - خاور و جاى فرو شدن آفتاب . و هنگام فرو شدن آفتاب . و نيز مغرب :
ممالك افريقا . و نماز مغرب : نماز چهارم كه پس از فروشدن شدن آفتاب مىخوانند .
مغرب
(
moqrab
) ا . ع . صبح و سپيدهدم . و هر چيز سپيد و هر چه از چيزى كه سپيدتر باشد . و سپيدى كناره و لبهاى چيزى .
و مردم و يا حيوانى كه ابروهاى وى سپيد شده باشد .
مغرب
(
moqreb
) ا - ص . ع .
چيز غريب و عجيب آرنده . و العنقاء المغرب و عنقاء مغرب و عنقاء مغربة ( در هر سه بطور صفت ) و عنقاء مغرب ( بطور اضافه ) : نام مرغى معروف الاسم و مجهول الجسم . و يا مرغى بزرك و دور پرواز .
و يا از الفاظى است كه معنا ندارد . و نيز سختى . و زنى كه به سفر رود و خبرش باز نيايد .
و پشته . و پشته بلند .
مغرب
(
moqarrab
) ص . ع .
فاصله دور .
مغرب
(
moqarreb
) ص . ع .
سوى مغرب شونده و آنكه بسوى مغرب مىرود .
مغرب
(
moqarreb
) و (
moqarrab
) ص . ع . شاؤ مغرب .
فاصله دور . و كذلك : شاؤ مغرب .
مغربان
(
maqreb n
) ا . ع . جايى كه آفتاب فرو مىشود . و وقت فرو شدن آفتاب .
مغربان
(
maqreb ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : مغرب و مشرق .
مغربة
(
moqrebat
) ص . ع .
مونث مغرب . ر . مغرب .
مغربة
(
moqarrabat
) و (
moqarrebat
) ا . ع . خبر دور . و خبر بيگانه . يق : هل من مغربة خبر اى هل من حالة حاملة الخبر من موضع بعيد . و هل جاءكم مغربة خبر يعنى خبر بيگانه كه از غير آن شهر باشد . و كذلك : مغربة خبر .
مغربل
(
moqarbal
) و
مغربلة
(
moqarbalat
) ا - ص . ع . فرومايه و ناكس . و كشتهء بر آماسيده . و ملك رونده .
مغربون
(
moqarrebuna
) ا . ع .
كسانى كه در ژاد ايشان جن شريك باشد .
مغربى
(
maqrebi
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - منسوب به مغرب .
مغربى
(
maqrebiyy
) ص . ع .
منسوب به مغرب . و منسوب بافريقا و مراكش .
ج : مغاربة . و قسمى از پول طلا .
مغربية
(
maqrebiyyat
) ا . ع .
بيگانگى و غريبى .
مغربين
(
maqrebayn
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مغرب و مشرق .
مغرة
(
maqrat
) ا . ع . باران سودمند . و باران سست و باران كم و سبك .
مغرة
(
maqrat
) و (
maqarat
) ا . ع . گل سرخ و طين احمر .
مغرة
(
maqarat
) و (
moqrat
) ا . ع . كدورت . و رنك سرخ غير خالص . و سرخ تيرهء سپيدى آميخته .
مغرد
(
moqarred
) ص . ع . آواز خواننده و سرود گوينده و طرب آورنده .
مغرد
(
moqarred
) و (
moqarrad
) ص . ع . دور و بعيد .
مغرر
(
moqarrer
) ص . ع . بيفكر و بىانديشه و بىپروا و غافل و كسى كه خود را در خطر اندازد .
مغرز
(
maqraz
) و (
maqrez
) ا . ع . جاى فرو كردن چيزى . و جاى فرو بردن سوزن و پايه و بنياد و بيخ . و جاى نشاندن چيزى . ج : مغارز .
مغرز
(
moqrez
) ص . ع . واد مغرز : رودبارى كه در آن گياه غرز باشد كه قسمى است از ثمام و بدترين گياهها مىباشد براى چريدن مال .
مغرزة
(
moqarrezat
) ص . ع .
جرادة مغرزة : ملخ دنب در زمين فرو برده براى تخم نهادن .
مغرس
(
maqras
) ا . ع . زمين تخمدان و زمينى كه در آن نهال درخت عمل مىآورند . و بطور مجاز زن را نيز گويند . ج :
مغارس .
مغرض
(
maqrez
) ا . ع . فرود سينه شتر و جانب شكم از زير اضلاع . ج :
مغارض .
مغرض
(
moqrez
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - بدخواه و بدنفس و بدفطرت و كسى كه داراى غرض و كينه باشد .
مغرض
(
moqarraz
) ص . ع .
تهى شده و خالى گشته .
مغرف
(
meqraf
) ص . ع .