معاصرين
(
mo ' serin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مردمان همعصر و همزمانه .
معاصم
(
ma ' sem
) ع . ج .
معصم .
معاصى
(
ma ' si
) ع . ج .
معصية .
معاصى
(
ma ' si
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گناهها .
معاصى
(
mo ' si
) ص . ع .
نافرمان و گردنكش و گناهكار .
معاصير
(
ma ' sir
) ع . ج . معصار .
و ج . معصر .
معاضبة
(
mo ' zabat
) م . ع .
عاضبه معاضبة و عضابا : رد كرد او را و منع نمود .
معاضة
(
mo ' zzat
) م . ع . عاضا معاضة و عضاضا : هر يك مر ديگرى را گزيدند .
معاضة
(
mo ' zzat
) ا . ع . كزيدگى اسب .
معاضد
(
ma ' zed
) ع . ج .
معضد .
معاضد
(
mo ' zed
) ص . ع .
يارىكننده .
معاضد
(
mo ' zed
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دستگير و معاون و مددگار و همبازو و مقابل و برابر .
معاضدة
(
mo ' zadat
) م . ع .
عاضدوا معاضدة و عضادا : يارى كردند و معاونت نمودند همديگر را .
معاضيل
(
ma ' zil
) ع . ج . معضل .
معاطاة
(
mo ' t t
) م . ع .
عاطى الصبى اهله معاطاة : ورزيد و كسب كرد آن كودك جهة كسان خود و داد ايشان را آنچه خواستند . و هو يعاطينى :
او خدمت مىكند من را و نگاه مىدارد آنچه حق من است . و نيز معاطاة و عطاء : از همديگر گرفتن و عطا نمودن .
معاطب
(
ma ' teb
) ع . ج .
معطب .
معاطس
(
ma ' tes
) ع . ج . معطس (
ma'tas
) و (
ma'tes
) .
معاطش
(
ma ' tec
) ع . ج . معطش .
و . ج . معطشة .
معاطشة
(
mo ' tacat
) م . ع . نبرد كردن در تشنگى .
معاطف
(
ma ' tef
) ع . ج .
معطف .
معاطف
(
ma'tef
) ا . ع . چمهاى رود و چمهاى دره .
معاطفة
(
mo ' tafat
) م . ع . با هم مهربانى نمودن . عطاف مثله .
معاطل
(
ma ' tel
) ا . ع .
معاطل المراة : جايهاى پيرايهء زن . ج :
معطل .
معاطن
(
ma ' ten
) ع . ج . معطن .
معاطى (
ma ' ti
) و (
ma ' tiyy
) ع . ج .
معطاء .
معاظة
(
mo ' zzat
) ا . ع . دشنام آشكارا . و شدت مشقت و سختى جنك .
معاظة
(
mo ' zzat
) م . ع . سختى كردن . و همديگر را گزيدن . عظاظ مثله .
معاظلة
(
mo ' zalat
) م . ع . عاظل معاظلة و عظالا . ر . عظال .
معاعاة
(
mo ' ' t
) م . ع . خواندن گوسپند را . و بانك كردن يكديگر را .
معاف
(
mo ' f
) ص - م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - بخشيده شده و معذور و آمرزيده شده و عفو كرده شده و اجازه داده شده . و خلاص گشته و آزاد شده . و معاف فرمودن و يا معاف كردن : عفو كردن و بخشيدن .
معافاة
(
mo ' f t
) م . ع . عافاه الله من المكروه معافاة و عافية :
نگاهداشت آن را خداوند از رنج و بيمارى و عافيت داد . و نيز معافاة : عافيت دادن خداى مردم را از اذيت تو و ترا از اذيت مردم . و بىپروا كردن ترا از مردم و مردم را از تو .
معافر
(
ma ' fer
) ا . ع . نام شهرى و يا موضعى بيمن . و نام پدر قبيلهاى از همدان .
معافر
(
mo ' fer
) ا . ع . مردم نرم رفتار . و آنكه با كاروانيان رود و فضله ايشان خورد .
معافرية
(
ma ' feriyyat
) ص .
ع . ثياب معافرية : جامههاى منسوب بمعافر .
معافزة
(
mo ' fazat
) م . ع . بازى كردن زن و شوى با يكديگر .
معافسة
(
mo ' fasat
) م . ع . همديگر را مروسيدن . و پاى بر سرين كسى زدن .
معافقة
(
mo ' faqat
) م . ع . مروسيدن و فريب دادن . و فساد و تباهى انداختن گرگ در گوسپندان از آمد و رفت .
معافگاه
(
mo ' - g h
) ا . پ .
جاى آزادى و جاى مقدس و پناهگاه .
معافنامه
(
mo ' f - n me
) ا .
پ . برات آزادى و آزادنامه و سندى كه داده مىشود براى معافى از باج و خراج .
معافى
(
mo ' f
) ص . ع . عافيت بخشيده شده و تندرست نگاهداشته از رنج و بلا .
معافى
(
mo ' fi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بخشيدگى و بخشش و رهايى و آزادى