مأخوذ از تازى - آنچه در ميان گيرند . و معنى و مقصود . و اراده و مطلب . و هر آنچه در چيزى محتوى باشد و شامل آن بود . و مضمون مراسله مطلب :
مراسله . و خلاصه مضمون : نتيجهء مطلب و خلاصهء مطلب .
مضمون تراش
(
mazmun - tar c
) ص . پ . كسى كه مضمون جعل مىكند .
مضموننگار
(
mazmun - neg r
) و
مضموننويس
(
m zmun - nevis
) ص .
پ . كسى كه مطلب را بعبارت خوش مىنويسد .
و منشى .
مضنة
(
mazannat
) و (
mazennat
) ا . ع . هذا علق مضنة : يعنى اين چيز نفيسى است كه بدان بخل توان كرد . و كذلك علق مضنة .
مضنوك
(
maznuk
) ص . ع .
زكام زده و گرفتار زكام .
مضنون
(
maznun
) ا . ع . غاليه و غاليهاى كه بر سر و ريش مالند .
مضنونة
(
meznunat
) ا . ع .
نوعى از خوشبوى كه خلوق گويند . و غاليه و بدون الف و لام از نامهاى چاه زمزم است .
مضنى
(
mozn
) ص . ع . لاغر شده و نحيف .
مضنى
(
mozni
) ص . ع . بيمارى لاغركننده .
مضنئ
(
mozne '
) ص . ع . مردى كه داراى مواشى بسيار باشد .
مضنئة
(
mozne'at
) ص . ع . زن بسيار فرزند .
مضو
(
mozovv
) م . ع . مضى مضيا و مضوا ( از باب نصر و ضرب ) :
گذشت و رفت . و مضى فى الامر مضاء و مضوا : درگذشت در آن كار . و مضى السيف مضاء : بريد آن شمشير . و مضيت على بيعى : جايز داشتم . بيع خود را و امضاء كردم . و مضيت على الامر مضيا و مضوت على الامر مضوا و مضوا : امضا كردم آن كار را . و مضى سبيل فلان : مرد فلان .
مضواء
(
mozv '
) ا . ع . پيش آمدگى و تقدم بر چيزى .
مضور
(
mozur
) م . ع . مضر مضرا و مضرا و مضورا . ر . مضر و مضر .
مضور
(
mazur
) ص . ع .
ناقة مضور : ماده شتر سال خورده .
مضوضى
(
mazuziyy
) و
مضوضئ
(
mazuze '
) ص . ع . رجل مضوضئ :
مرد با آواز و كذلك رجل مضوضى .
مضوف
(
mazuf
) ص . ع . هر چيزى كه از وى مىترسند و هراس دارند .
مضوفة
(
mazufat
) ا . ع . شدت و اندوه . و كارى كه از وى ترسيده شود .
مضؤود
(
maz'ud
) ص . ع .
زكام زده و گرفتار زكام .
مضؤوك
(
maz'uk
) ص . ع .
زكام زده و گرفتار زكام .
مضهب
(
mozahhab
) ص . ع .
لحم مضهب : گوشت نيم پخته و نيم بريان .
و گوشت پاره پاره كرده .
مضهود
(
mazhud
) ص . ع .
مقهور .
مضى
(
maz
) ع . فعل ماضى يعنى گذشت و رفت . و مضى سبيله : يعنى مرد .
و مضى ما مضى : يعنى گذشت آنچه گذشت .
مضى
(
moziyy
) ا . ع . انجام و انتها . يق : الى مضى الحول : يعنى تا انجام و انتهاى سال .
مضى
(
moziyy
) م . ع . مضى مضوا و مضيا : ر . مضو .
مضئ
(
moze '
) ص . ع . روشن و تابان و درخشان و روشنى دهنده .
مضياع
(
mezy '
) ص . ع . رجل مضياع للمال : مرد ضايعكننده و هلاك نمايندهء مال و مرد مصرف و مبذر .
مضير
(
mazir
) ا . ع . شير ترش و زبان گز و سخت سپيد .
مضيرة
(
mazirat
) ا . ع . يك نوع آشى كه از شير ترش سازند و گاه شير تازه بر آن افزايند .
مضيض
(
maziz
) م . ع . مضت العنز مضيضا ( از باب نصر و سمع ) : آب خورد آن ماده بز و هر دو لب را فشار داد . و مض مضا و مضيضا . ر . مض .
و مضض مضاضة و مضضا و مضيضا ر . مضاضة .
مضيع
(
mozi '
) ص . ع . رجل مضيع : مرد بسيار ضيعة يعنى داراى آب و زمين بسيار . و نيز مضيع : كسى كه ضايع مىكند و تلف مىنمايد و آنكه بىبهره مىكند و باطل مىسازد .
مضيع
(
mozayye '
) ص . ع . ضايع كننده و هلاك نماينده و مصرف و مبذر .
مضيعة
(
mazya'at
) و (
mazi'at
) ا . ع . جائى كه انسان در وى هلاك مىگردد .
و هو بدار مضيعة : يعنى او در خانهء هلاك است كه مراد بيابان باشد . و نيز گفتهاند : و هو مقيم بدار مضيعة : يعنى شعار او در كارهاى خود سستى و كسالت است .
مضيغ
(
maziq
) ع . ج . مضيغة .
مضيغة
(
maziqat
) ا . ع . هر گوشت پارهاى كه به استخوان چسبيده باشد . و گوشت پارهء زير بازوى اسب . و تندى زير بناگوش . و پى اندام و پىكرانهء گوشهء كمان .
و پىخائيده كه كمانساز دارد . ج : مضيغ و مضائغ .