مصغر
(
mosaqqar
) ص . ع . اسم تصغير شده .
مصغر
(
mosaqqer
) ص . ع . خرد گرداننده .
مصغرة
(
mosqerat
) ص . ع .
ارض مصغرة : زمينى كه گياه وى كوتاه باشد .
مصغوراء
(
masqur '
) ص . ع .
ج : صغير .
مصغى
(
mosq
) ص . ع . مايل شدهء به طرفى . و قولهم هو مصغى اناؤه دربارهء كسى گويند كه از بهره و نصيب وى كم كرده باشند .
مصغى
(
mosqi
) ص . ع . كسى كه گوش مىدهد .
مصف
(
masaff
) ا . ع . جاى صف زدن . و جاى صف زدن در جنك . و جنك . ج :
مصاف .
مصفاة
(
mesf t
) ا . ع . پالونه و ترش پالا . ج : مصافى .
مصفح
(
mosfah
) ا - ص . ع .
مايل به چيزى . الحديث : قلب المؤمن مصفح على الحق . و پهن از هر چيزى . و آنكه هر دو جانب سر وى پست و پيشانى و ابر آمده باشد . و كج . و روى نرم و نيكو . و بينى كه استخوان آن معتدل باشد .
و سرى كه دو صدغ وى فرو رفته و ما بين پيشانى و پس گردن آن دراز باشد . و هر دلى كه در آن ايمان و نفاق فراهم آمده باشد . و تير ششم از تيرهاى قمار . و سيف مصفح : تيغ پهناور . و كذلك : صدر مصفح .
مصفح
(
mosaffah
) ا - ص . ع .
پهن و عريض . و رجل مصفح الراس :
مرد پهنسر . و سيف مصفح : شمشير پهن .
مصفحا
(
mosfahan
) ا . ع .
ضربه بالسيف مصفحا : بپهناى شمشير زد او را .
مصفحات
(
mosaffah t
) . ع . ج .
مصفحة (
mosaffahat
) و (
mosaffehat
) .
مصفحة
(
mosaffahat
) ا . ع .
گوسپندى كه وى را نادوشند تا بزرك پستان و پر شير نمايد .
مصفحة
(
mosaffahat
) و (
mosaffehat
) ا . ع . شمشير . ج : مصفحات .
مصفر
(
mosfer
) ص . ع . تهى دست و محتاج .
مصفر
(
mosfarr
) ص . ع . زرد .
مصفر
(
mosaffar
) ص . ع . گرسنه .
مصفر
(
moseffer
) ص . ع . فلان مصفر استه : فلان بسيار تيز دهنده است .
مصفرة
(
mosafferat
) ا . ع . گروهى كه علامت و نشان آنها زردى باشد .
مصفعانى
(
masfa ' niyy
) ص . ع .
رجل مصفعانى : مرد سيلى زننده .
مصفور
(
masfur
) ص . ع . گرسنه .
و كسى كه صفرا در وى جمع شده باشد . و آن كه شكم او زردآبناك بود .
مصفوف
(
masfuf
) ص . ع .
صفزده .
مصفى
(
mesf
) ا . ع . پالونه و ترش پالا . ج : مصافى .
مصفى
(
mosaffa
) ص . ع . صاف شده .
مصفى
(
mosaffi
) ص . ع . آن كه صاف مىكند .
مصقر
(
mosaqqar
) ا . ع . رطب كه بر آن شيرهء خرما ريزند تا تر و تازه بماند .
مصقع
(
mosqa '
) ص . ع . خطيب بليغ و يا بلندآواز . و آنكه در نماند در سخن و بسته نشود بر وى كلام .
مصقعة
(
mosqe'at
) ص . ع .
ارض مصقعة : زمين پشكزده شده .
مصقل
(
masqal
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ابزارى كه بدان جلا مىدهند و صيقل مىزنند و زنك چيزى را مىزدايند و بز داغ نيز كويند .
مصقل
(
mesqal
) ص . ع . خطيب مصقل : خطيب بليغ ، مقلوب مصلق است .
مصقلة
(
masqalat
) ص . ع . نام مردى .
مصقلة
(
masqalat
) ا . ع . آلت زدودن زنك و صيقل دادن . ج : مصاقل .
مصقور
(
masqur
) ص . ع . زده شده .
مصقوعة
(
masqu'at
) ص . ع .
ارض مصقوعة : زمين پشك زده شده كه در آن شبنم باشد .
مصقول
(
masqul
) ص . ع .
صيقل شده و جلا داده شده .
مصك
(
masakk
) ص . ع . شتر مرغى كه در رفتن بندهاى پايهاى آن بهم برخورد .
و رجل مصك : مردى كه زانوها و بندهاى پاى آن مضطرب و متزلزل باشد .
مصك
(
mesakk
) ا . ع . مغلاق و كليدان .
مصك
(
mesakk
) و
مصكة
(
mes kkat
) ص . ع . قوى و تواناى از مردم و جز آن .
مصل
(
masl
) ا . ع . ترف و آبى كه از پنير بيرون آيد پس از پختن و فشردن .
مصل
(
masl
) م . ع . مصل مصلا ( از باب نصر ) : تراويد و روان گرديد و چكيد .
و مصل لفلان من حقه : جدا گرديد براى فلان حق او . و مصل ماله : تباه كرد مال خود را و بنابايست خرج كرد آن را . و مصلت استه : چكيد از است وى . و مصل الشئ مصلا و مصولا : چكيده شد آن چيز . و مصل