رماس و رماست و كيه نيز گويند . و درخت آن را و كشك و لمشك نامند .
مصطلب
(
mostaleb
) ص . ع .
كسى كه از استخوان روغن بيرون مىكند .
مصطلح
(
mostalah
) ص . ع . با هم متحد شده . و با هم فراهم گشته .
مصطلح
(
mostalah
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - اصطلاح شده و معناى لفظى سواى معنى اصلى آن كه همهء مردم بر آن اتفاق دارند . و معنايى كه در محاورات مردم معمول باشد و معناى متداولى .
مصطلحات
(
mostalah t
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - الفاظى كه در محاورات مردم معمول و متداول باشد .
مصطلق
(
mostaleq
) ص . ع .
گشنى كه بانك مىكند . و بنو المصطلق : نام گروهى از تازيان خزاعة .
مصطلم
(
mostalem
) ص . ع .
از بيخ بركننده .
مصطلى
(
mostali
) ص . ع .
كسى كه خود را به آتش گرم مىكند .
مصطنع
(
mostane '
) ص . ع .
گيرندهء احسان و انعام . و آنكه عطا مىكند و احسان مىنمايد .
مصطهر
(
mostaher
) ص . ع .
گدازنده . و آنكه پيه و مغز استخوان و مانند آن را مىخورد .
مصع
(
mas '
) م . ع . مصع البرق و غيره مصعا ( از باب فتح ) :
درخشيد برق و جز آن . و مصعت الدابة بذنبها : جنبانيد آن ستور دم خود را و زد با آن . و مصعت المراة : بچه انداخت آن زن . و مصع الطائر بذرقه : پيخال افگند آن مرغ . و مصع بسلحه على عقبه : بر پاشنهء خود ريد از ترس و بيم و يا از شتابزدگى .
و مصع فى مروره : شتاب گذشت . و يا دم جنبان و سخت دويد . و نيك شتافت .
و مصع الحوض بماء قليل : با آب اندك تر كرد حوض را و بشاشيد . و مصع فى الارض : رفت در زمين . و مصع فلان :
بشمشير و يا بتازيانه زد فلان و نيز اندك زد و سه چهار ضربه بيش نزد . و مصع الفرس :
رفت آن اسب . و مصع فواد فلان : رفت دل فلان از ترس و يا از شتابزدگى . و مصع ضرع الناقة : به آب سرد زد پستان ماده شتر را . و مصعت الابل : رفت شير آن شتران .
و نيز مصع و مصوع : رفتن شير از پستان ماده شتر و برگشتن آن . و رفتن و سپرى شدن سرما و هر چيزى .
مصع
(
mas '
) و (
mase '
) ص . ع .
رجل مصع : مرد به سختى شمشير زن . و يا مرد استوار اندام توانا . و يا پيرزخار . و يا بازىكنندهء با مخراق . و كذلك : رجل مصع .
مصع
(
mosa '
) ا . ع . مصع العصفور : نرهء گنجشك .
مصع
(
mosa '
) و (
mos '
) ع .
ج . مصعة (
mosa'at
) و (
mos'at
) .
مصعاد
(
mes ' d
) ا . ع . طنابى كه بدان بر خرمابن برآيند .
مصعب
(
mos'ab
) ا . ع . گشن و گشنى كه هنوز زير بار و يا سوارى نيامده باشد . و شتر سركش . و نام مردى .
مصعب
(
mos'eb
) ص . ع .
خداوند شتران سركش .
مصعة
(
mos'at
) و (
mosa'at
) ا .
ع . بار درخت عوسح . ج : مصع (
mos '
) و (
mosa '
) . و نام مرغى سبز رنك .
مصعتج
(
mosa'taj
) ا . ع . راست ايستاده . و درست . و تابان .
مصعتل
(
mosa'tal
) ص . ع .
رجل مصعتل الراس : مرد دراز سر .
مصعد
(
mas'ad
) ا . ع . محل بر آمدن و محل عروج و صعود و درجه و مرتبه . و نردبان و زينه . ج : مصاعد .
مصعد
(
mas'ad
) ص . ع . برآمده و صعود كرده .
مصعد
(
mos'ed
) ص . ع . روندهء در زمين خلاف مخدر كه راجع است .
مصعد
(
mosa''ad
) ص . ع .
شراب مصعد : شراب گرم شده به آتش .
مصعد
(
mosa''ad
) ص . پ .
ماخوذ از تازى - تصعيد شده . و سوخته و افروخته شده . و پاك شده و خالص گشته .
مصعر
(
mos'ar
) ص . ع . قرب مصعر : سير شب سخت .
مصعفق
(
mos'afeq
) ص . ع .
مرد لاغر جسم .
مصعلك
(
mosa'lak
) ص . ع .
رجل مصعلك الراس : مرد گرد سر .
مصعن
(
mos''an
) و
مصعنة
(
mosa''anat
) ص . ع . باريك و لطيف .
مصعنب
(
mosa'nab
) ص . ع . خرد سر . و منقبض و ترنجيده .
مصعنة
(
mosa''annat
) ص . ع .
اذن مصعنة : گوش تيز و ستيخ .
مصعنح
(
mosa'naj
) ا . ع . راست و گرد . و تير صيقل داده .
مصعنفر
(
mos'anfer
) ص . ع .
رجل مصعنفر : مرد رساى در كارها . و حمار مصعنفر : خر رميده از ترس و بيم .
مصعوف
(
mas'uf
) ص . ع .
لرزه گرفته از بيم و يا از سرما .
مصغبة
(
masqabat
) ا . ع . گرسنگى .
و حاجت .