تصديق كرده شده و راست .
مصدوقة
(
masduqat
) ا . ع .
راستى .
مصدوم
(
masdum
) ص . ع .
كوفته .
مصر
(
masr
) م . ع . مصر - الناقة مصرا ( از باب نصر ) : با سر سه انگشت دوشيد آن ماده شتر را . و يا با سبابه و ابهام دوشيد . و دوشيد آنچه در پستان وى بود از شير . و مصر - الفرس ( مجهولا ) : تك برآورده شد آن اسب .
مصر
(
mesr
) ا . ع . پرده و حاجز ميان دو چيز . و حد ميان دو زمين . ج :
مصور . يق : اشتريت الدار بمصورها . و نيز مصر : آوند . و شمشير . و گل سرخ . و شهرستان . ج : امصار .
مصر
(
mesr
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مملكتى كه واقع شده است در شمال شرقى افريقا و تا چندى قبل از اين در تحت تبعيت دولت عثمانى بود ولى اكنون امارتى است مستقل كه امير آن را خديو مىنامند و اين مملكت داراى پانزده ميليون جمعيت است و آن قسمتى از آن كه مشروب از رود نيل مىگردد بسيار حاصلخيز است و شهرهاى عمدهء آن قاهره و اسكندريه و دمياط و پرت سعيد . و مصر زليخاپناه : قالب و جسد آدمى كه پناه و ملجأ روح است .
مصر
(
moserr
) ص . ع . آن كه عزيمت كارى مىكند و ثبات و دوام مىورزد بر آن كار .
مصر
(
moser
) و (
moserr
) ص .
پ . مأخوذ از تازى - ايستادگىكنندهء در كار .
مصراة
(
mosarr t
) ص . ع . ميش كه آن را ندوشند تا شير در پستانش جمع شده و در نظر مشترى بزرك نمايد .
مصراح
(
mesr h
) ا . ع . ماده شترى كه شير آن كف نكند .
مصراد
(
mesr d
) ص . ع . رجل مصراد : مرد تواناى بر سرما . و ناتوان بر سرما . و سرمازده . و سهم مصراد : تير در گذرنده . و ارض مصراد : زمين بىآب و گياه .
مصراع
(
mesr '
) ا . ع يك نيمه از شعر . و يك لنگه از دو لنگهء در . ج : مصاريع .
مصراع
(
mesr '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - يك نيمهء شعر .
مصراعان
(
mesr ' ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : دو نيمهء از شعر .
مصران
(
mesr ne
) ع . بصيغهء تثنيه :
شهر كوفه و شهر بصره .
مصران
(
mosr n
) ع . ج . مصير .
مصران
(
mosr n
) ا . ع .
مصران الفار : قسمتى از خرماى هيچكاره .
مصرب
(
mesrab
) ا . ع . خنورى كه در وى شير نهند .
مصرة
(
masarrat
) ا . ع . مجراى بول . و مجارى تحت شكم .
مصرة
(
moserrat
) ص . ع .
ناقة مصرة : ماده شترى كه شير ندهد .
مصرح
(
mosarreh
) ص . ع .
كسى كه آشكارا سخن مىگويد . و يوم مصرح : روز بىابر و باد .
مصرخ
(
mosrex
) ص . ع .
فريادرس و يارىگر .
مصرد
(
mosrad
) ص . ع . سهم مصرد : تيرى كه خطا كرده باشد .
مصرد
(
mosarrad
) ص . ع .
شراب مصرد : شراب كمكم داده .
مصرد
(
mosarred
) ص . ع . آن كه اندك عطا مىكند .
مصرع
(
masra '
) ا . ع . جاى افگندن . و جاى كشتى . ج : مصارع .
مصرع
(
masra '
) م . ع . صرع صرعا و صرعا و مصرعا : ر . صرع (
sar '
) و (
ser '
) .
مصرع
(
mesra '
) ا . ع . يك نيمهء از شعر . و يك تخته از دو تختهء در .
مصرع
(
mesra '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - يك نيمهء از شعر .
مصرع
(
mosarra '
) ص . ع . بر زمين افگنده .
مصرع
(
mosarre '
) ص . ع .
آن كه به سختى بر زمين مىافگند .
مصرعان
(
mesra ' ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : دو لنگهء در .
مصرف
(
masraf
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خرج و صرف . و قيمت . و فايده . و محل خرج و بىمصرف : بىفايده و هيچكاره .
مصرف
(
mosref
) ا . ع . محل صرف و خرج . و محل بازگشت . و خلاص و رهايى از بدبختى . ج : مصارف
مصرف
(
mosref
) ص . ع . صرف كننده . و خرجكننده .
مصرف
(
mosref
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اصرافكننده . و خرجكننده . و بىجا خرجكننده .
مصرف
(
mosarref
) ص . ع .
زينت دهندهء كلام .
مصرم
(
masrem
) ا . ع . جاى تنك كه توجبه بشتاب از آن گذرد .
مصرم
(
mesram
) ا . ع . داس خشاوه .
مصرم
(
mosrem
) ص . ع . مرد محتاج بسيار عيال . و صاحب گلهء شتران .
مصرمة
(
mosarramat
) ا . ع .
ماده شترى كه سر پستان وى را ببرند تا