مكيد بچه از بستان مادر خود . و مصد فلان جاريته : گائيد فلان كنيزك خود را .
و مصدر الشئ : مكيد آن چيز را . و مصد السحاب : غريد آن ابر . و مصد فلانا :
خوار و ذليل كرد فلان را . و مصد البرد :
سخت شد سرما . و كذلك الحر .
مصد
(
masd
) و (
masad
) ا . ع .
پشتهء بلند . ج : مصدان . و سختى سرما . و سختى گرما .
مصد
(
masad
) م . ع . مصد البرد مصدا ( از باب نصر ) : سخت گرديد سرما و كذلك الحر .
مصداق
(
mesd q
) ا . ع . آلت صدق چيزى . يق : هذا مصداق هذا .
مصداق
(
mesd q
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - موافق چيزى . و گواه و گواهى و دليل راستى سخن . و چيزى كه مردم آن را راست دانند و فريورگه .
مصدان
(
mosd n
) ع . ج .
مصد (
masd
) و (
masad
) . و ج : مصاد .
مصدة
(
masdat
) ا . ع . باران .
يق : ما اصابتنا مصدة . و سرما . يق :
ما وجدنا لهذا العام مصدة .
مصدح
(
mesdah
) ص . ع . بسيار بانگكننده از مردم و جز آن .
مصدر
(
masdar
) ا . ع . محل بازگشت از آب و از حج . ج : مصادر . و منه : مصادر الافعال . و نيز رجوع و بازگشت و انصراف .
مصدر
(
masdar
) م . ع . باز گشتن ( و الفعل من ضرب و نصر ) .
مصدر
(
masdar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - منشأ و اصل و بنياد و سرچشمه و منبع . و جاى بازگشت و محل برآمدن و محل صدور .
مصدر
(
mosder
) ا . ع . نام ماه جمادى اول .
مصدر
(
mosaddar
) ا . ع . مرد سخت قوى سينه . و كسى كه خوى و عرق تا بسينهء وى رسيده باشد . و سپيدى سر سينهء گوسپند .
و سپيدى سر سينهء اسب . و ميش سياه سينهء سپيد بدن . و اسب سابق و درگذرنده . و تير ستبر سينه . و اولين تير قمار كه بىعلامت و نشان باشد . و شير بيشه . و گرگ .
مصدر
(
mosaddar
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مقدم داشته شده و در صدر واقع گشته و در اول و ابتدا آورده شده . و مصدر شدن : در صدر واقع شدن و در اول و ابتدا آورده شدن .
مصدرى
(
masdari
) ص . پ .
متعلق و منسوب بمصدر .
مصدع
(
masda '
) ا . ع . راه نرم در زمين درشت . ج : مصادع .
مصدع
(
mesda '
) ا . ع . پيكان پهن دراز . ج : مصادع . و نام مردى .
مصدع
(
mesda '
) ص . ع .
خطيب مصدع : خطيب بليغ . و رجل مصدع : مرد رساى در كارها .
مصدع
(
mosadda '
) ص . ع .
گرفتار دردسر .
مصدع
(
mosadda '
) ا . ع . نام شمشيرى .
مصدع
(
mosdde '
) ص . ع .
كسى كه جدا جدا مىكند . و آنكه دردسر مىرساند .
مصدع
(
mosadde '
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيزى كه درد سر آورد و آزار رساند و اذيت كند . و مصدع شدن :
درد سر آوردن و اذيت كردن . و زحمت رسانيدن . و مصدع اوقات شدن : زحمت رسانيدن و آزار دادن .
مصدغ
(
mosaddaq
) ص . ع .
بعير مصدغ : شترى كه ما بين چشم و گوش وى را داغ كرده باشند .
مصدغة
(
mesdaqat
) ا . ع . ناز بالش .
مصدق
(
masdaq
) و (
mesdaq
) ا . ع . شجاع ذو مصدق : دلير بىباك و بىپروا . و جواد ذو مصدق : اسب راست تك و راستروش . و كذلك : شجاع ذو مصدق و جواد ذو مصدق .
مصدق
(
mosaddeq
) ص . ع . صدقات گيرنده .
مصدق
(
mosaddeq
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - تصديقكننده و آنكه تصديق كند ديگرى را و گواهى دهد صداقت و راستى ديگرى را .
مصدق
(
mosaddaq
) ص . ع صدقه كننده . ر . متصدق .
مصدقات
(
mosaddeq t
) و
مصدقين
(
mosaddeqina
) ع . قال فى المعيار فى التنزيل ان المصدقين و المصدقات من اصدقوا و الاصل تصدقوا على تفعل فقلبت التاء صادا و ادغمت فى مثلها و اجتلبت الهمزة ليصح الابتداء .
مصدقين
(
mosaddeqin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كسانى كه گواهى دهند راستى و صداقت كسى را .
مصدور
(
masdur
) ص . ع .
دردمند سينه .
مصدوع
(
masdu '
) ص . ع .
دردمند سر .
مصدوغ
(
masduq
) ص . ع .
بعير مصدوغ : شترى كه در صدغ وى داغ باشد .
مصدوق
(
masduq
) ص . ع .