تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3355

مساهمون:

ص٣٣٥٥
آشفتگى مىكند براى محبت و عشق .

مصة

(
mossat
) ا . ع . مصة المال : خالص و برگزيدهء از مال .

مصت

(
mast
) م . ع مصت الجارية مصتا ( از باب نصر ) : گائيد آن كنيزك را . و مصت الناقة : بدست بيرون آورد آب گشن را از زهدان آن ماده شتر .

مصتم

(
mosattam
) ا . ع . كوچه‌اى كه در رو نداشته باشد . و كوچهء ناگذاره . و نيز وادى بىدررو .

مصتم

(
mosattam
) ص . ع . شئ مصتم : چيز محكم و استوار . و الف مصتم : هزار كامل و تمام .

مصتيت

(
mestit
) ا . ع . مرد رساى در كارها .

مصح

(
mash
) م . ع . مصح الشئ مصحا و مصوحا ( از باب فتح ) : رفت آن چيز و سپرى شد . و مصح الندى : تراويد ترى . و مصح بالشئ : برد و ربود آن چيز را . و مصح النبات : برگرديد رنك شكوفهء آن گياه . و مصح الظل : كوتاه شد سايه . و مصح الثوب : كهنه شد آن جامه . و مصحت الدار : مندرس شد آن خانه و سپرى شد اثر آن . و مصحت اشاعر الفرس : استوار شد بيخ مويهاى گرداگرد سم آن اسب و از شقاق و تركيدن مأمون گشت . و مصح الله مرضك : به گرداند خداى بيمارى ترا . و نيز مصح و مصوح سپرى گرديدن شير ماده شتر .

مصح

(
masah
) م . ع . مصح الظل مصحا ( از باب سمع ) : كم و تنك گرديد سايه .

مصح

(
mosehh
) ا . ع . صاحب اهل و مواشى تندرست .

مصحاب

(
mesh b
) ص . ع . مطيع و فرمانبردار و منقاد .

مصحاة

(
mesh t
) ا . ع . خنور و پياله . و پيالهء نقره‌گين .

مصحب

(
moshab
) ص . ع . ديوانه . و پوستى كه موى و پشم بر آن باقى باشد . يق : زق مصحب .

مصحب

(
mosheb
) ص . ع . رام شدهء پس از سختى . و رميدگى . و مرد راست رونده كه درنك نكند و بط فى مايل نشود . و آبى كه به روى چغر لاوه باشد . و پدر پسر بالغ شده‌اى كه مانا به پدر باشد . و مرد داراى رفيق مصاحب . و كسى كه منع مىكند .

مصحب

(
mosheb
) و (
moshab
) ص . ع . مرد صاحب خطرات و وسواس .

مصحبة

(
moshabat
) ص . ع . قربة مصحبة : مشك پشم‌دار .

مصحة

(
mosahhat
) و (
masehhat
) ص . ع . سبب تندرستى . يق : الصوم مصحة . و كذا السفر . و كذلك : مصحة .

مصحح

(
mosahhah
) ص . ع . درست شده و صلاح شده . و درست ساخته شده . و شفا يافته و تندرست شده . و تمام ساخته شده .

مصحح

(
mosahheh
) ص . ع . درست‌كننده و اصلاح‌كننده و تصحيح كننده .

مصحر

(
mosher
) ص . ع . كسى كه بصحرا بيرون مىشود .

مصحر

(
mosher
) ا . ع . شير بيشه .

مصحصح

(
mosaheseh
) ا . ع . درست در دوكى و محبت . و كسى كه كارهاى باطل مىآورد و مرتكب آنها مىگردد .

مصحف

(
moshaf
) و (
mashaf
) و (
meshaf
) ص . ع . نامه‌هاى فراهم آورده شده .

مصحف

(
moshaf
) (
mashaf
) و (
meshaf
) ا . ع . قرآن مجيد . و كراسهء تابناك . ج : مصاحف .

مصحف

(
mashaf
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كراسه . و قرآن مجيد . و مصحف بغلى : قرآن كوچك جيبى . و مصحف ياقوت : قرآن به خط ياقوت .

مصحف

(
mosahaf
) ص . ع . خطا شدهء در نبشته .

مصحف

(
mosahhaf
) ص . پ . مأخوذ از تازى - لفظى كه بتغيير نقطه لفظ ديگر خوانده شود چون عيد و عبد و توشه و بوسه و جز آن .

مصحنة

(
meshanat
) ا . ع . يك قسم آوندى مانند كاسه .

مصحوف

(
mashub
) ص . پ . مأخوذ از تازى - همراه شده و همراه كرده شده و همراه و رفيق و يار .

مصحى

(
moshi
) ص . ع . يوم مصح : روز گشادهء بىابر .

مصحية

(
moshiyat
) ص . ع . سماء مصحية : آسمان گشادهء بىابر .

مصخ

(
masx
) م . ع . مصخه مصخا ( از باب نصر و فتح ) : برگردانيد روى آن را . لغة فى مسخ . و مصخ الشئ : گرفت آن چيز را . و بركند آن چيز را . و نيز مصخ بدتر كردن . و بركشيدن شاخ و برگ را .

مصخدة

(
masxadat
) ا . ع . نيم روز گرم . ج : مصاخد .

مصخر

(
mosxer
) ص . ع . مكان مصخر : جاى سنگ‌ناك .

مصخفة

(
mesxafat
) ا . ع . بيل آهن . و كلنگ . ج : مصاخف .

مصد

(
masd
) م . ع . مصد الصبى امه مصدا ( از باب نصر ) : شير