مشيعة
(
mocayye'at
) ا . ع .
گوسپندى كه از لاغرى بديگر گوسپندان نمىرسد و از پس آنها مىرود .
مشيق
(
maciq
) ا - ص . ع . جامهاى كه از بسيارى پوشيدن كهنه شده باشد . و اسب باريك ميان . و رجل مشيق : مرد سبك گوشت .
مشيم
(
macim
) ا . ع . با خال و داراى خال .
مشيم
(
macim
) ا . ع . ج . مشيمة .
مشيمة
(
macimat
) ا . ع . آتون يعنى پوستى كه بچهء رحمى در وى مىباشد .
ج : مشيم و مشائم .
مشيمه
(
macime
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آتون و مشيمه . و مشيمهء عالم :
آفتاب و نيز آسمان .
مشين
(
macin
) ص . ع . عيبدار و زشت .
مشين
(
mocayyan
) ص . ع .
داراى شأن و مرتبه و قدر .
مشيوحا
(
macyuh
) و
مشيوحاء
(
macyuh '
) ا . ع . زمينى كه گياه يشح روياند .
مشيوحاء
(
macyuh '
) ا . ع .
كار سخت و كارى كه در آن مبادرت نمايند .
و هم فى مشيوحاء من امرهم :
ايشان در كارى هستند كه در آن مبادرت مىكنند و با هم آميختهاند .
مشيوخاء
(
macyux '
) ع . ج . شيخ .
مشئوز
(
mac'uz
) ص . ع . بىآرام و ترسناك .
مشئوم
(
mac'um
) ص . ع . مرد بدفال و مرد بدفالى رسيده .
مشيوم
(
macyum
) ص . ع .
داراى خال سياه .
مشيئة
(
maci'at
) م . ع . شاء شيئا و مشيئة . ر . شئ .
مص
(
mas
) ع . بجاى كلمهء مصنف نويسند .
مص
(
mass
) م . ع . مصه مصا ( از باب سمع و نصر ) : مكيد آن را .
مصاءكة
(
mos 'akat
) م . ع .
سختى نمودن در كارى . يق : ظل يصائكنى اى يشادنى : يعنى هميشه سختى مىكند در كار با من .
مصأب
(
mes'ab
) ص . ع . مرد سپر آب و پر شدهء از آب .
مصاب
(
mos b
) ص . ع . مصيبت رسيده و دلشكسته و غمناك و آزرده و شوريده .
و رويداده و واقع شده . و درك شده و رسيده .
و دارا و متصرف . و تير به نشانه رسيده .
مصاب
(
mos b
) ا . ع . مصيبت . و ضعف عقل . و بنياد . و نيشكر .
مصاب
(
mos b
) م . ع . اصاب اصابة و مصابأ و مصابة . ر . مصابة .
مصاب
(
mos b
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مصيبت زده و رنج رسيده .
مصاب
(
mas bb
) ع . ج . مصب .
مصاباة
(
mos b t
) م . ع . صابى رمحه مصاباة و صباء : كج كرد نيزهء خود را براى زدن . و صاباه البيت :
خواند براى او بيت را و راست نكرد . و صابى الكلام : بر روشى كه بايست جارى نكرد سخن را . و صابى بناءه : كج و مايل گردانيد بناى آن را . و صابى البعير مشافره : برگردانيد آن شتر لبها را وقت آب خوردن . و صابى السيف : شمشير را مقلوبا در نيام كرد . و كذا : صابى الرمح .
مصابة
(
mos bat
) ا . ع . مصيبت .
مصابة
(
mos bat
) م . ع . اصاب زيدا الخطب اصابة و مصابة و مصابا : دردمند كرد زيد را آن كار و مصيبت زده ساخت .
مصابح
(
mas beh
) ع . ج . مصبح .
مصابر
(
mos ber
) ص . ع .
آنكه امر به شكيبائى دوست خود مىكند .
مصابرة
(
mos barat
) م . ع .
صابر مصابرة و صبارا . ر . صبار .
مصابية
(
mos biyat
) ا . ع .
آسيب و آفت . و حادثه . و بدبختى .
مصابيح
(
mas bih
) ع . ج .
مصباح .
مصاتة
(
mos ttat
) م . ع .
صات مصاتة و صتاتا . ر . صتات .
مصاح
(
mos h
) ا . ع . واحد مصاحات .
مصاحات
(
mos h t
) ا . ع .
پوست شتر بچگان آگنده از كاه و جز آنكه براى ماده شتران شيرده حاضر مىكنند تا گمان برند كه بچهء خود آنها است . مصاح واحد آن .
مصاحب
(
mos heb
) ص . ع .
يار و رفيق . و رام پس از سختى و سركشى .
مصاحب
(
mos heb
) ا . ع .
نام اسبى .
مصاحب
(
mos heb
) ا - ص .
پ . مأخوذ از تازى - همصحبت و همنشين و همدم . و يار و رفيق . و محبوب . و دوست .
و ملازم . و مصاحب شدن : همنشين شدن و همصحبت گرديدن .
مصاحبة
(
mos habat
) ص . ع .
صاحبه مصاحبة : يار و رفيق او شد . و ملازم او گرديد .
مصاحبة
(
mos hebat
) ص . ع .
زن دوست و رفيق .
مصاحبت
(
mos habat
) ا . پ .