(
masnovvat
) ص . ع . سيرآب . و ارض مسنوة : زمين سيرآب .
مسنوت
(
masnut
) ا . ع . مصاحبى كه بىسبب بر شخص خشم گيرد .
مسنون
(
masnun
) ص . ع . تيز كرده و صيقل زدهء از كارد و جز آن . و هر چيز اماس شده و روشن و تابان گشته . و مشورت كرده .
و راه رفته و سير كرده شده . و حماء مسنون :
گل و لاى بوى ناك و متغير . و رجل مسنون الوجه : مرد تابان روى نيكو روى . و آنكه در روى و بينى او درازى باشد .
مسنون
(
masnun
) ا . ع . نام شمشيرى .
مسنون
(
masnun
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سنت شده و ختنه شده . و مشروع و موافق شرع و سنت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
مسنونة
(
masnunat
) ا . ع . زمينى كه گياه آن را خورده باشند .
مسنونه
(
masnune
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - قاعدهء مسنونه : قاعده و قانونى كه مطابق حكم شرع باشد .
مسنه
(
mosannah
) ص . ع . خبز مسنه : نان كره بسته .
مسنى
(
masniyy
) و
مسنية
(
masniyyat
) ص . ع . سيرآب . و ارض هسنية : زمين سيرآب .
مسو
(
masv
) م . ع . مسا الحمار مسوا ( از باب نصر ) : سركشى كرد آن خر .
و مسوت الناقة : بدست آوردم نطفه را از زهدان آن ماده شتر . و مسوت الولد كذلك .
مسوء
(
mosu '
) م . ع . مسأ مسا و مسوء . ر . مسأ .
مسواط
(
mesv t
) ا . ع . آنچه بدان چيزى را در چيزى آميزند از چوب و جز آن .
و اسبى كه بدون تازيانه تيز نرود . و مازو .
و مالهء برزيگران .
مسواك
(
mesv k
) ا . ع . چوب دندان مال كه بدان دندانها را پاك كنند . ج :
مساويك .
مسواك
(
mesv k
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ابزارى كه بدان دندانها را پاك كنند و سنا نيز گويند خواه از چوب باشد و يا از موى و جز آن . و مسواك كردن : پاك كردن دندانها را با مسواك .
مسوج
(
mosavvaj
) ص . ع .
كساء مسوج : گليمى كه آن را گرد كرده باشند .
مسوجر
(
mosavjar
) ص . ع .
سك با ساجور . و شعر مسوجر : موى فروهشته .
مسوح
(
mosuh
) ا . ع . ج .
مسح .
مسوح
(
mosuh
) م . ع . مسح مسحا و مسوحا . ر . مسح .
مسوخ
(
mosux
) ع . ج . مسخ .
مسود
(
mosavvad
) ا . ع . رودههائى كه در آن خون فصد ماده شتر را پر كرده و سر آن را بند نموده و بريان كرده در جاهليت مىخوردندى .
مسود
(
mosavved
) ص . ع . اختيار كننده و برگزينندهء مهتر براى قوم . و آنكه سياه مىكند و با سياهى نشان مىكند .
مسود
(
mosavved
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه با سياهى دوات مىنويسد . و مسود اوراق : نويسندهء ورقها .
مسود
(
mosavvad
) ص . ع . سياه روى از غم و اندوه و رنج . قوله تعالى :
ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ *
.
مسودة
(
masvadat
) ص . ع . ماء مسودة : آبى كه بر روى آن زردى باشد .
مسودة
(
mosvedat
) ص . ع . زنى كه بچهء سياه زايد .
مسودة
(
mosavvedat
) ا . ع .
بنى عباس را گويند چرا كه شعار آنها سياه بود و لباس سياه مىپوشيدند .
مسوده
(
mosavvade
) و
مسوده
(
mosavadde
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنچه اول سرسرى نوشته و سپس از روى آن بطور دقت و صفا و خوبى نويسند .
و خاكا و خاكه . و مسوده كردن :
سرسرى نوشتن .
مسور
(
masur
) ص . ع . طريق مسور : راه پا سپرده . و رجل مسور به :
مرد رفتهء در آن راه .
مسور
(
mesvar
) ا . ع . متكاى چرمين .
مسور
(
mosavvar
) ص . ع . ديوار بنا شده و محاط شدهء از ديوار . و ديواردار . و زينت كرده شدهء با دست برنجن .
مسور
(
mosavvar
) ا . ع . جاى دست برنجن از دست .
مسورة
(
mesvarat
) ا . ع . تكيه گاه چرمين و متكاى چرمين . ج : مساور .
مسوس
(
masus
) ا . ع . آبى كه نه شور باشد و نه شيرين . و آبى كه دست بدان رسد .
و آب صاف شيرين . و آبى كه تشنه را سيراب كند . و هر چه فرو نشاند تشنگى را . و فاد زهر .
مسوس
(
mosavves
) ص . ع .
درخت كرم افتاده . و درختى كه كرم را مىپروراند .
مسوط
(
mesvat
) ا . ع . آنچه بدان چيزى را به چيزى آميزند از چوب و جز آن .
و بدون الف و لام نام پسر ابليس كه مردم را بر خشم انگيزاند .