آنكه مىنامد و اسم مىگذارد .
مسمئل
(
mosma'ell
) ا . ع .
نام مرغى .
مسمئل
(
mosma'ell
) ص . ع . لاغر و باريك شكم . و جامهء كهنه .
مسن
(
masn
) م . ع . مسنه مسنا ( از باب نصر ) : بتازيانه زد او را .
مسن
(
masan
) م . ع . مسن مسنا ( از باب سمع ) : بىباك گرديد .
مسن
(
masan
) ا . ع . بىباكى .
مسن
(
mesann
) ا . ع . فسان و آنچه بدان كارد و جز آن تيز كنند .
مسن
(
mosenn
) ص . ع . كلانسال و سال ديده و پژاد .
مسن
(
mosenn
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مرد پير و سالديده و كلانسال و پژاد .
مسئاة
(
mosann t
) ا . ع .
بندروغ و بندآب و سد .
مسناع
(
mesn '
) ا . ع . ماده شتر خوب و نيكو .
مسناف
(
mesn f
) ا . ع . شترى كه رحل سپس اندازد . و يا آنكه رحل پيش اندازد .
و شترى كه به روى سناف بندند .
مسنبة
(
masnabat
) ا . ع . حرص و آزمندى سخت .
مسنبخ
(
mosanbax
) ا . ع . كسى كه در نيمروز سير كند و راه رود . و دور و بعيد .
مسنة
(
mosennat
) ص . ع . زن كلانسال .
مسنت
(
mosnet
) ص . ع . سال قحط . و رجل مسنت : مرد قحط رسيده .
ج : مسنتون .
مسنتة
(
mosnetat
) ص . ع . ارض مسنتة : زمين بىگياه قحط رسيده .
مسنتون
(
mosnetuna
) ع . ج . مسنت .
مسنج
(
mosannaj
) ص . ع . برد مسنج : چادر خطدار .
مسند
(
masnad
) ا - ص . پ .
حرامزاده و بدذات و بدكردار . و تنبل و هيچكاره .
و دروغگوى بدكردار .
مسند
(
masnad
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه بر آن مىنشينند و بر آن تكيه مىكنند . و بالش بزرك . و پشتى و تكيهگاه . و فرشى كه در بالاى اطاق مىاندازند . و مسند آسودگان : گور و قبر . و عالم و دنيا .
و مسند جم : دنيا و عالم . و هواى نفسانى .
و مسند حكومت : جايى كه حاكم بر آن تكيه كرده مىنشيند . و تخت پادشاهى . و مسند سلطان : تخت پادشاهى . و در مسند عزت : يعنى در سرافرازى و جلال .
مسند
(
mesnad
) ا . ع . هر چيز كه بر آن تكيه كرده شود . ج . مساند .
مسند
(
mosnad
) ا - ص . ع .
حديثى كه آن را بگويندهء وى اسناد دهند . ج :
مساند و ممانيد . و دهر و روزگار . و پسر خوانده . و خطى مر حمير را . و باصطلاح نحو مسند اليه : آنچه به آن اسناد دهند و بدان منسوب گردانند . و مسند به : آنچه آن را اسناد دهند .
مسند
(
mosned
) ص . ع . آنچه سبب تكيه دادن مىشود . و كسى كه ايراد مىكند و تقرير مىنمايد گواهى ديگرى را .
مسند آرا
(
masnad - r
) و
مسند آراى
(
masnad - r y
) ص .
پ . آرايشكنندهء تخت پادشاهى و زينت دهندهء آن .
مسندة
(
mosannadat
) ص . ع .
خشب مسندة : چوبهاى تكيه داده شده .
مسند طراز
(
masnad - ter z
) ص .
پ . زينت دهندهء مسند و تخت پادشاهى .
مسندگاه
(
masnad - g h
) ا . پ .
تكيهگاه و پناهگاه و جاى پناه .
مسندنشين
(
masnad - necin
) ا .
پ . كسى كه بر تخت مىنشيند و پادشاه و فرمانروا .
مسندنشينى
(
masnad - necini
) ا . پ . جلوس بر تخت .
مسندى
(
masnadi
) ص . پ .
منسوب به مسند و تخت .
مسندى
(
mosnadiyy
) ا . ع . لقب شخصى .
مسنسن
(
mosansan
) ا . ع . راه پا سپرده و كوفته شده .
مسنطل
(
mosantal
) ا . ع . سست رو و ناتوان كه در رفتار بافتادن نزديك باشد .
و كسى كه سر را به نشيب و فراز كند . و يا پيچ پيچان رونده كه حفظ خود نتواند . و بزرك شكم مضطرب خلقت .
مسنف
(
mosnef
) ص . ع . اسبى كه از ديگر اسبان سبقت گيرد . ج . مسانف .
مسنفة
(
mosnafat
) ص . ع . ماده شتر سناف بسته ، خاص بالنساقة و لا يقال بعير مسنف .
مسنفة
(
mosnefat
) ص . ع . اسب پيش شونده از اسبان ديگر . و زمين قحط رسيده .
و ماده شتر لاغر . و بكرة مسنفة : ماده شتر جوان كه بر آبستنى آن ده ماه گذشته و پستان پر كرده باشد .
مسنگ
(
masang
) ا . پ . قمار بازى ناشايسته . و لاف . و تلاق و بظر .
مسنم
(
mosannam
) ا - ص . ع .
هر چيز خرپشته كرده مانند قبر و جز آن . و شتر گذاشته شده كه سوار وى نشوند .
مسنمة
(
mosnemat
) ص . ع .
ارض مسنمة : زمينى كه گياه حليا روياند .
مسنو
(
masnovv
) و