و جراحت . و ياورى كردن : لطف كردن .
ياورىبخش
(
y vari - baxc
) و
ياورىده
(
y vari - deh
) ا . پ .
آنكه اعانت مىكند و كمك مىنمايد و معين و معاون .
ياوگى
(
y vagi
) ا . پ . نقصان و زيان و ويرانى . و بيهودگى و بىحاصلى و هرزهگويى .
ياوند
(
y vand
) ا . پ . پادشاه ج : ياوندان . و يابنده و آنكه چيزى يافته باشد .
ياوندان
(
y vand n
) پ . ج .
ياوند .
ياوه
(
yave
) ص . پ . يافه . و ناپديد گشته و گم شده و ويران شده . و بيهوده و باطل و بىمعنى . و نادان و نامعقول و هرزه . و كسى و يا چيزى كه نژاد و اصل آن نامعلوم باشد . و سخن سردرگم و ناراست و هرزه و هذيان . و ياوه كردن : گم كردن .
ياوهتاز
(
y ve - t z
) ا . پ .
مرد بيكار و شخص بىقدر و حقير .
ياوهدارى
(
y ve - d ri
) ا . پ .
بيهودگى و هرزهگويى .
ياوهگفتار
(
y ve - goft r
) ا .
پ . سخن بىمعنى و كلام لغو .
ياوهگو
(
y ve - gu
) ا - ص .
پ . واو مجهول - آنكه قصه و افسانه مىگويد و بىمعنى و لغو مىگويد .
ياوگى
(
y ve - gi
) ا . پ .
تاراج و غارت .
ياوى
(
y viyy
) و
ياوية
(
y veyyat
) ص . ع . منسوب به حرف ى .
ياهياه
(
y h - y h
) و (
y he - y he
) ع . كلمهء فعل يعنى پيش بيا .
ياهو
(
y - hu
) ا . پ . نوعى از كبوتر كه آواز ياهو از دهان آن بر مىآيد و نيز اين كلمه را درويشان بسيار گويند و مرادشان خداوند عالم جل جلاله مىباشد . و ياهو كردن : خداحافظ كردن و وداع گفتن .
ياهياه
(
y hy ho
) ع . كلمه ايست كه در طلب پيش آمدن گويند و واحد و تثنيه و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است و گاه در تثنيه مذكر ياهياهان و در جمع مذكر ياهياهون و در مفرد مؤنث ياهياه و در تثنيه آن ياهياهتان و در جمع آن ياهياهات گويند .
ياى
(
y y
) ص . پ . بيمار و ناخوش و ناتندرست و ناچاق .
يايا
(
y y
) ا . ع . جرأت .
يأيأ
(
ya'ya '
) ع . كلمهايست كه در اجتماع و گرد آمدن مردمان گويند .
يأياء
(
ya'y '
) ا . ع . آواز يؤيؤ .
يأياء
(
ya'y '
) م . ع . يأيأه يأياء و يأيأة و يئياء : آشكار كرد مهربانى خود را با آن . و يأيأ بالقوم : خواند آن قوم را . و يأيأ بالابل : لفظ اى اى گفت بشتران تا بايستند . و يأيأ القوم : يأيأ گفت به آن قوم تا جمع شده فراهم آيند .
يائس
(
y 'es
) ص . ع . نوميد .
و امراة يائس : زن نازا و عقيم .
يائسة
(
y 'esat
) ا . ع . زن نازا و عقيم .
يائسه
(
y 'ese
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زنى كه از زاييدن افتاده باشد .
يايه
(
y ye
) ص . پ . نادان و گول و احمق .
يايه
(
y yah
) ع . كلمهايست كه در جرأت و شجاعت استعمال مىكنند .
يآئى
(
ya ' 'i
) ع . ج . يؤيؤ .
يايى
(
y yi
) ص . پ . ياى و بيمار و ناتندرست و ناخوش .
يائى
(
y 'i
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به حرف ى .
يائى
(
y 'iyy
) ص . ع . منسوب به حرف يا .
يب
(
yab
) ا . پ . تير پيكاندار .
يب
(
yab
) م ف . پ . بلغت مردم سمرقند : هم و نيز و آنقدر بدتر .
يباب
(
yab b
) ا . پ . بيابان و دشت و ويرانه .
يبابگر
(
yab b - gar
) ا . پ .
خرابكننده و ويرانهكننده .
يبات
(
yab t
) ص . پ . خراب و ويران و لم يزرع .
يباس
(
yeb s
) ع . ج . يبسة .
يباس
(
yab se
) ا . ع . عورت و رسوايى و بدى سخت . و زن سبك زشت خوى .
يباس
(
yab s
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عورت . و شرم و رسوايى و فضيحت و بىآبرويى . و زن بدخوى .
يبان
(
yab n
) ا . پ . بيابان و دشت و ويرانه .
يبانى
(
yab ni
) ص . پ .
خراب و خالى و ويران . و بيابانى و وحشى و دشتى .
يبرنگ
(
yabrang
) ا . پ .
اصل و بيخ و ريشه و بنياد . و ماده و جسم .
يبروج
(
yabruj
) ا . پ . مهر گياه و لفاح .
يبروح
(
yabruh
) ا . ع . لفاح و مهر گياه .
يبرون
(
yabrun
) ع . ر . يبرين .